Πλέον οι μάσκες έπεσαν ολοκληρωτικά. Το ποδόσφαιρο έχει γυρίσει την πλάτη του στον Άρη και οι κιτρινόμαυροι, με τη σειρά τους, δηλώνουν το λιγότερο "αδιάφοροι" για αυτή την εξέλιξη. Οι εμφανίσεις και το αγωνιστικό πρόσωπο δείχνουν εξάλλου αυτή την αδιαφορία. Ανοργάνωτοι, ελλιπείς, προβληματικοί - Oι ποδοσφαιριστές της ομάδας της Θεσσαλονίκης δεν προκαλούν πλέον σε κανέναν το αίσθημα της έκπληξης, για το κακό τους πρόσωπο. 

Να έχεις βιώσει ακόμη έναν ντροπιαστικό αποκλεισμό στο κύπελλο, να ψάχνεις (υποτίθεται) αντίδραση, απέναντι σε μια από τις χειρότερες ομάδες του πρωταθλήματος (και ο Άρης είναι μέσα σε αυτές) και να αδυνατείς να δεις χαΐρι. Ε, πόσο να αναλύσουμε πια; Οι άνθρωποι απλώς αδιαφορούν! 

Αγωνιστικά

Ο Άρης κατέβηκε απέναντι σε μια ομάδα που μετά το 70 χωλαίνει και δεν κερδίζει ούτε με το σταγονόμετρο με...πολλές αλλαγές, με Παναγίδη και με στόπερ τον Σούντμπεργκ.

Σημείωση εδώ: Πρέπει να γίνει μια σοβαρή κουβέντα με τον Παναγίδη για τον ρόλο του στην ομάδα. Ο παίκτης είναι καθαρά ανασταλτικός. Όχι δημιουργικός! 

 Από το πρώτο λεπτό φάνηκε πως δεν υπήρχε ιδιαίτερη ζέση για το αποτέλεσμα. Όταν καταφέρνεις να φας "κομπίνα" στο 3ο λεπτό και δείχνεις πως βρίσκεσαι ακόμη στα αποδυτήρια, αναφορικά με την συγκέντρωση σου, τότε επιβεβαιώνεις πως δεν ασχολήθηκες ποτέ με το παιχνίδι. Ακόμη και μετά το γκολ που δέχθηκε ο Άρης, η εικόνα του ήταν αποκαρδιωτική. Η ΑΕΛ μάλιστα είχε 2-3 καλές στιγμές ακόμη, για να βάλει μια πιο μεγάλη και ντροπιαστική σφραγίδα στο διαβατήριο του Άρη στη φετινή σεζόν. Με λίγα λόγια; Τιμητικό το 1-0...

Εξω-αγωνιστικά

Θυμάμαι το καλοκαίρι ο Μαρίνος Ουζουνίδης τόνιζε πως το υλικό της ομάδας είναι εξαιρετικό. Ζητούσε 1 μήνα για να δούμε "θαύματα". Ίσως η βαρύτητα στον πλανήτη Άρη να έχει αλλάξει και ο χρόνος να κυλά πιο αργά από την δική μας πραγματικότητα. Ο μήνας πέρασε. Πέρασε τρίμηνο. Πέρασε εξάμηνο. Κοντεύει να τελειώσει η σεζόν (τελείωσε ήδη, αλλά κουβέντα να γίνεται...) και οι κιτρινόμαυροι παραμένουν προβληματικοί και άφαντοι. Άρα η λέξη αποτυχία θαρρώ πως επισκιάζει όλες τις υπόλοιπες. Ο Άρης απέτυχε τόσο αγωνιστικά, όσο και σε όλους τους τομείς που υπάρχουν σε ένα ποδοσφαιρικό σωματείο. Οργάνωση; Διοίκηση; Προπονήσεις; Αποθεραπείες; Αντίδραση μετά από ήττες ή νίκες; Σε όλα! 

...για να μην πιάσουμε (πάλι) το κομμάτι των γηγενών και των ακαδημιών. Αφήστε! Θα γίνουμε γραφικοί. 

