Από sdna.gr
Είναι αλήθεια, πως οι μεταγραφές είναι, ακόμα και στις μέρες μας, το «όπιο» του οπαδού. Δεν είναι πια εκείνα τα καλοκαίρια που έτρεχες στα περίπτερα για να δεις τα πρωτοσέλιδα, τις βραδινές βόλτες στην Ομόνοια για τους πιο βιαστικούς. Είναι η εποχή των αλλεπάλληλων refresh για να μάθεις την μεταγραφή, πολλές φορές μέχρι να λιώσει ο αριθμός από πάνω. «Πες ένα όνομα κι ας είναι και ψέμα» που μου λέει συχνά ένας φίλος. Μόνο που αυτά που συμβαίνουν στην ΑΕΚ το τελευταίο διάστημα, είναι αλήθεια και όποιος μπορεί να βλέπει καθαρά και χωρίς κραυγές της στιγμής, καταλαβαίνει πως υπάρχει σχέδιο και μεθοδικότητα.
Με την απόκτηση του Σαχαμπό, που θα πρέπει να θεωρείται εν δυνάμει παίκτης της Ενωσης, η ΑΕΚ κλείνει τη χειμερινή μεταγραφική ενίσχυση. Εχει ντύσει στα «κιτρινόμαυρα» Βάργκα, Γκεοργκίεφ και τώρα τον Αφρικανό μέσο. Οσο και εάν φαντάζει απίθανο, η ΑΕΚ ξόδεψε μόνο σε μια μεταγραφική περίοδο και για τρεις παίκτες, 9 εκατ. ευρώ! Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε τα περίπου 8 εκατ. ευρώ που δαπανήθηκαν το καλοκαίρι για την απόκτηση ποδοσφαιριστών, τότε συζητάμε για ποσό 17 εκατ. ευρώ σε μια σεζόν. Σχεδόν ονειρικό για μια ΑΕΚ, που είχε συνηθίσει να ψάχνει σε άλλα επίπεδα για την ενίσχυση της.
Αυτό όλο, επιβεβαιώνει πως η ΑΕΚ έχει γυρίσει σελίδα. Με τρόπο σταθερό, έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια που σταδιακά αναπτύσσεται. Εκεί που μέχρι την άφιξη του Ολιβέιρα δεν υπήρχε παίκτης που να αμείβεται με ποσό άνω του 1 εκατ. ευρώ τον χρόνο, τώρα ψάχνεις να βρεις εκείνους που δεν λαμβάνουν ένα «χαρτί» τον χρόνο. Εκεί που κάποτε έψαχνε μόνο ελεύθερους και δανεικούς και ειδικά ο Γενάρης έμοιαζε εφιάλτης, τώρα κινείται με τρόπο που δείχνει σχέδιο. Τι θα προκύψει, θα το δείξει το γήπεδο και ο χρόνος.
Αλλά, δεν μπορεί να φτάνουμε σε υπερβολές και άναρθρες κραυγές. Παίρνεις παίκτες έμπειρους και μπαρουτοκαπνισμένους, «που πάμε με τους συνταξιούχους». Παίρνεις πιτσιρικάδες, που άλλες χρονιές τους ζήλευες όταν έρχονταν σε ομάδες του ανταγωνισμού, «που πάμε με τους απίθανους». Μέτρο χρειάζεται και λογική. Η ΑΕΚ δεν έγινε ξαφνικά Ρεάλ Μαδρίτης να σκορπά δεκάδες εκατομμύρια στις μεταγραφές για αγορές ποδοσφαιριστών. Υπολείπεται σε έσοδα ακόμα και του εγχώριου ανταγωνισμού, με όσα λάθη υπήρξαν σε ευρωπαϊκά επίπεδα τα προηγούμενα χρόνια.
Καταλαβαίνω την κριτική που αναπτύσσεται αναφορικά με την προσθήκη ενός παίκτη που θα είχε βιογραφικό που θα τον έκανε να θεωρείται πιο έτοιμος να συνεισφέρει άμεσα. Ο Νίκολιτς είπε την περασμένη εβδομάδα πως η ΑΕΚ είχε δύο δρόμους για την απόκτηση ενός παίκτη τώρα και ενός άλλου το καλοκαίρι. Αυτός που αφορά την απόκτηση του παίκτη τοπ επιπέδου, δεν θα μπορούσε να συμβεί την δεδομένη περίοδο και δεν θα έπρεπε καν η ΑΕΚ να το θέτει στην ατζέντα. Ειδικά από την στιγμή που επέλεξε τον Σαχαμπό και κρίθηκε από τους υπεύθυνους, πως είναι εκείνος που μπορεί να δώσει πράγματα άμεσα και με προοπτική.
Ακούω και διαβάζω κόσμο που δείχνει να… ζηλεύει τις μεταγραφικές κινήσεις του Παναθηναϊκού. Δηλαδή μιας ομάδας που είναι πάλι εκτός του βασικού στόχου της και προσπαθεί να φτιάξει κάτι νέο εν μέσω αγωνιστικής περιόδου. Μου λένε για την μεταγραφή του Αντίνο, που όντως φαίνεται καλός παίκτης. Αλλά μάλλον ξεχνούν εύκολα κάποιοι, πως ο Παναθηναϊκός πούλησε στην τρέχουσα μεταγραφική περίοδο τον Τετέ με ανάλογο ποσό και ενώ νωρίτερα μέσα στο καλοκαίρι είχε δώσει Ιωαννίδη, Βαγιαννίδη και Μαξίμοβιτς. Για να μην πω για Γερεμέγεφ και το μεγάλο ντιλ με την… Ρίο Αβε, για τον παίκτη που έφερε ο Ολυμπιακός.
Για όποιον ενδεχομένως το ξεχνά, η ΑΕΚ είναι πρώτη στο πρωτάθλημα και στους «16» της Ευρώπης. Εκεί που ίσως φτάσουν οι άλλοι. Είναι ανταγωνιστική και πάει τρένο, χάρη στην ομάδα που δημιουργήθηκε από το καλοκαίρι. Οσο περνά ο καιρός, φαίνεται πως ο Νίκολιτς ψάχνει μέσα στην ομάδα του και αναδεικνύει νέες εσωτερικές προσθήκες, όπως του Γκατσίνοβιτς ή και του Λιούμπισιτς, που στο ξεκίνημα της σεζόν φάνταζαν σχεδόν ως τελειωμένες περιπτώσεις. Και φτάνουμε στο σημείο που ακόμα και ο πολύς Βάργκα, δυσκολεύεται πολύ να μπει μέσα στην ομάδα και η ομάδα να τον εντάξει σωστά.
Όλα αυτά δεν σημαίνουν πως δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν άλλες επιλογές. Ωστόσο, μια ομάδα που λειτουργεί με σχέδιο και λογική, προσπαθεί να κάνει κινήσεις εναρμονισμένες με αυτό που έχει οργανώσει. Δεν θα βγουν όλες οι επιλογές, πάντα μπορεί να υπάρχουν θέσεις που δεν αισθάνεται ο μέσος φίλαθλος ασφάλεια, καταστάσεις που γεννούν ερωτηματικά. Αλλά έστω και εάν αποτελεί κλισεδιά, ας εμπιστευθούμε εκείνους που μέχρι τώρα έχουν δείξει πως ξέρουν τι κάνουν και ας μην καταδικάζουμε κάθε επιλογή μόνο από το βιογραφικό της και το όνομα που κουβαλά.