Από sdna.gr
Η ΑΕΚ πάει στη Σαμψούντα για να αντιμετωπίσει τη Σαμσουνσπόρ την Πέμπτη (11/12), σε ένα κρίσιμο παιχνίδι για τη συνέχεια της στην League Phase του UEFA Conference League.
Για τον Μάρκο Νίκολιτς, όμως, το ταξίδι στην Τουρκία δεν είναι απλώς ακόμη μια εκτός έδρας ευρωπαϊκή αποστολή.
Είναι μια επιστροφή σε γνώριμα και ταυτόχρονα δύσβατα εδάφη. Ο Σέρβος τεχνικός έχει ήδη γράψει τη δική του σελίδα σε τουρκικό έδαφος, πριν από μία δεκαετία, όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τη Μπεσίκτας ως προπονητής της Παρτιζάν Βελιγραδίου στη φάση των ομίλων του Europa League τη σεζόν 2014–15.
Τότε, ο Νίκολιτς ήταν ένας ανερχόμενος προπονητής, μόλις 35 ετών, που είχε αναλάβει την Παρτιζάν με στόχο να της δώσει ξανά σταθερότητα και ευρωπαϊκό κύρος.
Η κλήρωση της UEFA δεν ήταν με το μέρος του: η ισχυρή Μπεσίκτας του Σλάβεν Μπιλίτς αποτελούσε έναν άκρως ισχυρό αντίπαλο, με εμπειρία, ποιότητα και…καυτό κοινό κι ενώ παρεμπιπτόντως στον ίδιο όμιλο συμμετείχε και ο Αστέρας Τρίπολης.
Οι δύο αναμετρήσεις με την Μπεσίκτας, αποδείχθηκαν σκληρά μαθήματα για τον Μάρκο Νίκολιτς.
Η πρώτη αναμέτρηση, στο Βελιγράδι στις 23 Οκτωβρίου 2014, έμελλε να είναι μία από τις πιο δύσκολες της καριέρας του.
Η Παρτιζάν μπήκε με...δίψα στον αγώνα, ωστόσο, η Μπεσίκτας είχε διαφορετική άποψη. Με ορμητικότητα, καθαρό πλάνο και εξαιρετική εκτέλεση, οι Τούρκοι επέβαλαν πλήρως τον ρυθμό τους.
Το τελικό 0–4 αντικατοπτρίζει την απόλυτη κυριαρχία της Μπεσίκτας. Ο Νίκολιτς είδε την ομάδα του να χάνει τη μάχη του κέντρου, να δυσκολεύεται στην ανάπτυξη και να υποκύπτει στην ατομική ποιότητα των παικτών της τουρκικής ομάδας.
Ήταν ένα αποτέλεσμα που τον πίκρανε, αλλά ταυτόχρονα αποτέλεσε κομβικό σημείο στη φιλοσοφία του: μετά από εκείνο το βράδυ, ο Νίκολιτς άρχισε να δουλεύει πολύ περισσότερο στη δομή της ομάδας του, στον έλεγχο του ρυθμού και στην αμυντική ισορροπία.
Δείτε τα highlights της αναμέτρησης.
Δύο εβδομάδες αργότερα, στις 6 Νοεμβρίου 2014, ο Νίκολιτς ταξίδεψε με την Παρτιζάν στην Κωνσταντινούπολη, στο κατάμεστο Ολυμπιακό Στάδιο Ατατούρκ. Η ατμόσφαιρα ήταν εκκωφαντική.
Όμως αυτή τη φορά, η Παρτιζάν παρουσιάστηκε διαφορετική. Συμπαγής, διαβασμένη και αποφασισμένη να αποδείξει πως το 0–4 δεν αντιπροσώπευε τις πραγματικές της δυνατότητες.
Παρότι η Μπεσίκτας πήρε τη νίκη με 2–1, το παιχνίδι είχε άλλο χρώμα. Ο Νίκολιτς προσαρμόστηκε, άλλαξε το σχήμα, περιόρισε τους χώρους, επιδίωξε να «κατεβάσει» τον ρυθμό και η ομάδα του στάθηκε αξιοπρεπώς απέναντι σε έναν πολύ δυνατό αντίπαλο.
Η Παρτιζάν μάλιστα βρήκε και γκολ (μειώνοντας το σκορ στο 78΄), κάτι που αποτέλεσε ένδειξη της προόδου που είχε σημειωθεί σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.
Ο ίδιος ο Νίκολιτς έχει παραδεχτεί ότι τα δύο αυτά παιχνίδια ήταν ανάμεσα στα πιο διδακτικά της καριέρας του. Η εμπειρία της Τουρκίας τον έκανε πιο ώριμο, πιο ρεαλιστή και πιο απαιτητικό από τον εαυτό του και την ομάδα του.
Τώρα, δέκα χρόνια αργότερα, ο Νίκολιτς επιστρέφει στην Τουρκία διαφορετικός. Πιο ολοκληρωμένος, με εμπειρίες στη Ρωσία, στην Ουγγαρία, και πλέον στην Ελλάδα. Και μαζί του έχει μια ΑΕΚ που αναζητά τη σταθερότητα, την ταυτότητα και τα αποτελέσματα που θα της επιτρέψουν να συνεχίσει με αξιώσεις στην Ευρώπη.
Το ματς με τη Σαμσουνσπόρ δεν έχει καμία σχέση με εκείνες τις μάχες απέναντι στην Μπεσίκτας. Ωστόσο, η Τουρκία παραμένει μια δύσκολη έδρα, με ένταση, απαιτήσεις και πίεση. Ο Νίκολιτς το γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα. Και γι’ αυτό η αποστολή στην Σαμψούντα, δεν είναι απλώς ακόμη ένας εκτός έδρας αγώνας.
Είναι μια επιστροφή σε τόπο που τον δοκίμασε, τον διαμόρφωσε κι αυτό έχει τη σημασία του.