Το αιώνιο ...στερητικό με το Κύπελλο

Το είχαμε αναφέρει σε προηγούμενο κείμενο, το είπαμε και σε εκπομπές. Ας το γράψουμε όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται πλέον '

Κανείς δεν χρωστάει σε ΑΥΤΟΝ τον Άρη ένα Κύπελλο. ΚΑΝΕΙΣ! 

Καμία ομάδα δεν ξεκινάει την σεζόν της και δηλώνει πως ο στόχος της είναι το κύπελλο. ΚΑΜΙΑ! 

Όταν ο Άρης αποφασίσει πως ο μοναδικός του στόχος θα γίνει η βελτίωση, η επένδυση σε στερεές βάσεις, σε ανάπτυξη ακαδημιών, σε πίστωση χρόνου σε σοβαρούς προπονητές και σε ΣΕΒΑΣΜΟ στους "Θεούς" του ποδοσφαίρου, τότε θα ξεχαστεί τελείως, θα αφεθεί! θα βγάλει από το μυαλό του την εμμονή με το κύπελλο και ...ίσως ο τίτλος έρθει μόνος του. Το πρότζεκτ όμως θα υπάρχει - έρθει - δεν έρθει το κύπελλο. Η πρόοδος θα είναι εκεί. Ο κόσμος θα πηγαίνει στο γήπεδο και θα έχει κάτι να περιμένει. Κάτι να απολαύσει. Τώρα το μόνο που καταφέρνουν στην "Αλκμήνης" είναι όχι μόνο να μην έρχεται ο τίτλος, όχι μόνο η ομάδα να μην παίζει ποδόσφαιρο, αλλά να υπάρχει μια γενικευμένη απαξίωση προς όλους, από έναν κόσμο που ΟΝΤΩΣ δικαιούται όχι έναν - αλλά πολλούς τίτλους. Ο κόσμος όμως δεν παίζει ποδόσφαιρο. (Μόνο αυτό δεν έχει κάνει βασικά...) 

Περιμένω εδώ και μέρες την αντίδραση της διοίκησης, των ανθρώπων που τρέχουν το ποδοσφαιρικό τμήμα. Δεν έχω αντιληφθεί κάτι. Η εικόνα αυτή τους εκφράζει; Τα συνθήματα κατά της ΠΑΕ είναι μια κατάσταση που αρέσει; Η εικόνα του γηπέδου, που θυμίζει χρονιές που η ομάδα πάλευε για την παραμονή της, είναι ωραία για κάποιους; Πραγματικά, απορώ... 

Η επόμενη μέρα

Καμία! Κάτι πρέπει να αλλάξει όχι τώρα, αλλά ΧΘΕΣ! Από υποκριτικές αράδες και αχρείαστες αναλύσεις αυτή εδώ η στήλη στέρεψε. Τα είχαμε γράψει από την αρχή. Δε θα λέμε τα ίδια και τα ίδια. Σέβομαι την νοημοσύνη μου, θα μου το επιτρέψετε φαντάζομαι. 

Το μαύρο κουτί του Άρη βρίσκεται εδώ και καιρό στα γραφεία της ΠΑΕ. Καιρό είπα; Διόρθωση... Χρόνια!* 

Ώρα είναι να πάρει κάποιος την υπεύθυνη απόφαση να το εξετάσει. Να δει τι πάει τόσο λάθος με τις προσπάθειες που κάνει κάθε χρόνο η ομάδα της Θεσσαλονίκης και να παρθούν αποφάσεις. 

ΥΓ Πριν 2 βδομάδες είχαμε αγκαλιές με τον προπονητή. Πότε πρόλαβαν να αλλάξει αυτό και να φεύγουν για τα αποδυτήρια όταν γίνονται αλλαγή; Ρητορική ερώτηση. Έχουμε μάθει εδώ και καιρό να μην δίνουμε σημασία στο "φαίνεσθαι". 

 

 

Πρωτότυπο άρθρο