Πέρασαν λίγες ημέρες από τον ιστορικό θρίαμβο της ΑΕΚ επί του Παναθηναϊκού. Ηρθαν τα ευρωπαϊκά υπόλοιπα των τριών και συνέβαλαν καθοριστικά για να αλλάξει η ατζέντα και να έρθουν στην επιφάνεια άλλα θέματα. Η ΑΕΚ σε αυτήν την φάση έχει την πολυτέλεια να βλέπει την φθορά των άλλων και παράλληλα να έχει τον χρόνο για την δική της δουλειά. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε, πως η τρέχουσα σεζόν, πέραν της σταθερής διεκδίκησης τίτλων, αποτελεί για την ΑΕΚ μια μεταβατική περίοδο που θα την οδηγήσει σε κάτι νέο.

Το είχαμε πει και άλλες φορές κατά το παρελθόν, το βλέπουμε τώρα εκ νέου να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας. Η ΑΕΚ είναι μια ομάδα που περνά ένα προς ένα τα στάδιο της μετάλλαξης. Από το περυσινό όσα πάνε και όσα έρθουν, που στοίχισε πολύ σε ψυχολογία και αποτελέσματα, η ΑΕΚ έφτασε σε μια ομάδα που ξέρει τι θέλει και πως θα το πάρει. Και όποιος μπορεί να βλέπει καθαρά και δίχως παρωπίδες, καταλαβαίνει πως όλο αυτό είναι μια ποδοσφαιρική πρόταση με την υπογραφή του Νίκολιτς, ο οποίος παρουσιάζει ένα προς ένα τα κεφάλαια ενός ποδοσφαιρικού εγχειρήματος γραμμένο από τον ίδιο, με την διεύθυνση του Ριμπάλτα και βέβαια πάνω απ’ όλα την σφραγίδα του Ηλιόπουλου.

Τα βήματα της εξέλιξης

Σας θυμίζω, πως τα βήματα που έχουν γίνει από το ξεκίνημα της χρονιάς είναι συγκεκριμένα. Η ΑΕΚ πρώτα απ’ όλα έπρεπε να μάθει να στέκεται στα πόδια της και αυτό συνέβη με εκείνες τις «επαγγελματικές»/κυνικές/απλές νίκες στο όριο, με βάση πρώτιστα στην διαφύλαξη του μηδέν στην άμυνα. Όταν αυτή η ομάδα βρήκε βηματισμό, άρχισαν να ταιριάζουν τα κομμάτια στο παζλ και να αφομοιώνουν οι παίκτες όσα ζητά ο προπονητής, δημιουργήθηκε εκείνο το απίθανο σερί, που περιλάμβανε μυθικές ανατροπές και κάποιες αξιομνημόνευτες επιτυχίες, όπως η εξάρα επί της Αμπερντίν.

Τώρα, μπαίνουμε στο επόμενο κεφάλαιο της εξέλιξης. Εχοντας κάνει ήδη πράγματα στις μεταγραφές που δύσκολα θα μπορούσε ακόμα και να ονειρευτεί προ καιρού ο κάθε Ενωσίτης, η ΑΕΚ πάει στην ομάδα που θα συνδυάζει ουσία και θέαμα. Δίχως να παρεκκλίνει από βασικές αρχές του Νίκολιτς, αλλά έχοντας πλέον την δυνατότητα να κάνει ακόμα καλύτερα πράγματα μέσα στο γήπεδο. Η παρουσία ενός παίκτη της κλάσης του Βάργκα, δίνει στην ΑΕΚ την δυνατότητα να διαθέτει μια επίθεση ζηλευτή από κάθε λογικό άνθρωπο και να βγάζει μέσα στο γήπεδο ακόμα πιο σπουδαία αποτελέσματα.

Δεν την περιμένουν και την βρίσκουν μπροστά τους

Η πρώτη απόδειξη ήρθε μέσα από την ιστορική επικράτηση επί του Παναθηναϊκού. Ακουσα και διάβασα πολλά στις μέρες που μεσολάβησαν, για το πόσο… καλός ήταν ο Παναθηναϊκός, για το πως έχασε το παιχνίδι εκείνος και άλλα πολλά ενδιαφέροντα. Συνεχίστε αυτό που κάνετε και μετά θα αναρωτιέστε πως είναι η ΑΕΚ τόσο ψηλά και βελτιώνεται συνεχώς. Γιατί πλέον έχει τον χρόνο, την αυτοπεποίθηση και το υλικό, να γίνει ακόμα καλύτερη. Και ξέρετε, όσο επιμένουν να ζουν στον μικρόκοσμο τους και να αμφισβητούν, τόσο πιο περίεργα πράγματα θα αντιμετωπίζουν.

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορεί κάποιος να μην παραλληλίσει τα όσα συμβαίνουν εντός γηπέδου, με όσα γίνονται εκτός. Γιατί και εκεί, έχουμε μια απέλπιδα προσπάθεια να ενταχθεί ο Ηλιόπουλος και η στρατηγική του σε καλούπια και καταστάσεις του παρελθόντος. Να τον εντάξουν σε κάποια «συμμαχία», να σπεκουλάρουν για τον λόγο και τις ενέργειες του, να αμφισβητήσουν τα πάντα. Εκείνος τους το λέει, πως είναι η επόμενη μέρα του ποδοσφαίρου και εκείνοι δεν το πιστεύουν. Καλά θα πάει αυτό.

Κερδίζει παίκτες και πίστη

Για να επιστρέψω στο αγωνιστικό, είναι φανερό πως η ΑΕΚ μπαίνει σε μια σειρά κρίσιμων αγώνων με όλο το ρόστερ της σε διαθεσιμότητα. Απίθανο πως πλην Περέιρα, όλοι οι υπόλοιποι είναι παρόντες. Θα έρθει και ο χαφ που περιμένει ο Νίκολιτς και θα είναι επιπέδου τέτοιου, που θα φανεί πως άξιζε η όποια αναμονή. Αν και δεν βλέπω κανέναν που να ξοδεύει λεφτά εάν πρώτα δεν βάλει άλλα στην τσέπη, είτε αυτό αφορά την ευρωπαϊκή προοπτική, είτε την πώληση κάποιου ποδοσφαιριστή.

Η ΑΕΚ έχει τον χρόνο να ταιριάξει ακόμα περισσότερο το δίδυμο δυναμίτης των Γιόβιτς και Βάργκα. Τα πρώτα αποτελέσματα τα είδαμε με τον Παναθηναϊκό, με τον Ούγγρο να αναλαμβάνει μπόλικη χαμαλοδουλειά, ανοίγοντας χώρους και δημιουργώντας συνθήκες για να κινηθεί ο Σέρβος και να γράψει ιστορία. Και έχει ακόμα δρόμο. Στην Ευρώπη η ΑΕΚ περιμένει έναν αντίπαλο, που σίγουρα δεν θα είναι μεγαθήριο και δεν νομίζω πως θα είναι κάποια καλύτερη από την Αντερλεχτ ή την Φιορεντίνα. Και μέχρι τότε, πρωτάθλημα και δουλειά σε βάθος από τον Νίκολιτς, που δείχνει ξεκάθαρα πως κερδίζει παίκτες.

Πρωτότυπο άρθρο