Πρωινός Τύπος (24/12): «Το θέμα είναι αν μπορούν να σηκώσουν τη φανέλα του ΠΑΟ - Επιτυχία Νίκολιτς η ΑΕΚ»

Από sdna.gr

Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ 

Καλά Χριστούγεννα σε όλους. Έστω πια και χωρίς βίντεο Λανουά για τις επίμαχες φάσεις, αλλά αυτό το θέμα όπως φάνηκε και από την αντίδραση του Ολυμπιακού θα μας απασχολήσει και στο... νέο έτος. Στο μπάσκετ που υπάρχει δράση: έστω και χωρίς τον Κώστα Σλούκα, ο Παναθηναϊκός έκανε απίστευτη ανατροπή στο Κάουνας μετά από ένα ημίχρονο στο οποίο αμυντικά ήταν θρύψαλο και έγινε έρμαιο στα λέι απ και στις άνετες επιθέσεις της Ζαλγκίρις. Όμως η ελληνική ομάδα βρήκε τις λύσεις με την άνοδο όλων των παικτών της, τον Ναν μπροστάρη και με τους Τούρκους παίκτες του να προσφέρουν πάρα πολλά έφτασε σε μία σπουδαία νίκη και συνέχισε με έμφαση την ανοδική πορεία του στην Ευρωλίγκα.

Ο Ολυμπιακός θα κάνει Χριστούγεννα επί ιταλικού εδάφους και την επομένη θα αντιμετωπίσει τη Βίρτους σε έναν αγώνα που έχει αποκτήσει χαρακτήρα κρισιμότητας σε επίπεδο που δεν ταιριάζει με την εποχή. Μεσούσης της σεζόν δηλαδή στην Ευρωλίγκα. Κι αυτό τόσο για τη βαθμολογική αξία που θα έχει μία νίκη στην Μπολόνια (και ό,τι θα επιφέρει η περίπτωση ήττας, αφήνοντας ακό- μη πιο πίσω την πειραϊκή ομάδα) όσο και για το ψυχολογικό κομμάτι που έχει σαφή ανάγκη ο Ολυμπιακός. Μετά τις σερί απώλειες, πριν από την επιστροφή στις επιτυχίες επί της ουραγού Βιλερμπάν. Η ιταλική ομάδα είναι πολύ δυνατή, ειδικά στην έδρα της, ενώ προέρχεται από μία νίκη σε εγχώριο ντέρμπι, συνεπώς είναι και φορμαρισμένη και πνευματικά έτοιμη να αντιμετωπίσει τους πρωταθλητές Ελλάδας. Για τον Ολυμπιακό το διακύβευμα είναι σοβαρό και ο Γιώργος Μπαρτζώκας περιμένει από τους παίκτες του να είναι το ίδιο παραγωγικοί στην επίθεση, όπως σε όλα σχεδόν τα φετινά ματς τους, αλλά πολύ καλύτεροι στην άμυνα. Και σε κάθε λεπτομέρεια που έχει παίξει ρόλο έως τώρα στη διαχείριση των αγώνων. Είτε όταν αποκτούν προβάδισμα είτε όταν κυνηγούν στο σκορ.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΙΓΚΙΡΗΣ - LIVE SPORT

Ο Ολυμπιακός έβαλε «γκολάρα» με τον «Μέντι», αλλά έχει κάνει «φάουλ» από το βράδυ του Σαββάτου και μετά. Περίμενα ότι οι δηλώσεις του αποκλειστικά για τον Ευαγγέλου έπειτα από την Κηφισιά ήταν αποτέλεσμα της γκέλας που δεν χωνεύεται εύκολα και της έντασης που υπήρχε. Καθώς και ότι πλέον θα υπήρχαν τάσεις αυτοκριτικής. Η κουβέντα μόνο για τη διαιτησία, όμως, συνεχίζεται και σήμερα. Να καταλάβω το αιώνιο ρητό του ποδοσφαίρου («Φωνάζω για τα επόμενα σφυρίγματα»), όμως οι Ερυθρόλευκοι δείχνουν ότι δεν βλέπουν (ή δεν θέλουν να δουν) τα αγωνιστικά προβλήματα που έχουν. Για την οικονομία του λόγου δέχομαι ότι υπάρχει πέναλτι και στον Ταρέμι, και στον Μπιανικόν και ότι η Κηφισιά το παράκανε με τις καθυστερήσεις κι έπρεπε να παιχθούν ακόμα 5 λεπτά. Ο Ολυμπιακός παρουσίασε «θέμα τα», και μάλιστα όχι για πρώτη φορά φέτος. Κι αν τη γλίτωσε άλλες φορές, το Σάββατο δεν το κατάφερε - όπως σκόνταψε στην Τούμπα, στη Λεωφόρο και στο «Κλεάνθης Βικελίδης». Αν εξαιρέσεις το ματς με τον ΠΑΟΚ, στα επόμενα είχε μόνιμα παράπονα από τη διαιτησία. Μετά τον Άρη τα έβαλε ανοιχτά με Λανουά και ΕΠΟ.

