Εγκλωβισμένοι κάπου ανάμεσα στα πεντάλεπτα του έρχεται-δεν έρχεται ο Αντίνο οι Παναθηναϊκοί. Σε αυτή την ομάδα τίποτα δεν μπορεί να είναι εύκολο, τίποτα δεν μπορεί να είναι χωρίς σκαμπανεβάσματα και αγωνία. Το θέμα όμως δεν είναι η μία υπόθεση, ανεξάρτητα απ’ την κατάληξή της. Αυτό που μετρά είναι να γίνουν όσα πρέπει τον Γενάρη.

Ο Παναθηναϊκός συγκριτικά με την περασμένη σεζόν, δεν έχει Βαγιαννίδη, Μαξίμοβιτς, Ουναΐ, Τετέ, Ιωαννίδη. Αν πριν ένα χρόνο μας έλεγαν πως θα παίξει το «τριφύλλι» χωρίς αυτούς, θα σημειώναμε δίπλα «ήττα» και θα προχωρούσαμε. Το σήμερα δεν διαφέρει σημαντικά, καθώς πέραν του Καλάμπρια, αυτοί που ήρθαν για να καλύψουν τα κενά των υπόλοιπων για τον ένα ή τον άλλο λόγο δεν έχουν καμία επίδραση στην ομάδα. Άρα η ποιοτική ανάγκη είναι κάτι περισσότερο από τεράστια.

«Φάγαμε» το πρώτο δεκαήμερα και έχουμε ως τώρα τις προσθήκες των παικτών απ’ την εγχώρια αγορά. Η ομάδα παραμένει με ανοιχτές «τρύπες» στο αριστερό μπακ, στον άξονα των χαφ, στον επιτελικό μέσο, στον εξτρέμ. Αυτά πρέπει να «τρέξουν» από εδώ και πέρα. Δεν είναι κανείς αρνητικός, δεν χρειάζεται άλλωστε. Τα πάντα κρίνονται στο τέλος και κυρίως απ’ το αποτέλεσμα. Οπότε περιμένουμε τις μεταγραφές και πάνω απ’ όλα το τι θα κάνουν αυτές στο χορτάρι.

Έως τώρα έχουμε τα εξής δεδομένα: Τσάβες μια καλή συμπληρωματική λύση κάτω απ’ τα δοκάρια, προφανώς το καλοκαίρι η βασική επιλογή (Βλαχοδήμος). Κοντούρης με προοπτική στο σήμερα και το αύριο, παιδί 20 ετών με στοιχεία που μπορούν να εξελιχθούν και να δουλευτούν σωστά. Παντελίδης με ταχύτητα και γκολ, γεμάτος φιλοδοξία, στοιχεία που δεν έβρισκες στο ρόστερ του Παναθηναϊκού. Τετέι ένα… τανκ στην επίθεση, φορ με τεράστια προοπτική και παράλληλα έτοιμος να δώσει άμεσα πράγματα.

Πέρα απ’ αυτούς, έχουμε την προσπάθεια για τον Αντίνο. 20 χρόνων, γρήγορος, διψασμένος, ταλαντούχος. Έχουμε ονόματα όπως ο Χάβι Λόπεθ, που πάνω-κάτω είναι στα ίδια ακριβώς στοιχεία. Το ποιοι θα έρθουν και ποιοι όχι, κανείς δεν το γνωρίζει. Παρατηρείται όμως μια φιλοσοφία. Ένα πλάνο. Η επένδυση σε ταλέντο, αθλητικότητα, «κομμάτια» που δένουν για έναν διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού και κυρίως, έτοιμα σαν πλαστελίνη για να τα πλάσει ο προπονητής.

Εκεί εστιάζεται η ουσία του πράγματος. Ο Παναθηναϊκός μοιάζει να θέλει να γεμίσει με «δίψα». Με παιδιά που αναζητούν την εξέλιξη και την εκπλήρωση ονείρων. Αυτοί ακριβώς οι παίκτες – έχοντας πάντα ως προαπαιτούμενο το ταλέντο φυσικά – είναι ευκολότερο να προσαρμοστούν στα πλάνα ενός προπονητή. Ειδικά όταν αυτός είναι επιπέδου Ράφα Μπενίτεθ.

Κοινώς μοιάζει να θέλει να δημιουργηθεί μια ομάδα, η οποία θα έχει πρώτο και βασικό πρωταγωνιστή, τον προπονητή της. Στα «χέρια» του οποίου πρέπει να δοθούν τα καλύτερα «πιόνια» για να ετοιμάσει μια ποδοσφαιρική παρτίδα που θα αρέσει σε όλους. Αυτό και σε πνευματικό επίπεδο μπορεί να έχει μια ξεχωριστή επίδραση: Τον ενθουσιασμό. Μη γελιόμαστε, αν κάτι δεν είναι ο Παναθηναϊκός, είναι ομάδα με ενθουσιασμό. Το αντίθετο ισχύει και μάλιστα σε απελπιστικό βαθμό.

Σαφώς και δεν μπορεί να φτιαχτεί ομάδα μόνο με αυτά τα στοιχεία, ξεκάθαρα χρειάζεται και στο χορτάρι η προσωπικότητα, η εμπειρία, οι παραστάσεις, η γνώμη και οι «ψημένοι» από πρωταθλητισμό. Αυτοί, όμως, μάλλον θα είναι η μειοψηφία σε ένα ενθουσιώδες, νεανικό, ταλαντούχο, αθλητικό ρόστερ. Το οποίο θα είναι έτοιμο να ακολουθήσει τα θέλω του προπονητή.

Κι από τους παίκτες που υπάρχουν, αυτοί που θα έχουν ρόλο είναι πάνω-κάτω σε αυτά τα χαρακτηριστικά. Ο Πάλμερ-Μπράουν, ο Τουμπά, ο Κυριακόπουλος, ο Καλάμπρια, ο Τσιριβέγια, ο Ζαρουρί, ο Πελίστρι. Δεν μιλάμε για… πριμαντόνες με την τεράστια κλάση που θα βάλουν τον εαυτό τους στην ίδια ευθεία με την ομάδα. Μπορούν να ενταχθούν στο πλαίσιο της ομάδας που θα έχει για βασικό πρωταγωνιστή τον προπονητή και μετά θα ενώνει τα κομμάτια του ποιοτικού, αθλητικού παζλ, γύρω απ’ τις αρχές του Ισπανού.

Υ.Γ. Ο κόσμος, οι δημοσιογράφοι, ασχολούνται με τις μεταγραφές. Δεν είναι λάθος. Το νορμάλ είναι. Δεν αποπροσανατολίζει την ομάδα. Το ποδοσφαιρικό τμήμα είναι υποχρεωμένο να ασχολείται με τους αγώνες που έρχονται κι όχι να πρέπει όλος ο πλανήτης να λέει διαρκώς πόσο κρίσιμο είναι το ματς με τον Πανσερραϊκό ή τον Άρη, για να μην… ξεφύγουν τα μυαλά τους.

Πρωτότυπο άρθρο