Από sdna.gr
Μια φορά, τυχαίο. Δύο μπορεί να είναι συγκυριακό. Στις τρεις λες μπορεί να είναι και σύμπτωση. Αλλά εδώ συζητάμε για μια ομάδα που νικά κάθε αντίπαλο εντός κι εκτός συνόρων, παίζοντας ολοένα και πιο ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο. Η ΑΕΚ του Νίκολιτς, γιατί πλέον δεν μπορεί ουδείς να μην βλέπει την σφραγίδα που έχει βάλει φαρδιά πλατιά ο Σέρβος σε αυτήν την ομάδα, δείχνει πως δεν έχει ταβάνι. Ειδικά τώρα, που περιμένει και επιστροφές από τραυματισμούς και μεταγραφική ενίσχυση, μόνο πιο αισιόδοξα μπορεί να βλέπει κάποιος το μέλλον.
Ολο αυτό ανήκει πρώτα απ’ όλα στον Νίκολιτς, γιατί εύλογα όλοι ήταν δύσπιστοι στο ξεκίνημα της παρουσίας του στην ΑΕΚ. Εχοντας ξοδέψει μεγάλο συναισθηματικό κεφάλαιο με τον Αλμέιδα, αναπολώντας επί διετία το καθηλωτικό ποδόσφαιρο της πρώτης σεζόν του Αργεντινού, όλοι περίμεναν για να δώσουν πίστη και αγάπη σε όλο αυτό. Αλλά ο Σέρβος αποδεικνύει στην πράξη πως είναι ένας «μονομάχος», που δεν επέλεξε διόλου τυχαία ο Μάριος Ηλιόπουλος έπειτα από εκείνο το καλοκαιρινό ραντεβού.
Η πρόταση που καταθέτει εδώ και καιρό στα ελληνικά και διεθνή γήπεδα, είναι άκρως ενδιαφέρουσα. Δεν έχει το άμεσο παιχνίδι και το πρέσινγκ που ασκούσε η ΑΕΚ την πρώτη χρονιά του Αλμέιδα. Ωστόσο, έχει εκπληκτική κυκλοφορία της μπάλας, παίκτες που έχουν σωστή κατεύθυνση και λογική μέσα στο γήπεδο, εξαιρετικές καλύψεις χώρων. Δείτε πόσο άμεσα υπάρχουν επιστροφές στην άμυνα της ΑΕΚ, για να μην βγαίνει ο αντίπαλος στον κενό χώρο. Δείτε πόσο κυριαρχικά μπαίνει μέσα στο γήπεδο απέναντι σε κάθε αντίπαλο.
Επειδή οι «άπιστοι Θωμάδες» και οι γνωστοί στημένοι θα αμφισβητήσουν και θα πουν πως αυτά δεν τα είδαν στα μεγάλα ελληνικά ματς, θα θυμίσω πως κόντρα στον ΠΑΟΚ η ΑΕΚ είχε τέσσερις κλασικές ευκαιρίες για να προηγηθεί πριν βρεθεί κουφά πίσω από μια στημένη μπάλα. Και στο «Καραϊσκάκης», δεν λύγισε από κανένα πρέσινγκ και την πίεση, αλλά από ένα λάθος του πιο έμπειρου παίκτη της που έφερε πέναλτι και μια ακόμα στατική μπάλα. Αλλά τώρα έτσι κι αλλιώς, είναι μια άλλη ιστορία.
Ας μην το μακραίνουμε ούτε προς τα εμπρός, ούτε προς τα πίσω. Το θέμα είναι πως αυτή η έκδοση της ΑΕΚ ικανοποιεί την ψυχή και τα θέλω του κόσμου της. Είναι μια ομάδα που γεμίζει αυτοπεποίθηση, πίστη πως μπορεί να κάνει πραγματικά τα πάντα. Γιατί όταν παίρνεις νίκη στην Φλωρεντία και την Σαμψούντα, όταν νίκησε (ειδικά όπως νίκησε) στην Λεωφόρο, τι μπορεί να αποτελεί εμπόδιο και ταβάνι για την ΑΕΚ; Ο κόσμος της ζητούσε ήδη εκστασιασμένος πρωτάθλημα, κύπελλο και ευρωπαϊκό.
Υπομονή γιατί έχει πολύ δρόμο ακόμα και πολλά εμπόδια. Σε αυτό το σημείο ας κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή για εκείνη την ψυχούλα με τα μπλε που παρακολουθούσε ανήμπορος να αντιδράσει στο καμαράκι του Αμαρουσίου. Να θέλεις και να μην μπορείς. Δεν πειράζει, θα βρεθεί μια άλλη ευκαιρία να γίνει πρωταγωνιστής. Το πάλεψε ο Τζήλος, αλλά ευτυχώς για τα μάτια και το μυαλό μας, ο Τσακαλίδης έδειξε σοβαρότητα και δεν είδαμε ακόμα μια ομορφιά από εκείνες που έχουν καταγραφεί μέχρι τώρα.
Ο Νίκολιτς εμφανίζει ήδη ποδόσφαιρο άκρως γοητευτικό. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι και πως ενώ δεν προλαβαίνει να μετρά προβλήματα σε ένα ούτως ή άλλως περίεργο ρόστερ, που έχει πολλά ζητήματα που θα πρέπει να λυθούν, καταφέρνει να βρίσκει λύσεις. Πήγε και στο Αγρίνιο δίχως Μουκουντί, Ζίνι, Γκατσίνοβιτς, Πιερό, τον Κουτέσα ανέτοιμο ακόμα και στην πορεία έχασε Ρέλβας και Πενράις. Έχει τον Γιόβιτς στα όρια, έχει βιονικούς Πινέδα και Ρότα, αλλά έχει απαντήσεις σε όλα.
Ξέρετε ποιο είναι το σημαντικότερο; Πως προσθέτει ξανά αξία σε παίκτες που φάνταζαν τελειωμένοι στην συνείδηση του κάθε ΑΕΚτζή. Δηλαδή, χτύπησε το καλοκαίρι ο Περέιρα και ήταν απώλεια όσο καιρό έμενε εκτός μάχης. Τώρα χτύπησε ο Γκατσίνοβιτς και φαντάζει πολύ σημαντικός για την ΑΕΚ, αν και λίγο καιρό πριν πολλοί θα έλεγαν πως έχει κλείσει τον κύκλο του. Τώρα επαναφέρει τον Λιούμπισιτς, που αγνοούνταν ουσιαστικά εδώ και ενάμιση χρόνο και κάνει εμφάνιση καριέρας, σε νέο ρόλο μάλιστα.
Το είχε προαναγγείλει άλλωστε πως έχει την ιδέα να δοκιμάσει τον Κροάτη σε αυτόν τον ρόλο του μέσα δεξιά. Εφερε και τον Καλοσκάμη στην φυσική του θέση πίσω από τον φορ και το πράγμα απογειώθηκε. Τρομερά πράγματα, που σε πολλά σημεία ομοιάζουν με την μεταμόρφωση που είχε η ΑΕΚ από το αίσχος του 2021-22 στην ομαδάρα του νταμπλ. Και τώρα, έξυσε πάλι τον περασμένο Μάιο τον πάτο του βαρελιού για να κάνει την αναγέννηση της. Και το πράγμα δείχνει πως μόνο καλύτερα μπορεί να πάει, αφού είναι μια ομάδα που δεν παίζει στην τύχη, αλλά με σχέδιο.