Ηταν φανερό εδώ και καιρό. Μπορεί να μην είχε την λάμψη ενός μεγάλου αντιπάλου, μπορεί να χαλούσε κατά διαστήματα από κοράκια που μετατρέπονταν σε πρωταγωνιστές, αλλά η ΑΕΚ είχε βρει ξανά τον δρόμο της.

Όχι πως τον είχε χάσει και ποτέ. Αλλά πάντα, όταν προκύπτουν αγωνιστικές αποτυχίες και διάφορες «πεθερούλες» βγάζουν όλο το μένος τους, το πράγμα μεγεθύνεται. Αλλά στην ουσία, η ΑΕΚ ήταν πάντα μέσα στο κόλπο.

Το κρίσιμο είναι πάντα, όταν όλο αυτό που φαίνεται σε επίπεδο αγωνιστικής εικόνας και διάθεσης, συνδυάζεται με εμβληματικά αποτελέσματα. Σαν αυτό που επιτεύχθηκε το βράδυ της Πέμπτης.

Έπειτα από σειρά επισκέψεων στην Ιταλία και αναμετρήσεις με τα κορυφαία κλαμπ του Καμπιονάτο (Γιουβέντους, Ιντερ, Μίλαν, Ρόμα και άλλα), η ΑΕΚ έκανε την δική της υπέρβαση. Έπειτα από τις ισοπαλίες με Ρόμα (στην μυθική αήττητη παρουσία στο Τσάμπιονς Λιγκ) και Μίλαν (στην εξαιρετική πορεία του Γιουρόπα Λιγκ στη σεζόν του πιο «μάγκικου»), ήρθε και η νίκη επί της Φιορεντίνα.

Πιο πολύ και από τη νίκη – αν και είχε εξαιρετική σημασία, καθώς σχεδόν εξασφαλίζει την παρουσία της ΑΕΚ στην 24άδα και δίνει σοβαρές πιθανότητες ακόμα και για την οκτάδα – μετρά η εμφάνιση. Μια επιβεβαίωση, η πιο δυνατή πιστοποίηση πως όλο αυτό που συμβαίνει εδώ και καιρό εξελίσσεται και αποτελεί το όχημα για να μπορεί κάθε Ενωσίτης να ονειρεύεται. Μια ομάδα που δεν έχει ταβάνι, καθώς με τις επικείμενες προσθήκες θα είναι ακόμα πιο πλήρης και δυνατή.

 

Όσα έχει πετύχει η ΑΕΚ μέχρι τώρα δεν έχουν εξασφαλίσει κάτι, αλλά δεν είναι ασήμαντα. Η ομάδα του Νίκολιτς, γύρισε σελίδα. Επιχειρεί να εμφανίσει μια διαφορετική πρόταση. Το κάνει με επιτυχία, καθώς πέρασε ήδη στην τελική φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης μέσα από τρεις προκριματικούς γύρους, αφαιρώντας από πάνω της τα βαρίδια της περυσινής σεζόν. Βρίσκεται μέσα στο πρωτάθλημα, παρά τις εχθρικές διαιτησίες σε τέσσερα παιχνίδια της και τις ήττες στα δύο μεγάλα ματς που έχει δώσει, αλλά και στο κύπελλο.

Όλα αυτά, αντιμετωπίζοντας συνεχώς τεράστια αγωνιστικά ζητήματα από απουσίες λόγω τραυματισμών. 

Αναλογιστείτε πως μόνο για την Κυριακή, η ΑΕΚ είναι αναγκασμένη να πάει στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό δίχως Ελίασον, Κουτέσα, Πιερό και πιθανότατα τον Ζίνι.

Άπαντες μέλη της επιθετικής γραμμής, κάνοντας πλέον τους διαθέσιμους παίκτες μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού. Και βέβαια, πήγε να παίξει στην Φλωρεντία δίχως Ζοάο Μάριο, Καλοσκάμη, Λιούμπισιτς λόγω των λανθασμένων επιλογών για την συμπλήρωση της ευρωπαϊκής λίστας.

 

 

Το θέμα είναι πως η ΑΕΚ αντέχει. Πως ο Νίκολιτς δουλεύει και σταδιακά δείχνει να φέρνει την ΑΕΚ σε αυτό που είχε υποσχεθεί κατά την παρουσίαση του. «Δεν θα είναι καθόλου εύκολο, χρειαζόμαστε υπομονή, χρόνο και λίγη τύχη. Δεν ανησυχώ ούτε για το πως θα δείχνουμε τον Οκτώβριο, ούτε λιγότερο τον Απρίλιο ή τον Μάιο, όταν όλα κριθούν. Ωστόσο, πρέπει πρώτα να αντέξουμε αυτόν τον πρώτο ενάμιση μήνα του καλοκαιριού. Μετά τον Νοέμβριο, τα πάντα θα είναι πιο εύκολα».

Η εικόνα της ΑΕΚ, ειδικά σε σχέση με τον ανταγωνισμό, δείχνει άκρως πειστική. Μέσα από αντιξοότητες, η Ενωση αντέχει, δυναμώνει, βγάζει κάτι όμορφο μέσα στο γήπεδο. Όχι με το χάι πρες του Αλμέιδα, όχι με τις αντεπιθέσεις του Χιμένεθ (αναφέρομαι στους δύο κατά τεκμήριο πιο επιτυχημένους προπονητές των τελευταίων χρόνων για την ΑΕΚ), αλλά με κατοχή της μπάλας, με αξιοποίηση του υψηλών δυνατοτήτων υλικού που διαθέτει. 

 

 

Τώρα πάει ξανά «πληγωμένη» στην Λεωφόρο, με τα περισσότερα ζητήματα να αφορούν την μεσοεπιθετική γραμμή. Απολαμβάνω, πως ο Νίκολιτς δεν κρύβεται πίσω από δικαιολογίες. Με όσους έχει, με όσα μπορεί, θα πάει να το παλέψει. Ας παιχθεί το ματς στα ίσια, όπως αυτό της Φλωρεντίας που μας απέδειξε πως δεν είναι μόνο οι… Γερμανοί καλοί διαιτητές, ας νικήσει ο καλύτερος και όποιος βρεθεί σε καλύτερη μέρα. Χωρίς κραυγές.

Με τη νίκη στην Φλωρεντία, είναι φανερό πως η ΑΕΚ έκανε πολλά φίδια να καταπιούν την γλώσσα τους. Βέβαια, δερματάκι θα αλλάξουν και θα εμφανιστούν ξανά στο επόμενο κακό αποτέλεσμα. Οσοι βρίσκονται στην ΑΕΚ, όσοι κινούνται εντός αυτής της ομάδας – το λέω και με αφορμή τις δηλώσεις Πήλιου και Γκατσίνοβιτς – να οπλιστούν με γερό στομάχι και να κάνουν την δουλειά τους. Είναι δημόσια πρόσωπα, πρέπει να μάθουν να δέχονται την κριτική.

 

 

Αλλά επειδή κάνουμε ξεχωριστή κριτική, δεν μπορεί ουδείς να αρνηθεί πως η παρουσία του Πήλιου στην Ιταλία αποτελεί εμφάνιση καριέρας. Στο χέρι του είναι να πείσει, πως δεν είναι φωτοβολίδα και μπορεί να είναι λύση για την ΑΕΚ. Ο Γκατσίνοβιτς ήταν θετικός μετά το γκολ, είναι παίκτης που μπορεί να καλύψει πολλές θέσεις, έχει την εμπιστοσύνη του προπονητή, ας αλλάξει την μοίρα του. Το έχουμε πει και άλλες φορές. Για όποιον δεν έχει τσίμπλες και προσωπικές επιδιώξεις, το ποδόσφαιρο είναι απλό.

Ο Ρότα κέρδισε ήδη ένα πλουσιοπάροχο συμβόλαιο και πείθει πως μπορεί να είναι λύση για την ΑΕΚ. Ο Στρακόσια άλλαξε την θλιβερή εικόνα της περυσινής σεζόν και δείχνει γιατί είναι ο ακριβότερος και σπουδαιότερος τερματοφύλακας στο πρωτάθλημα. Για τον Πινέδα δεν έχει νόημα να προσθέσω πράγματα, είναι μάγος.

Ο Μαρίν ανεβαίνει σε κρίσιμη καμπή, ο Γιόβιτς φαίνεται πως ξεχειλίζει από κλάση, αλλά πρέπει να δώσει και τα γκολ που χρειάζεται η ΑΕΚ.

Πρωτότυπο άρθρο