Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - LIVE SPORT

Να συμφωνήσουμε ότι δεν ήταν ένα φυσιολογικό ματς, αλλά μια ανεπανάληπτη παράσταση από εκείνες που μένουν για μια ολόκληρη ζωή στο μυαλό, μα κυρίως στις καρδιές όσων τη «ρούφηξαν» μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Έχει ιδιαίτερη σημασία και το γεγονός ότι αυτό το κατόρθωμα το πέτυχε η ΑΕΚ, δηλαδή μια ομάδα που συχνά τη βλέπουμε να τα παρατάει στην πρώτη δυσκολία, να την παίρνει εύκολα από κάτω, να γκρινιάζει με το παραμικρό, να μην ξέρει να διαχειριστεί τις αποτυχίες της με λογική μεγάλου κλαμπ, να διχάζεται με καταστροφικό τρόπο, να δένεται πίσω από πρόσωπα έτοιμα να τα λατρέψει ή να τα κατασπαράξει, να ψάχνει αποδιοπομπαίους και θύματα και γενικότερα να γίνεται η ίδια, συχνά - πυκνά, θύμα του εαυτού της.

Ε, λοιπόν, από σήμερα έχει την ευκαιρία να σπάσει τα δεσμά που κατά καιρούς την καθηλώνουν και να αρχίσει να τρέχει προς τα εμπρός, απελευθερωμένη. Γιατί τι άλλο, εκτός από διαδικασία απελευθέρωσης, ήταν το προχθεσινό; Προσωπικά, δεν θυμάμαι άλλη περίπτωση με την ΑΕΚ των τελευταίων χρόνων να βρίσκεται από νωρίς στρυμωγμένη στα σχοινιά, τους παίκτες της αιχμάλωτους σε μεγάλα διαστήματα του παιχνιδιού, την εξέδρα να χάνει την πίστη της με εξαίρεση τον πυρήνα των οργανωμένων, αλλά να τινάζει τόσο αναπάντεχα από πάνω της τον γνωστό εαυτό της, να βάζει ξαφνικά το μαχαίρι στα δόντια και να αλλάζει τη μοίρα της. Αυτό κυρίως ήταν το μεγάλο κέρδος από τη νύχτα της μεγάλης Πέμπτης και αλίμονο αν το αφήσει να περάσει και να φύγει: η ευκαιρία να αλλάξει τη μοίρα της. Να αποκτήσει καινούργιο dna, να πιστέψει ότι και το πρωτάθλημα μπορεί να πάρει και στην Ευρώπη να φτάσει όσο ψηλά και ο Ολυμπιακός πρόπερσι.

ΝΙΚΟΣ ΤΖΟΥΑΝΝΗΣ - SPORTDAY

O Ιανουάριος δεν είναι απλώς ένας ακόμη μεταγραφικός μήνας για τον Παναθηναϊκό. Είναι ένα κρίσιμο χρονικό σημείο, στο οποίο αποφάσεις - και κυρίως ο χρόνος λήψης τους - μπορούν να καθορίσουν την πορεία της ομάδας μέχρι το τέλος της σεζόν. Για τον Ράφα Μπενίτεθ, η ανάγκη για άμεσες και στοχευμένες κινήσεις είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Το υπάρχον ρόστερ έχει τραβήξει μεγάλο φορτίο, τόσο σε εγχώριες όσο και σε ευρωπαϊκές υποχρεώσεις, με τα περιθώρια φρεσκαρίσματος να είναι περιορισμένα.

Οι τραυματισμοί, η κόπωση και η έλλειψη εναλλακτικών λύσεων σε κομβικές θέσεις έχουν φανερώσει αδυναμίες που δεν μπορούν να καλυφθούν μόνο με διαχείριση από τον προπονητή του Παναθηναϊκού. Ο Ισπανός τεχνικός χρειάζεται περισσότερα «όπλα» στα χέρια του, παίκτες που θα μπορούν να μπουν άμεσα στο ροτέισον και να δώσουν λύσεις χωρίς περίοδο προσαρμογής. Ο χρόνος, ωστόσο είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος, Όσο πιο γρήγορα γίνουν οι κινήσεις, τόσο μεγαλύτερο το όφελος.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΑΝΙΑΣ - ΦΩΣ

Το μόνο που είχε να κάνει ο Ολυμπιακός χθες στο ΣΕΦ ήταν να προσεγγίσει σωστά πνευματικά το παιχνίδι με τη Βιλερμπάν, να είναι σοβαρός, συγκεντρωμένος και συνεπής στο πλάνο του, ώστε να επιστρέψει στις νίκες. Τα έκανε όλα σωστά, ήταν αυτός που έπρεπε απέναντι σε μια ομάδα που δεν ήθελε πολύ να... ταρακουνηθεί για να πέσει και ήρθε η ένατη νίκη για τους Πειραιώτες στη λίγκα.

