Στις περιοχές των μεγάλων λιμνών, στην ανατολική Αφρική, το επώνυμο Σαχαμπό (ή η παραλλαγή του το Σαχαμπού) είναι αρκετά διαδεδομένο. Δεν συνδέεται με κάποια συγκεκριμένη φυλή, αλλά πιστοποιεί την αραβο-μουσουλμανική επιρροή στις περιοχές αυτές. Το όνομα αυτό έρχεται από την αραβική λέξη «σαχίμπ», που σημαίνει σύντροφος και φίλος. Κι ο Χακίμ Σαχαμπό, ο νέος αμυντικός χαφ της ΑΕΚ, έχει βαλθεί από μικρός να δικαιώσει το όνομά του.

Η ζωή του ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τη μπάλα, όπως συμβαίνει με χιλιάδες παιδιά μεταναστών που αναζητούν μια καλύτερη ζωή. Γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 2005 στο Βέλγιο, στις Βρυξέλλες, σε μια πολυεθνική οικογένεια: Πατέρας από το Μπουρούντι, μητέρα από τη Ρουάντα. Σ’ ένα περιβάλλον που ήξερε να αναγνωρίζει τις ευκαιρίες, ο μικρός άρπαξε τη δική του από τα μαλλιά και σε ηλικία που ακόμα άλλα παιδιά έχουν το μυαλό τους στο παιχνίδι. Για τον Χακίμ το ποδόσφαιρο δεν ήταν παιχνίδι, αλλά ένα συνεχές κυνηγητό του ονείρου.

Για να κάνει πραγματικότητα το όνειρό του μπήκε από νωρίς στη διαδικασία καλλιέργειας του ταλέντου του. Έστω κι αν αυτό σήμαινε να εγκαταλείψει το σπίτι του. Δεν είναι υπερβολή να υποστηρίξει κανείς ότι ο Σαχαμπό μεγάλωσε και ανδρώθηκε περισσότερο στους κοιτώνες κάποιας ποδοσφαιρικής ακαδημίας, παρά στο σπίτι του. Δεν είχε κλείσει καν τα εννέα του χρόνια όταν έγινε δεκτός στην ακαδημία της Βίλεμπρουκ, ενός ιστορικού συλλόγου στο φλαμανδικό τμήμα του Βελγίου, ο οποίος έχει «ξεπετάξει» ουκ ολίγα ταλέντα από τις ακαδημίες του.

Αυτό που έκανε εντύπωση με τον νεαρό Χακίμ ήταν ότι δεν αρκούνταν στα σωματικά του προσόντα, που τον έκαναν να ξεχωρίζει από τα παιδιά της ηλικίας του, αλλά προσπαθούσε να «διαβάσει» και το παιχνίδι. Ένα από τα χαρακτηριστικά που θυμούνται όσοι τον είδαν από μικρό είναι ότι σχεδόν ποτέ δεν κοιτούσε τη μπάλα όταν την είχε στην κατοχή του. Το κεφάλι ήταν πάντα ψηλά και το βλέμμα μακριά. Κι αυτά τα χαρακτηριστικά του άνοιξαν γρήγορα τις πόρτες.

Από τα 12 ως τα 16 του χρόνια άλλαξε πέντε ομάδες και η πορεία του έμοιαζε σα να ανεβαίνει σκαλοπάτια. Από τη Βίλεμπρουκ στις ακαδημίες της Γκέρμιναλ, μετά στην Άντερλεχτ, στην Κ17 της Γκενκ, στις μικρές ομάδες της Σταντάρ Λιέγης και τον Ιανουάριο του 2022 άλλαξε και χώρα, μετακόμισε στον γαλλικό βορρά και τη Λιλ. Ήταν μια επαγγελματική προοπτική που δεν μπορούσε να αγνοήσει.

Με το που έγινε η μεταγραφή του στη Λιλ, όπου προοριζόταν να παίξει αρχικά με τη δεύτερη ομάδα της, έσκασε το νέο: Ο 17χρονος Σαχαμπό κλήθηκε στην εθνική ομάδα ανδρών της Ρουάντα! Ήταν μια ιστορία διεθνούς «παρασκηνίου» που είχε πρωταγωνιστή τον Κάρλος Αλός, τον Ισπανό προπονητή της εθνικής Ρουάντα, ο οποίος έχει παραδοσιακές σχέσεις με την ομάδα της Λιλ. Όταν έμαθε για τον νεαρό παίκτη θέλησε να τον «κατοχυρώσει», δεδομένου ότι λόγω καταγωγής και οικογένειας ο Σαχαμπό μπορούσε να παίξει και στις εθνικές του Βελγίου, αλλά και του Μπουρούντι. Έτσι τον κάλεσε να παίξει στα προκριματικά του Κόπα Άφρικα εναντίον του Μπενίν.

Το ντεμπούτο του έγινε μερικές μέρες νωρίτερα 19/3/2023, στο φιλικό ματς με την Αιθιοπία. Παρ’ ότι το πρώτο του επίσημο ματς δεν είχε καλή κατάληξη για εκείνον (δέχτηκε κίτρινη κάρτα μόλις στο δεύτερο λεπτό και αποβλήθηκε στο 6’ με δεύτερη κίτρινη) βρίσκεται πια σταθερά στη «δεξαμενή» κλήσεων της εθνικής.

Η πορεία του, πάντως, στη Γαλλία δεν ήταν αυτό που περίμενε. Είχε κάποιες συμμετοχές με την δεύτερη ομάδα της Λιλ, αλλά κυρίως έπαιξε στην Κ19. Εκεί δοκίμασε και στη θέση του κεντρικού χαφ, εκτός από «εξάρι» που ήταν η βασική του θέση. Έχοντας, όμως, το σπάνιο προνόμιο να έχει συμμετοχή σε εθνική ανδρών μιας χώρας χωρίς να έχει ακόμα ούτε μία συμμετοχή σε πρώτη ανδρική ομάδα ενός συλλόγου, κοίταξε να βρει το σύλλογο που θα του έδινε αυτή την προοπτική.

Η επιστροφή στο Βέλγιο και στη Σταντάρ Λιέγης είχε αυτό το χαρακτηριστικό: Την υπόσχεση ότι θα έχει ευκαιρίες με την πρώτη ομάδα. Η σεζόν 2023-24 ήταν η ουσιαστικά η πρώτη του «ανδρική» μόλις που είχε συμπληρώσει τα 18 του χρόνια. Έκανε συμμετοχές κυρίως ως αλλαγή, αλλά παράλληλα ήταν και βασικότατο στέλεχος της δεύτερης ομάδας της Σταντάρ, η οποία αγωνίζεται στην Γ’ κατηγορία.

Η προσπάθειά του να καθιερωθεί στο ανδρικό τμήμα ενός συλλόγου τον έφερε στη Μπέερσοτ, την «συνέχεια» της Γκέρμιναλ, όπου είχε περάσει και από τις ακαδημίες της. Η Σταντάρ συμφώνησε να τον δώσει δανεικό για να αποκτήσει εμπειρίες. Ο δανεισμός αυτός κράτησε έξι μήνες μόνο, διότι στη Μπέερσοτ απέδειξε ότι μπορεί να σταθεί σ’ αυτό το επίπεδο. Είχε 15 ματς ως βασικός.

Με την επιστροφή του στη Σταντάρ η κατάσταση φάνηκε να αλλάζει. Είχε δύο συμμετοχές στην δεύτερη ομάδα της Σταντάρ, αλλά στην ανδρική πρόλαβε στη μισή σεζόν να παίξει 16 ματς. Από τα μέσα Οκτωβρίου καθιερώθηκε και στην ενδεκάδα, μέχρι που ένας τραυματισμός στον οπίσθιο μηριαίο πριν ένα μήνα τον έβγαλε εκτός.

Η συμφωνία του με την ΑΕΚ του προσφέρει ένα περιβάλλον ιδιαίτερα ανταγωνιστικό. Δεν παύει να είναι ένα πρότζεκτ για το μέλλον, πλην όμως οι απαιτήσεις της ομάδας είναι τέτοιες που όλοι περιμένουν όχι μόνο να δείξει πράγματα, αλλά να βοηθήσει και την ομάδα. Ένα περιβάλλον που θα τον βοηθήσει να αναδειχτεί.

Πρωτότυπο άρθρο