Από sdna.gr
Το προσωπικό show του Λούκα Γιόβιτς, ήταν αποτέλεσμα αφενός αυτής της λειτουργίας και αφετέρου, της ικανότητας που έχει ο Σέρβος σέντερ-φορ να βρίσκεται στο σωστό σημείο, τη σωστή στιγμή. Αν κάνουμε ένα flash back στον αγώνα του πρώτου γύρου στη Λεωφόρο θα συναντήσουμε και παλι ένα παρόμοιο στρατηγικό σχέδιο. Η σέντρα του Ρότα ήταν το τέλειο τάισμα στον Γιόβιτς για το 0-1 με μια άπιαστη - τέλεια ζυγισμένη - κεφαλιά, ενώ και το (πρώτο) κερδισμένο πέναλτι προέρχεται από κάθετη του Μάνταλου στον Σέρβο σέντερ-φορ που κινήθηκε πανέξυπνα μέσα στο κουτί και τροφοδοτήθηκε ιδανικά στο κατάλληλο τάιμινγκ.
Με έναν πανομοιότυπο τρόπο χτύπησε και χθες τον Παναθηναϊκό ο Νίκολιτς απλώς το έκανε πιο εμφατικά. Ξεκίνησε με δυο σέντερ-φορ βάζοντας τον Βάργκα στο πλάι του Γιόβιτς. O Ούγγρος επιθετικός, παρ’ ότι φαίνεται πως ακόμα ψάχνεται μέσα στο γήπεδο και αναζητεί τη σύνδεση με τους συμπαίκτες του υστερώντας πράγματι στο συνδυαστικό παιχνίδι, στην φάση του 1-0 έχει μια κίνηση χιαστή με τον Γιόβιτς που είναι και αυτή που αποσιντονίζει τον Γεντβάι. Ο αμυντικός του ΠΑΟ βρίσκεται ξαφνικά με δυο αντίπαλους και αυτό το στοιχείο τον μπερδεύει, δίνει αυτόν τον λίγο χώρο που χρειάζεται ο Σέρβος για να ξεμαρκαριστεί και να εκτελέσει με μια ενέργεια υψηλής κλάσης και δυσκολίας.
Το σημαντικό εδώ είναι πως η ΑΕΚ έχει βάλει στην πράσινη περιοχή τέσσερις ποδοσφαιριστές, έχει δημιουργήσει 4VS4 και είναι μια ιδανική συνθήκη για μια ομάδα που επιτίθεται. Από την στιγμή, δε, που και ο δημιουργός Λιούμπιτσιτς σημαδεύει με ακρίβεια και φέρνει σωστά την μπάλα στο κουτί τότε η ποιότητα είναι εκεί για να κάνει τη διαφορά. Όπου ποιότητα, μπορεί δίπλα να μπει το όνομα του Λούκα Γιόβιτς. Την επόμενη φορά μπορεί να είναι το όνομα του Μπάρναμπας Βάργκα των 99 γκολ τα τελευταία 3,5 χρόνια με την Φερεντσβάρος ή το όνομα του Ζίνι, που αποτελεί μια ακόμα επιλογή στα χέρια του Νίκολιτς.
Για την ΑΕΚ λοιπόν, γνωρίζοντας και τις τρανταχτές αδυναμίες του Παναθηναϊκού στην άμυνα, άρκουσε να έρθει η μπάλα σωστά στην περιοχή. Στο πρώτο ημίχρονο αυτό δεν συνέβη με επάρκεια. Την μια φορά που έγινε σωστά, ήρθε και το γκολ χάρη στην ακρίβεια της μεταβίβασης του Λιούμπιτσιτς αλλά και στην κλάση του Γιόβιτς. Στην επανάληψη η Ένωση τάισε με μεγαλύτερη συχνότητα την γραμμή κρούσης της - απέναντι σε έναν Παναθηναϊκό που είχε κλατάρει βγάζοντας πολλές εντάσεις και τρεξίματα στο πρώτο μέρος - και το σκορ ξέφυγε.
Το δεύτερο τέρμα έρχεται πράγματι από στατική φάση όπου και εκεί όμως χρειάζεται η ικανότητα του Μαρίν να φέρει με ένα χτύπημα ακριβείας την μπάλα προς το μέρος του Ρέλβας πριν καταλήξει στα δίχτυα από τον Γιόβιτς, ενώ το 3-0 είναι προϊόν μιας συνεργασίας των αλλαγών του Νίκολιτς (Κοϊτά-Ζοάο Μάριο) και της ικανότητας του Γιόβιτς να βρίσκεται πάντα στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή με την ΑΕΚ και εδώ, να έχει μέσα στην περιοχή όσους παίκτες είχε και ο Παναθηναϊκός!
Η ΑΕΚ σε όλο αυτό το διάστημα είχε φέρει το παιχνίδι 100% στα μέτρα της, είχε πάρει την μπάλα στα πόδια της και με τους καλούς χειριστές που είχε, συνδυαστικά και με την οπισθοχώρηση του ευάλωτου Παναθηναϊκού τον οποίο έβαζε εύκολα σε φάση άμυνας και στα καρέ του, έκανε επι της ουσίας ότι ήθελε. Το τέταρτο γκολ είναι αποτέλεσμα όλου αυτού που περιγράφουμε, με τον Ρότα, που προσέθεσε άλλο ένα σπουδαίο παιχνίδι στη συλλογή του, να κάνει ανενόχλητος κίνηση και να ταΐζει με γύρισμα πάρε-βάλε τον Γιόβιτς. Και εδώ, η ΑΕΚ έχει βάλει τέσσερις παίκτες στα αντίπαλα καρέ συν τον Ζοάο Μάριο που είναι στα όρια απέναντι σε τέσσερις πράσινους. Είναι αριθμητικές ισορροπίες που συνήθως κάνουν διαφορά υπέρ αυτού που κάνει επίθεση, ιδίως όταν έχεις παίκτες στα αντίπαλα καρέ με μεγάλη ικανότητα στο να διαβάζουν τις φάσεις και να εκτελούν παίρνοντας τις σωστές θέσεις. Και η ΑΕΚ έχει βάλει στη γραμμή κρούσης παίκτες που είναι... μανούλα σε αυτό το παιχνίδι.
Αυτό το τακτικό σχέδιο του Μάρκο Νίκολιτς λοιπόν ήταν που έκανε και τη διαφορά χθες. Η ΑΕΚ, άντεξε στην όποια πίεση και ένταση έβγαλε ο Παναθηναϊκός στο πρώτο ημίχρονο - χωρίς να απειληθεί ιδιαίτερα πάντως καθώς έκλεισε καλά τον Τετέι και δεν του έδωσε τους χώρους που ήθελε - και μπόρεσε στην επανάληψη να μετατρέψει σε παράσταση για έναν ρόλο το ντέρμπι φέρνοντας σωστά την μπάλα στην περιοχή με τους καλούς χειριστές της μπάλας πριν αναλάβει δράση ο απόλυτος πρωταγωνιστής Λούκα Γιόβιτς που σημείωσε ένα ιστορικό καρέ. Ο Σέρβος λοιπόν έκανε άριστα τη δουλειά που ξέρει αλλά θα πρέπει να δούμε και πίσω από όλο αυτό, το πως δηλαδή ο Νίκολιτς διαχειρίστηκε συνολικά το ντέρμπι, πως διαμόρφωσε ένα σχέδιο και πως εν τελει χτύπησε τον Παναθηναϊκό εκεί που πονά, στην καρδιά της άμυνας του.