Κανείς δεν είπε όμως για τα εξτρέμ που δεν κάνουν τη διαφορά και μέχρι τώρα έχουμε κάποιες εκλάμψεις των Ποντένσε και Ζέλσον (οι άλλοι άφαντοι), για το ανελέητο πρέσινγκ ψηλά (σήμα κατατεθέν πέρυσι, το οποίο αγνοείται αν ο Τσικίνιο μεταφέρεται στα «φτερά», για το ότι στον άξονα ο μοναδικός που το παλεύει είναι ο Μουζακίτης, για το γεγονός ότι παρά τις ελάχιστες τελικές των αντιπάλων, στην εστία η ομάδα δέχεται γκολ ή για το ότι ο Ελ. Κααμπί παίζει ακόμα και στα ματς Κυπέλλου γιατί είναι ο μόνος που στα δύσκολα θα βρει δίχτυα. Οκ, ο Ευαγγέλου ήταν κακός. Ο Ολυμπιακός πώς ήταν το Σάββατο.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία από την πρώτη θέση, είναι η εικόνα της ΑΕΚ, είναι η νοοτροπία της ΑΕΚ, είναι ο τρόπος που παίζει η ΑΕΚ. Και δεν αφορά μόνο το τωρινό καλό φεγγάρι, αλλά συνολικά αυτό που φτιάχνει ο προπονητής με τους παίκτες του. Η ΑΕΚ μέσα σε διάστημα τριών ημερών έκανε δύο ανατροπές στο σκορ σε κρίσιμους αγώνες. Και μέσα σε διάστημα δέκα ημερών, τρεις ανατροπές. Από το 1-0 στη Σαμψούντα πήγε στη νίκη με 1-2, από το 0-2 με την Κραϊόβα μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια πήγε στο 3-2 και από το 0-1 πάλι στη Νέα Φιλαδέλφεια με τον ΟΦΗ, πήγε στο 2-1. 

Από μόνο του αυτό δεν είναι μια καθόλου απλή ιστορία. Ειδικά όταν μιλάμε για μια ομάδα, η οποία χρειάστηκε να κάνει μια τεράστια μετάβαση, για να φτάσει στο σημείο να κάνει τέτοιου είδους ανατροπές. Θυμίζω πως δεν έχουν περάσει παρά μόνο μερικοί μήνες, από τότε που η ΑΕΚ έπαιρνε προβάδισμα ακόμα και σε ντέρμπι και το  έχανε δια… περιπάτου. Αυτή η ΑΕΚ, με πολλούς παίκτες από εκείνο το ρόστερ, έχει φτάσει να λειτουργεί με ακριβώς αντίθετο τρόπο. Τώρα πηγαίνει από ανατροπή σε ανατροπή. Τώρα οι παίκτες της πιστεύουν πως μπορούν να πετύχουν τα πάντα, όποιες κι αν είναι οι συνθήκες, όποιος κι αν είναι ο αντίπαλος. Και προφανώς αυτό είναι κάτι που το έχει πετύχει ο Νίκολιτς. Δουλειά του προπονητή είναι. Κομμάτι πάνω στο οποίο ο κόουτς δούλεψε πολύ και τα αποτελέσματα είναι ήδη πολύ εντυπωσιακά. 

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ – ΤΑ ΝΕΑ

Εδώ και λίγες μέρες άνοιξε για τα καλά η συζήτηση για τις δυνατότητες που έχουν ώστε να βοηθήσουν άμεσα τον Παναθηναϊκό οι Τεττέη και Παντελίδης. Ο πρώτος πηγαίνει άμεσα στο Κορωπί. Ο δεύτερος ακόμη δεν έχει ξεκαθαριστεί αν περιμένει το καλοκαίρι για να (ξανα)φορέσει τα πράσινα. Ωστόσο, το σωστό ερώτημα δεν έχει να κάνει με τις ικανότητες που έχουν οι δύο ποδοσφαιριστές που ανέβασαν τις μετοχές τους με τη φανέλα της Κηφισιάς. Το θέμα σχετίζεται με την αδυναμία των νυν παικτών του Τριφυλλιού να δώσουν ώθηση στην ομάδα, να δείξουν πως μπορούν να σηκώσουν τη βαριά φανέλα και να φανούν αντάξιοι των προσδοκιών. 

