Μερικές φορές δεν χρειάζεται να πάει ο Μωάμεθ στο βουνό. Πάει το βουνό στον... Μωάμεθ. Ο Γιον Μπακέρο είναι ένας εραστής του ποδοσφαίρου, ένας journeyman που έχει παίξει σε ΗΠΑ, Καναδά, Πολωνία, Βουλγαρία και γενικότερα όπου υπάρχει περιπέτεια. Συνάμα, τυχαίνει να είναι και γιος του θρυλικού Χοσέ Μαρία Μπακέρο.

Εκείνη την εποχή η μοίρα τον έφερε στην Σόφια και την Σλάβια. Και σε μία απίθανη συγκυρία, ο πατέρας του τύχαινε τότε να είναι ο επικεφαλής τμήματος scouting της Μπαρτσελόνα.

Σε ένα από τα τηλεφωνήματα τους, ο γιος μίλησε στον μπαμπά για κάτι διαφορετικό: έναν 16χρονο, ο οποίος έπαιζε ήδη βασικός στην Σλάβια. Ο πατέρας παραξενεύτηκε. Μήπως έπρεπε να του κανονίσουν ένα δοκιμαστικό για να τον δουν από κοντά; Τα υπόλοιπα, τα διηγήθηκε από μόνος του στο podcast "MachCast" της εφημερίδας "Mach Telegraf" ο ίδιος ο Μάρτιν Γκεοργκίεφ, ο οποίος από εκεί που παρουσίαζε εργασίες στο σχολείο με θέμα την Μπαρτσελόνα βρέθηκε να φοράει την φανέλα της και να μοιράζεται το ίδιο δωμάτιο με κάποιον... Λαμίν Γιαμάλ και αργότερα με τον Πάου Κουμπαρσί:

"Παίζαμε έναν επαναληπτικό αγώνα απέναντι την ΤΣΣΚΑ Σόφιας για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Βουλγαρίας. Ο Γιον Μπακέρο με τράβηξε στην άκρη και μου είπε ότι η Μπαρτσελόνα ήθελε να με πάρει για δοκιμαστικά! Του απάντησα ότι καλύτερο θα ήταν να περάσει ο αγώνας και μετά να μιλήσουμε. 

Εννοείται ότι ήμουν θετικός. Ο αγώνας πέρασε και η ήττα - αποκλεισμός στα πέναλτι ήταν πολύ δύσκολη για μένα. Την επόμενη μέρα πήγα να προπονηθώ μόνος μου. Η διοίκηση της Σλάβια με πήρε τηλέφωνο και με ρώτησε αν ήμουν στη Σόφια, επειδή ήταν Μεγάλη Παρασκευή. Τους είπα ότι ήμουν εδώ. Μου είπαν ευθέως: "Ετοίμασε τις βαλίτσες σου, φεύγεις για Βαρκελώνη"! 

Δεν μπορούσα να κοιμηθώ από την ανησυχία! Πήγα για μια εβδομάδα, τόσο κράτησε το δοκιμαστικό μου. Τις πρώτες δύο μέρες προπονήθηκα με τη δεύτερη ομάδα της Μπαρτσελόνα, και τις υπόλοιπες - με την Juvenil "A". Εκεί, για παράδειγμα, ήταν ο Φερμίν Λόπεθ.

Όλα πήγαν καλά και άφησα καλή εντύπωση. Ωστόσο, δεν περίμενα να συμβεί κάτι. Την ημέρα που έπρεπε να φύγω, ο Χοσέ Μαρία Μπακέρο ήρθε στο ξενοδοχείο με δύο προπονητές. 

Τρέφω τεράστιο σεβασμό για τον κ. Μπακέρο, ανατριχιάζω όταν θυμάμαι πώς μου φέρθηκε. Είναι ένας άνθρωπος με κεφαλαίο "Κ".  Μου είπαν ότι εντυπωσιάστηκαν πολύ και ήθελαν να με υπογράψουν. Εκείνη τη στιγμή, όλος ο κόσμος κατέρρευσε για μένα! (γέλια). 

Με φώναξαν για να ξεκινήσουμε διαπραγματεύσεις και απάντησα ότι έπρεπε να το πω πρώτα στους γονείς μου. Οι γονείς μου  δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι είχα εγκριθεί. Ήταν Μάιος και μέχρι να ανοίξει η μεταγραφική αγορά - ένα μήνα περίπου αργότερα, ανησυχούσα πολύ ότι κάτι θα συνέβαινε. 

Δεν το είπα σε κανέναν - ούτε καν στους πιο στενούς μου φίλους, ούτε καν σε συγγενείς. Στις 13-14 Ιουλίου ταξίδεψα, αλλά δεν έμαθα ισπανικά για να μην το γρουσουζέψω. Τώρα το θεωρώ λάθος, γιατί αυτό θα με βοηθούσε περισσότερο με την προσαρμογή.

Αρχικά άρχισα να μένω με τον Λαμίν Γιαμάλ. Εκείνη την εποχή δεν ήξερα ποιος ήταν επειδή ήταν νεότερος. Τότε ήταν τραυματίας. Βλεπόμασταν περίπου 15 λεπτά την ημέρα, κάτι που ήταν περίεργο. 

Μετά από 3-4 μέρες ήθελα να τον γνωρίσω να του πιάσω κουβέντα, αλλά δεν ήξερε αγγλικά. Ωστόσο, τον ρώτησα πού να πάω στο κομμωτήριο. Καταφέραμε και επικοινωνήσαμε με έναν μεταφραστή, αλλά η περιπέτεια μας στο ίδιο δωμάτιο ήταν σύντομη.

Μου άλλαξαν συγκάτοικο, κάτι που ήταν φυσιολογικό εκείνη την εποχή. Με έβαλαν με τον Πάου Κουμπαρσί. Μείναμε μαζί για ένα χρόνο. Γίναμε φίλοι, αλλά μέχρι σήμερα η επικοινωνία μας είναι αρκετά σπάνια. Συνήθως τον συγχαίρω για μερικές από τις δικές του επιτυχίες, επειδή αυτός σπάνια παρακολουθεί βουλγαρικό ποδόσφαιρο (γέλια)!".

Ο Μάρτιν Γκεοργκίεφ έμεινε για έναν χρόνο στην Βαρκελώνη. Λόγω καταγωγής συνήθισε να γυρίζει όταν κάποιος φώναζε: "Στόιτσκοφ". Την ίδια περίοδο ο Guardian τον συμπεριέλαβε στην ετήσια λίστα του με τα 60 κορυφαία ταλέντα για το 2022.

Ωστόσο, οι Καταλανοί έκριναν ότι δεν επιθυμούν να εξασκήσουν την οψιόν αγοράς που είχαν βάλει στον μονοετή δανεισμό του. Ο Γκεοργκίεφ επέστρεψε στην ομάδα της καρδιάς του, την Σλάβια με την οποία μικρός έμπαινε στα πούλμαν για να κάνει οπαδικές εκδρομές σε όλη την Βουλγαρία μαζί της. 

Έκανε συνολικά 91 παιχνίδια με την φανέλα της, πέρασε από όλες τις μικρές Εθνικές, χρίστηκε τρεις φορές διεθνής με την Ανδρών και στα 20 του κάνει πράξη κάτι που είχε πει σε ανύποπτο χρόνο: "δεν θα φορούσα ποτέ την φανέλα άλλης βουλγαρικής ομάδας, εκτός από την Σλάβια. Θα έφευγα μόνο αν ερχόταν κάποια δελεαστική πρόταση από μεγάλη ευρωπαϊκή ομάδα".

Ο Βούλγαρος στόπερ για δεύτερη φορά στην καριέρα του παίρνει ένα μεγάλο δώρο από τον Άγιο Βασίλη. Εκείνος ο χρόνος στην Βαρκελώνη μοιάζει ακόμα σαν όνειρο, σαν ψευδαίσθηση. Η μεταγραφή του στην ΑΕΚ είναι μία πραγματική ευκαιρία καριέρας. Μία... Άλλη Εντελώς Κατάσταση...