Μπάτζετ, ποιοτικοί παίκτες, μεγάλοι ή όχι τόσο μεγάλοι προπονητές. Αυτά θεωρούμε ως απαραίτητα για να έχει μια ομάδα τη σωστή δομή, τον χαρακτήρα και να πορεύεται προς την εξέλιξή της, για τον τελικό στόχο: Την επιτυχία. 

Ο Παναθηναϊκός τα προηγούμενα χρόνια είχε πολλά πράγματα να σκεφτεί ως σοβαρά προβλήματα. Διοικητικά, αγωνιστικά, οικονομικά, παρασκηνιακά. Ακόμη και στις καλές του σεζόν αυτό το διάστημα, κάτι έλειπε. Είχε παίκτες; Δεν είχε τον κατάλληλο προπονητή. Είχε προπονητή; Δεν είχε λύσεις στο χορτάρι. Πλησίαζε στο να έχει σε κάποιο ικανοποιητικό βαθμό και τα δύο, δεν είχε την απαραίτητη προστασία. Πάντα κάτι «χτυπητό» έλειπε. 

Σε πολλές περιπτώσεις ισχύει και κάτι άλλο. Τα κάστρα πέφτουν από μέσα. Όχι απαραίτητα με στόχευση για να συμβεί αυτό. Αρκεί η έλλειψη γνώσης, οι λάθος άνθρωποι στις λάθος θέσεις, μερικά μυαλά που… πετάνε στα σύννεφα. Φέρνοντας μια έπαρση και μια αλαζονεία εκεί ακριβώς που δεν χρειάζεται. Όπως στην εντύπωση πως όλοι μπορούν να κάνουν τα πάντα και μάλιστα σε επίπεδο Παναθηναϊκού. 

Να το πούμε ακόμη πιο απλά: Σκεφτείτε τώρα να πούνε σε εμάς από το SDNA «γράψε ένα κείμενο για τον Παναθηναϊκό». Κι εμείς να πάρουμε πρωτοβουλία μόνοι μας, θεωρώντας πως είμαστε… σοφοί των ιστοσελίδων, για τους σέρβερ, τεχνικά θέματα, διαφημίσεις, ενώ ταυτόχρονα θα γράφουμε και για τις άλλες ομάδες λες και ξέρουμε την δική τους πραγματικότητα πέρα απ’ αυτά που βλέπει όλος ο κόσμος. Κι αντί να μας πετάξουν έξω με τις κλωτσιές, να μας το επιτρέπουν. Πόσες πιθανότητες θα είχε αυτό το site να πετύχει; 

Κάπως έτσι πήγαινε το πράγμα και στον Παναθηναϊκό. Αυτό προκύπτει από τα λεγόμενα εκείνων που ήταν για χρόνια πρωταγωνιστές και τα έζησαν. Άνθρωποι που αναφέρουν καταστάσεις οι οποίες μοιάζουν σε σημείο εκνευριστικό. Από τον Κώστα Κατσουράνη που είχε αποκαλύψει ποιος τον έδιωξε απ’ την ομάδα και με ποιο τρόπο, μέχρι τον Δημήτρη Κουρμπέλη που ανέφερε ποιος είχε αλαζονικό ύφος μιλώντας με τον εκπρόσωπό του. 

Το περίεργο είναι πως Έλληνες και ξένοι που πέρασαν απ’ την ομάδα, δεν λένε κάτι κακό για τον Αλαφούζο. Μιλάνε όμως με τα χειρότερα λόγια για κάποιους που κατά καιρούς υπήρξαν γύρω του. Τους οποίους προφανώς και χρεώνεται ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ, αλλά είναι ένα γεγονός που δεν γίνεται να μην επισημανθεί. 

Γινόταν ο Παναθηναϊκός ευκαιρία για να βγάλει ο καθένας τον… τεχνικό διευθυντή ή τον προπονητή που είχε μέσα του κι αυτό κατέστρεφε τα πάντα. Επειδή πέραν όλων των άλλων, όταν δεν ξέρεις πως δεν είσαι σχετικός με κάτι και σου επιτρέπουν να ασχολείσαι με αυτό σε κάτι τεράστιο όπως ο Παναθηναϊκός, δεν θέλει και πολύ να θεωρήσεις πως είσαι αυθεντία. 

Τις συνέπειες όλων αυτών πλήρωσε το Τριφύλλι για πολλά χρόνια. Γιατί αυτό μεταφερόταν παντού. Αν ένα κύτταρο είναι «άρρωστο», ο οργανισμός δεν μπορεί να είναι υγιής. Όταν μάλιστα εκνευριζόμαστε εμείς που είμαστε στην απ’ έξω, σκεφτείτε τα συναισθήματα όσων τα ζούσαν εκ των έσω. 

Εδώ όμως είναι ένα κομβικό σημείο το οποίο δεν πρέπει να ξεχνάμε: Τώρα είμαστε στη διαδικασία μιας νέας προσπάθειας. Η οποία δεν αφορά μόνο το μπάτζετ, τον προπονητή και τις μεταγραφές. Ξεκινά απ’ τον σύμβουλο (Μπαλντίνι), τον τεχνικό διευθυντή (Κορόνα), τον αθλητικό διευθυντή (Κοτσόλη) και φυσικά την προσωπικότητα του προπονητή (Μπενίτεθ). Τουλάχιστον τώρα δεν έχουμε τον φόβο πως θα χειριστούν λεπτά ζητήματα, άνθρωποι που είναι άσχετοι με το ποδοσφαιρικό αντικείμενο. Τώρα με τη δομή της ομάδας, δε θα ασχοληθεί ο… Πουθενόπουλος και ο Πουθενίδης. Αλλά άνθρωποι του χώρου, με «χιλιόμετρα» και εμπειρίες στο ανώτατο επίπεδο. 

Ας επιλέξουμε λοιπόν να δούμε το ποτήρι μισογεμάτο. Κοιτώντας το σήμερα, όχι το πολυετές χθες. Ίσως μάλιστα αυτά τα λόγια των ανθρώπων που ήταν στην ομάδα και πλέον μιλούν για όσα συνέβησαν επί των ημερών τους, να πιστοποιούν το γιατί ήταν επιβεβλημένες όλες αυτές οι αλλαγές. Που άργησαν τόσο πολύ. 

Τα πάντα φυσικά θα κριθούν στην πορεία. Απλά η αρχή είναι κομβική. Τώρα δυσκολευόμαστε να το καταλάβουμε επειδή είμαστε στην αρχή και τα αποτελέσματα δεν δίνουν την ευκαιρία της ηρεμίας. Σαν το τραυμαπλάστ είναι η κατάσταση. Το τραβάς μία κι έξω. Θα πονέσεις στην αρχή. Αλλά είναι απαραίτητο. 

Υ.Γ. Τα ματς μέχρι το τέλος του 2025 έχουν σημασία για να παρθούν βαθμοί, να γίνουν απλά αυτά που πρέπει. Σε επίπεδο άποψης για παίκτες, δεν μπορεί να αλλάξει κάτι. Εκεί ο καθένας πρέπει να κρίνεται όσο υπάρχει μεγάλος στόχος, δηλαδή πρωταθλητισμός. Τα υπόλοιπα μπορούν να τα κάνουν και παίκτες χαμηλότερου επιπέδου απ’ τους υπάρχοντες, αν φορέσουν τη φανέλα του Παναθηναϊκού.   

Πρωτότυπο άρθρο