Ίσως δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως βγαίνει στην επιφάνεια το ενδιαφέρον της Γκρέμιο για τον Τέτε. Εδώ ισχύει το «όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά». Γιατί ο ακριβοπληρωμένος Τετέ μόνο σποραδικά έδειξε την αξία του και μάλλον δεν προσαρμόστηκε στη Λεωφόρο στο 100%. Περίμεναν όλοι πολύ περισσότερα από τον συγκεκριμένο εξτρέμ με τα όντως καλά χτυπήματα. Μήπως όμως δίνουν κάτι το εντυπωσιακό οι υπόλοιποι; Ξεκάθαρα και εδώ αρνητική είναι η απάντηση. Ο Σφιντέρσκι δεν πείθει, ο Ζαρουρί δύσκολα μπορεί να μπει στα παπούτσια τόσων και τόσων ποδοσφαιριστών που αγωνίστηκαν με τον ΠΑΟ στο πρόσφατο ή το απώτατο παρελθόν. Και οι Τεττέη, Παντελίδης; Ανεξάρτητα με το τι μπορούν να κάνουν σε μικρό χρονικό διάστημα, όλοι ας έχουμε κατά νου πως θα ενταχθούν σε μια ομάδα με θέματα σε αρκετούς τομείς, η οποία δεν βγάζει αυτό που λέμε «ποδοσφαιρική υγεία».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ – SPORTDAY 

Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που παίρνουν ευκαιρίες και τις αρπάζουν. Υπάρχουν κι εκείνοι που τις παίρνουν, τις παλεύουν, αλλά στο τέλος τις αφήνουν να γλιστρήσουν. Ο Γκάμπριελ Στρέφετσα, τουλάχιστον μέχρι τώρα, δείχνει να ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Πήρε ξανά φανέλα βασικού, είχε χρόνο, είχε ρόλο, αλλά λύσεις δεν έδωσε. Στο ποδόσφαιρο, ειδικά για έναν εξτρέμ, αυτό μετράει περισσότερο απ’ όλα. Ο Βραζιλιάνος αποκτήθηκε το περασμένο καλοκαίρι με προσδοκίες. Όχι απλώς για να συμπληρώνει το ρόστερ, αλλά για να κάνει τη διαφορά. Να καλύψει κενά, να δώσει πράγματα που λείπουν, ακόμα και να απαλύνει την απουσία ενός Ποντένσε. Μέχρι στιγμής, όμως, αυτό δεν συμβαίνει.

Κι όσο δεν συμβαίνει, τόσο στενεύουν τα περιθώρια. Ναι, είναι παίκτης με φιλότιμο. Δεν κρύβεται, τρέχει, πιέζει, είναι τακτικά πειθαρχημένος. Αυτά τα βλέπει ο Μεντιλίμπαρ και τα εκτιμά. Όμως για έναν εξτρέμ στον Ολυμπιακό δεν αρκεί να πατάει την περιοχή. Πρέπει και να τελειώνει τις φάσεις. Να παίρνει σωστές αποφάσεις στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Να δίνει ασίστ, να σκοράρει, να απλοποιεί το παιχνίδι. Εκεί είναι που ο Στρέφετσα κολλάει. Δείχνει πιεσμένος. Σαν να θέλει σε κάθε επαφή να αποδείξει ότι αξίζει. Δεν παίζει το απλό, δεν επιλέγει την εύκολη πάσα, δεν καθαρίζει τη φάση. Κι έτσι οι ευκαιρίες –τα περίφημα «κανονάκια»– καίγονται το ένα μετά το άλλο. Όχι από αδιαφορία, αλλά από αδυναμία στο τελείωμα. Αυτό είναι «κόφτης». Κόφτης στην πραγματική του αξία, αλλά και στη χρησιμότητά του. Υπάρχει βέβαια και το ελαφρυντικό. Τα καλύτερά του παιχνίδια τα έχει κάνει δεξιά, εκεί όπου έπαιζε σχεδόν σε όλη του την καριέρα. Στον Ολυμπιακό χρησιμοποιείται κυρίως αριστερά. Η υπομονή υπάρχει, τόσο απ’ τον Μεντιλίμπαρ όσο και απ’ τον οργανισμό. Αλλά στο υψηλό επίπεδο, η υπομονή έχει όρια. Ο χρόνος, για έναν εξτρέμ που δεν τελειώνει φάσεις, δεν είναι ποτέ σύμμαχος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο