Από sdna.gr
Τον ΒΑΣΙΛΙΑ του ντέρμπι Λουκά Γιόβιτς που κάτι δεν έκανε καλά για να φτάσει να παίζει στα 28 του στην Ελλάδα αλλά για την ΑΕΚ αυτό είναι ευλογία. Γίνεται όμως σιγά σιγά και για τον ίδιο…
Η ΑΕΚ δεν κέρδισε τον Παναθηναϊκό όμως επειδή είχε τον Λουκά Γιόβιτς. Γιατί αν έπαιζε στον Παναθηναϊκό, που οικονομικά σίγουρα θα μπορούσε αλλά θα έπρεπε να υπάρχουν και οι άνθρωποι να τον πείσουν, το σκορ δεν θα ήταν 0-4. Το πολύ να ήταν 2-0 γιατί δεν υπάρχει άλλος παίκτης στο Ελληνικό πρωτάθλημα που να έβαζε τέσσερα γκολ σε ντέρμπι. Η ΑΕΚ όμως θα νικούσε και πάλι. Γιατί η ΑΕΚ ήταν η ομάδα που επέβαλε τους κανόνες στον αγώνα. Και μετά όλα ήταν θέμα χρόνου και ποιότητας. Υπήρχαν και τα δύο…
Λέγαμε και την Πέμπτη και την Παρασκευή πως ήταν υπερβολική η εικόνα που είχε δημιουργηθεί από τα παιχνίδια κυπέλλου της Τετάρτης. Ούτε η ΑΕΚ ήταν τόσο κακή όσο έδειχνε το πράγματι τραγικό αποτέλεσμα και ο αποκλεισμός, ούτε ο Παναθηναϊκός ήταν τόσο ανεβασμένος και αλλαγμένος όσο έδειχνε το 3-0 και η πρόκριση επί του Άρη που μόλις 3 μέρες πριν είχε βάλει δύσκολα στην ΑΕΚ. Άνετα η ΑΕΚ θα μπορούσε να είχε προκριθεί και έτσι ακριβώς αν η μπάλα της έκανε το χατήρι στα δυο δοκάρια ή κάποιος από τους παίκτες της εκτελούσε καλύτερα και το ίδιο άνετα θα μπορούσε ο Άρης να βάλει πάρα πολύ δύσκολα στον Παναθηναϊκό αν είχε μπει η εξωπραγματική ευκαιρία που θα έκανε το 0-1 ή αν ισοφάριζε στις δύο μεγάλες ευκαιρίες στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου.
Είχαμε πει πως ότι κι αν ακούστηκε μετά το πολύ κακό ξεκίνημα του 2026, την απώλεια ενός τίτλου, τα πρόστιμα κτλ πως το βασικό πρόβλημα της ΑΕΚ στα δύο πρώτα ματς του έτους ήταν ένα. Η έλλειψη φρεσκάδας και έντασης. Αυτή επανήλθε χθες και επιβεβαίωσε πως αυτό ήταν το μοναδικό πρόβλημα. Η ομάδα αυτή δεν περνάει εξετάσεις. Ανεξάρτητα από τι θα κάνει στο τέλος τις εξετάσεις τις έχει περάσει και είναι σε ένα καλό δρόμο που δεν τελειώνει τον Μάιο όποιο κι αν είναι το τελικό αποτέλεσμα.
Από εκεί και πέρα είναι από τις σπάνιες φορές σε ντέρμπι που η τακτική παίζει τόσο μεγάλο ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα. Ήταν μια ξεκάθαρη επικράτηση του Μάρκο Νίκολιτς απέναντι στον μεγάλο Ράφα Μπενίτεθ. Η ΑΕΚ έλεγξε το παιχνίδι από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Το παιχνίδι πήγε στον ρυθμό που η ΑΕΚ ήθελε. Με τα χαρακτηριστικά των παικτών που έβαλε στην αρχική του ενδεκάδα ο προπονητής της ΑΕΚ κατάφερε τον διπλό στόχο.
Να πάει το ματς σε χαμηλό τέμπο και να περιορίσει όσο το δυνατόν περισσότερο την δυνατότητα στον Παναθηναϊκό να βγάλει αντεπιθέσεις. Δεν έβγαλε ούτε μία. Και έτσι ο Τετέι το νέο όπλο του Παναθηναϊκού όχι απλά δεν μπόρεσε να πλησιάσει αυτά που έκανε με την Κηφισιά απέναντι στην ΑΕΚ αλλά φάνηκε έτσι όπως έπαιξε η ομάδα του κατώτερος του επιπέδου του αγώνα.
Στο επιθετικό κομμάτι η ΑΕΚ επένδυσε στην… άμυνα του Παναθηναϊκού. Και δικαιώθηκε. Μπορεί οι τελικές στην εστία να ήταν λίγες αλλά ήταν όλες από μεγάλες εώς πολύ μεγάλες ευκαιρίες για αυτό και τα X goals είναι ψηλά παρά τις λίγες ευκαιρίες. Αυτό που δεν μπορώ ειλικρινά να καταλάβω είναι το γιατί υπάρχει τόση μεγάλη συζήτηση για το πρώτο ημίχρονο του Παναθηναϊκού που πολλοί το χαρακτήρισαν το καλύτερο φετινό. Ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να κάνει ούτε μία μεγάλη ευκαιρία ενώ έφαγε γκολ μετά από σετ επίθεση με σχεδόν 20 πάσες όπου στην τελική της κατάληξη βρέθηκαν 3 επιθετικοί με 2 μόνο αμυντικούς μέσα στην περιοχή ενώ ο παίκτης που έκανε την σέντρα είχε πίεση λες και εκτελούσε στημένο…
Θλιβερά στοιχεία για μια τόσο μεγάλη ομάδα με αυτό το υλικό και αυτό τον προπονητή. Το ότι κατάφερε ο ΠΑΟ να πιέσει ψηλά και δυνατά για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς όμως να έχει το παραμικρό πλάνο αξιοποίησης της μπάλας όταν την κέρδιζε δεν το θεωρώ επιτυχία γιατί πραγματικά το μόνο άγχος που υπήρχε ήταν μήπως από κάποιο μεγάλο λάθος βγει κάποιος παίκτης του ΠΑΟ μπροστά στο τέρμα. Όπου αλλού κι αν έπαιρνε την μπάλα ο ΠΑΟ ήξερες πως δεν θα υπάρξει κίνδυνος. Όπως δεν υπήρξε.
Ήταν μια εύκολη νίκη για την ΑΕΚ. Έβγαλε τις φάσεις που ήθελε με τον τρόπο που ήθελε και δεν κινδύνευσε καθόλου. Ο Στρακόσα ήταν θεατής από την καλύτερη θέση. Η ΑΕΚ νίκησε και ξεπέρασε την όποια κρίση που περισσότερο ήταν στο μυαλό κάποιων. Νίκησε με ένα τρόπο εκπληκτικό που θα μείνει στην ιστορία. Θα αφιερώσω το μερίδιο που μου αναλογεί από τη χθεσινή χαρά στο άγνωστο παιδάκι από το σχολείο της κόρης μου που την Πέμπτη στο σχόλασμα πέρασε μπροστά μου με την φανέλα της ΑΕΚ. Το Σάββατο στην Τρίπολη θα είναι μάχη. Μόνο οι τρεις βαθμοί μετράνε, όπως και χθες…