Από sdna.gr
Δύο πρώτες φάσεις της ΑΕΚ, γίνονται γκολ. Μια άμυνα που έχει γίνει ο καλύτερος πελάτης του Γιόβιτς. Η ίδια νοοτροπία κατάρρευσης, σε ένα ματς που εξελίχθηκε σε πραγματικό εφιάλτη. Δεύτερη ήττα από την συγκεκριμένη ομάδα, γιατί ο Παναθηναϊκός έχει τις ίδιες εμμονές. Αυτές που πρέπει να διορθώσει χθες, όχι αύριο.
Να αναλυθεί ποδοσφαιρικά αυτό που έγινε στη Νέα Φιλαδέλφεια; Ποιο το νόημα; Η απόλυτη αθλητική ξεφτίλα. Για έναν οργανισμό που πάει σε μια νέα εποχή, θέλει να δείξει δυναμισμό, τον δείχνει σε κάποια στοιχεία του, όμως έρχεται αυτή η σφαλιάρα να σε γυρίσει δέκα βήματα πίσω. Μια ΑΕΚ που είχε χάσει από τον ΟΦΗ και σχεδόν δεν έκανε φάση στον Άρη, κάνει… χαβαλέ στον Παναθηναϊκό.
Αν δεν αποτελεί ντροπή για το κλαμπ, τότε τι αποτελεί; Και να καθίσουμε να αναλύουμε το συγκεκριμένο παιχνίδι, δεν έχει νόημα. Πρέπει όμως να αντιληφθούν οι πάντες, πως αυτό πρέπει να τελειώσει. Τώρα. Άμεσα. Χωρίς άλλες ευκαιρίες και ημίμετρα. Διαφορετικά ας το πάρουμε απόφαση πως το -6 και ίσως -9 από τον Λεβαδειακό, δεν θα αποτελεί καμία έκπληξη.
Οι εμμονές του «τριφυλλιού» να στηρίζει τα ίδια πρόσωπα εδώ και καιρό. Μιας αποτυχημένης διαδικασίας σχεδιασμού, η οποία «φόρτωσε» την ομάδα με μέτριους και όχι ικανούς πνευματικά να σηκώσουν την φανέλα. Δεν θα γίνουν καλύτεροι, όσο κι αν το περιμένουμε με τον αστερίσκο πως κάποια στιγμή θα γίνει ομάδα το Τριφύλλι. Απλά κυνηγά την ουρά του ο Παναθηναϊκός με αυτές τις λογικές. Οι συγκεκριμένοι παίκτες που έχουν κριθεί, πάλι είναι βασικοί υπεύθυνοι για έναν αγωνιστικό εξευτελισμό.
Θέμα θέλησης είναι για να αλλάξει ο Παναθηναϊκός. Ριζικά. Διαφορετικά, αν περιμένουμε από τον Τετέι, τον Παντελίδη, την επιστροφή του Πελίστρι και φυσικά τον Αντίνο, να αλλάξουν όλο το υπόλοιπο, θα έχει γίνει μια τρύπα στο νερό και θα «καούν» κι αυτά τα παιδιά.
Ο Λαφόν δεν είναι καλούτσικος για βασικός στον Παναθηναϊκό. Ο Τουμπά δεν είναι αμυντικάρα. Ο Γεντβάι δεν αναγεννήθηκε. Ο Τσέριν δε θα γίνει χαφάρα που θα «καταπίνει» χιλιόμετρα και αντιπάλους. Ο Μπακασέτας δεν μπορεί να παίζει σερί 90λεπτα και να λογίζεται υπεραπαραίτητος στον Παναθηναϊκό δημιουργικά.
Κάθε μέρα που περνά και ο Παναθηναϊκός θα εμμένει στο αποτυχημένο χθες, απλά θα καταστρέφει τη νοοτροπία του σήμερα και του αύριο ακόμη περισσότερο. Ούτε χρειάζονται αναλύσεις για την ευρωπαϊκή λίστα κι αν πρέπει να περιμένουμε το καλοκαίρι. Τίποτα. Τώρα. Φτάνει με την ελπίδα που διαρκώς… σκοτώνεται πριν καν γεννηθεί.
Ούτε βάζουμε στην κουβέντα την… μάχη για την τέταρτη θέση που μοιάζει υπερβολικά δύσκολη και από μόνη της η σκέψη του τι γράφεις, σε κάνει να κατεβάζεις το κεφάλι.
Ο Παναθηναϊκός θα κριθεί την επόμενη σεζόν, όμως δεν θα προλάβει να φτάσει εκεί αν από τώρα «κάψει» και το αύριο του. Αλαφούζος, Μπαλντίνι, Κοτσόλης, Κορόνα, Μπενίτεθ, έχουν το μαχαίρι και το καρπούζι. Αν αποφασίσουν πως πραγματικά η είσοδος του Αντίνο και η προσθήκη ενός παίκτη όπως ο Κραλ θα διορθώσει τα πράγματα στον Παναθηναϊκό, τότε απλά θα κυνηγάμε πάλι φαντάσματα, ψάχνοντας τι μας φταίει.
Δεν χρειάζονται περισσότερες συζητήσεις. Όταν κάτι και κάποιοι έχουν κριθεί εδώ και τόσο καιρό, κατ’ επανάληψη, δεν γίνεται να περιμένεις πως σε λίγο καιρό θα αλλάξουν και θα τα σαρώσουν όλα.
Οτιδήποτε άλλο θα είναι απλά καταστροφή. Και θα φτάσουμε στο σημείο ο Παναθηναϊκός να μπει στο νέο του γήπεδο, να κοιτά δεξιά κι αριστερά και να μη βλέπει κανέναν.