Από το ματς αυτό, όμως, προφανώς οι «ερυθρόλευκοι» κρατούν τη μεγάλη εμφάνιση των Ντόρσεϊ και Φουρνιέ. Ο πρώτος επιβεβαίωσε τη δαιμονιώδη φόρμα στην οποία βρίσκεται, αρκεί να παίζει και να έχει ρυθμό, και ο δεύτερος «ξεκόλλησε» με μια μεστή εμφάνιση που θα του δώσει σίγουρα αυτοπεποίθηση για τη συνέχεια. Στα αξιοσημείωτα, βέβαια, η... ψήφος εμπιστοσύνης του κόσμου στο πρόσωπο του Γιώργου Μπαρτζώκα.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Η ΑΕΚ το έψαξε και με πείσμα και με πάθος και κυρίως με πίστη το γκολ της ισοφάρισης. Το έψαξε διότι το χρειαζόταν προκειμένου να μπει στην πρώτη οκτάδα. Διότι με το 1-2 ήταν οριακά στην ένατη θέση. Το κυνήγησε το γκολ της ισοφάρισης. Και ξόδεψε πραγματικά πολλή ενέργεια, προκειμένου να καταφέρει να το βρει. Το δικαιούταν, βάσει εικόνας και πολύ περισσότερο βάσει ευκαιριών. Όταν λοιπόν βρήκε το γκολ της ισοφάρισης, η δουλίτσα είχε γίνει. Τα υπόλοιπα ματς είχαν τελειώσει, η ΑΕΚ ήταν ήδη στην οκτάδα, έστω και όγδοη. Αρκούσε μόνο να μην δεχτεί γκολ και να περιμένει τα περάσουν τα τέσσερα ή τα πέντε λεπτά που απέμεναν.

Όμως αυτός ο χρόνος που πέρασε, ανάμεσα στο γκολ του Κουτέσα που ήταν το γκολ της ισοφάρισης και σε αυτό του Γιόβιτς που ήταν της νίκης, ο οποίος δεν ήταν παραπάνω από επτά λεπτά, φανέρωσε στην πραγματικότητα, από τι υλικό είναι φτιαγμένη η φετινή ΑΕΚ. Η ποδοσφαιρική λογική έλεγε ροκανίζουμε τον χρόνο και βολευόμαστε με το 2-2. Το fight, believe, never give up του Νίκολιτς, έλεγε πάμε να πάρουμε τη νίκη. Κάπως έτσι βρέθηκε η ΑΕΚ στην επίθεση, να κερδίζει το κόρνερ. Κυρίως κάπως έτσι, βρέθηκε να έχει τα στόπερ της στην αντίπαλη περιοχή στην στατική φάση και το κόρνερ να εκτελείται κανονικά και όχι με πάσα κοντινή και ροκάνισμα του χρόνου. Κάπως έτσι ήρθε το κερδισμένο πέναλτι από τον στόπερ Βίντα. Είναι νοοτροπία παγιωμένη πλέον στην ΑΕΚ του Νίκολιτς.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΑΣΜΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Η Αφρική φοράει τα καλά της και στήνει ξανά τη μεγάλη της ποδοσφαιρική τελετουργία. Το Κύπελλο Εθνών Αφρικής δεν είναι απλώς μια διοργάνωση είναι μια συλλογική αφήγηση, ένα ταξίδι όπου το ποδόσφαιρο γίνεται γλώσσα, μνήμη και αντίσταση. Μπαίνει στη ζωή μας όχι σαν πρόγραμμα αγώνων, αλλά σαν εποχή. Σαν ρυθμός που αλλάζει την καθημερινότητα και επιβάλλει τον δικό του παλμό. Εδώ, οι αγώνες δεν παίζονται μόνο με τα πόδια. Παίζονται με το βλέμμα, με την ανάσα της εξέδρας, με το βάρος της ιστορίας που κουβαλά κάθε φανέλα. Το Κύπελλο Εθνών Αφρικής είναι το τουρνουά όπου η λογική υποχωρεί μπροστά στο ένστικτο και όπου η έννοια του φαβορί υπάρχει μόνο για να δοκιμαστεί. 

Δεν συγχωρεί την αφέλεια ούτε την αυτάρκεια. Αντίθετα, ανταμείβει τη συνοχή, την πειθαρχία και την ψυχική αντοχή. Το Μαρόκο στέκεται στο κέντρο της σκηνής με την αυτοπεποίθηση αυτού που ξέρει ότι η στιγμή μπορεί να είναι μοναδική. Οικοδεσπότης, ώριμος, γεμάτος ποιότητα, με μια ομάδα που έμαθε να κοιτά στα μάτια τους «μεγάλους» του κόσμου χωρίς να χαμηλώνει το βλέμμα. Όμως το βάρος της προσδοκίας είναι πάντα διπλό: σε ανυψώνει, αλλά μπορεί και να σε λυγίσει. Το Κύπελλο Εθνών Αφρικής αγαπά εκείνους που αντέχουν την πίεση χωρίς να την κάνουν φόβο. Γύρω του, οι παλιές δυνάμεις καραδοκούν. Η Αίγυπτος, με τη βαριά της κληρονομιά και την αίσθηση ότι κάθε διοργάνωση είναι μια επιστροφή στο πεπρωμένο της. Η Σενεγάλη, σμιλεμένη στη σκληράδα και στη συλλογικότητα, ομάδα που δεν χαρίζεται και δεν ζητά χάρη. Η Νιγηρία, εκρηκτική, απρόβλεπτη, ικανή να διαλύσει κάθε ισορροπία μέσα σε λίγα λεπτά. Η Αλγερία, που κουβαλά τη μνήμη της κορυφής και την ανάγκη της δικαίωσης. Όλες διαφορετικές, όλες επικίνδυνες, όλες έτοιμες να αρνηθούν τον ρόλο του κομπάρσου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο