Από sdna.gr
Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ – LIVE SPORT
Άμα λέει ο Μακέλι πέναλτι, εμείς οι απέξω δύσκολα μπορούμε να πούμε ότι δεν είναι! Μάλλον δύσκολο να είχε έρθει καλύτερος διαιτητής γ’ αυτό ειδικά το παιχνίδι. Αν τον βγάλουμε λοιπόν, και αυτόν σκάρτο, θα πρέπει να αναζητήσουμε… εξωγήινους για τα επόμενα. Από την άλλη, βέβαια, λογικό είναι τέτοιες κρίσιμες στιγμές, λίγο πριν από τη λήξη, η κατάσταση να γίνεται εκρηκτική, ακόμη πιο λογικό οι άνθρωποι της ΑΕΚ να… σκίζουν τα ρούχα τους και να πιστεύουν ότι τους “έσφαξαν”, όταν ετοιμάζονταν να πανηγυρίσουν... Μη μας διαφεύγει ότι σε κείνη ακριβώς τη τελευταία φάση ο Ολυμπιακός είχε τη μεγαλύτερη ευκαιρία του να ισοφαρίσει και δεν τα κατάφερε.
Όταν βλέπεις δύο φορές τον Γιαζίτζι να πέφτει πάνω σε τείχος και μία τρίτο με τον Ταρέμι να αποκρούεται με τον ίδιο ηρωικό τρόπο και πιστεύεις ότι… αυτό ήταν, τελείωσε ο αγώνας, τότε ακούγεται ως από μηχανής θεός η ειδοποίηση να πάει να δει ο διαιτητής στο VAR κάτι που δεν είχε παρατηρήσει τη στιγμή της ροής του παιχνιδιού, μέσα σε τόσο κόσμο. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με οποιονδήποτε “διαιτητάκο”, της σειράς, που θα μπορούσε να νιώσει κάποιου είδους πίεση με το που θα κατέβαινε από το αεροπλάνο. Και από τη στιγμή που άρχισε να τρέχει προς το μόνιτορ, ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα πήγαινε να στήσει την μπάλα στα 11 μέτρα, όπως έγινε… Αν για κάτι θα μπορούσε να του καταλογίσει κανείς σοβαρό λάθος ήταν στη φάση που οι περισσότεροι θα έβγαζαν, πιστεύω, κόκκινη κάρτα στον Ποντένσε.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ – SPORTDAY
Ο Παναθηναϊκός γύρισε στη Λεωφόρο, γύρισε καις τις νίκες, επικρατώντας με 3-0 της Κηφισιάς για τη 19η αγωνιστική. Το σκορ όμως, όπως συμβαίνει συχνά στο ποδόσφαιρο, λέει τη μισή αλήθεια. Γιατί όσο το ματς παιζόταν έντεκα εναντίον έντεκα, η Κηφισιά στεκόταν καλύτερα στον αγωνιστικό χώρο, αλλά έδειξε ικανή να στραβώσει σοβαρά τη βραδιά του Παναθηναϊκού, χάνοντας μάλιστα απανωτές ευκαιρίες για να φέρει το παιχνίδια στα ίσια. Ο Τετέι άνοιξε το σκορ απέναντι στην πρώην ομάδα του, πετυχαίνοντας το πρώτο του γκολ με τα πράσινα, σε μία φάση που έδειξε το ατομικό του ταλέντο. Διέλυσε δύο γραμμές άμυνας και τελείωσε υποδειγματικά, με ασίστ του Αντίνο. Ένα γκολ Εντελώς προσωπικό, από εκείνα που δεν τα φτιάχνει το σύστημα αλλά η ποιότητα του παίκτη. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ειρωνεία του αγώνα: αν ο Τετέι φορούσε τη φανέλα της Κηφισιάς και όχι του Παναθηναϊκού, το αποτέλεσμα πολύ δύσκολα θα ήταν αυτό.
Με βάση την εικόνα του πρώτου μέρους και τις ευκαιρίες των φιλοξενούμενων, η ζυγαριά έγερνε προς την άλλη πλευρά. Ο Ισπανός προπονητής του Παναθηναϊκού είχε ξεκάθαρο πλάνο: ροτέισον, φρεσκάρισμα και δοκιμές ενόψει ΠΑΟΚ και Ευρώπης, λαμβάνοντας υπόψη και την κόπωση από το ματς με τη Ρόμα… Όποιος από το συγκεκριμένο παιχνίδι και το ευρύ τελικό σκορ διατυπώνει την άποψη πως ο Παναθηναϊκός έχει αρχίσει να βρίσκει τον δρόμο του, ίσως φανεί εξαιρετικά βιαστικός. Το σκορ δεν αντικατοπτρίζει όσα συνέβησαν στον αγωνιστικό χώρο. Έστω κι έτσι όμως, οι “πράσινοι” έβαλαν στην ομάδα τους τον Κοντούρη και τον Αντίνο και πάνε με (σχεδόν) πλήρη εξοπλισμό στο ντέρμπι Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ
Ήταν ένα ντέρμπι από αυτά που δύσκολα θα ξεχάσουμε. Ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος από την ΑΕΚ, πιο επιθετικός, με καλύτερο έλεγχο, αλλά πήγε να χάσει το παιχνίδι από στατική φάση και μετά ήταν και τυχερός στο δοκάρι του Πινέδα. Οι αλλαγές του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ήταν σε στυλ φουλ επίθεσης και ό,τι γίνει, ο Ολυμπιακός κινδύνευσε με δεύτερο γκολ, αλλά τελικά βρήκε την ισοφάριση με παίκτες που είχαν μπει λίγο νωρίτερα να πρωταγωνιστούν. Όπως Ζέλσον που έκανε τη σέντρα και ο Αντρέ Λουίς που πήρε το πέναλτι από τον Μουκουντί.
Πολύς λόγος γίνεται και θα συνεχίσει φυσικά για τη διαιτησία του Ντάνι Μάκελι. Όχι για το πέναλτι καθώς τη φάση την πήρε πάνω του ο συμπατριώτης του VAR. Ούτε για το οφσάιντ που ζήτησε ο Ολυμπιακός στο κόρνερ της ΑΕΚ για το δικό της γκολ. Ο Ολλανδός άφηνε πολύ το παιχνίδι και τα μαρκαρίσματα. Δεν σφύριζε εύκολα και κάποια στιγμή θα πρέπει να πάρουμε απόφαση εάν αυτός ο τρόπος μας αρέσει ή όχι. Φυσικά και έχασε κάποια φάουλ, αλλά βοήθησε το παιχνίδι να κυλήσει. Τώρα παράπονα πάντα θα έχουν όλοι. Το συμπέρασμα είναι ότι ο καλύτερος της αναμέτρησης, ο Ολυμπιακός, τελικά δεν έχασε. Η ΑΕΚ αδικημένη θα πρέπει να αισθάνεται γιατί όντως είχε έξυπνη προσέγγιση και προσπάθησε πολύ.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Δεν θα πάω κατευθείαν στη φάση του τελευταίου λεπτού των καθυστερήσεων που ήταν διάρκειας ενός ημιχρόνου παράτασης. Τι επρόκειτο να γίνει, φάνηκε πολύ νωρίτερα. Και ήταν η φάση που ο Ποντένσε, ρίχνει αγκωνιά εκτός φάσης στον Ρότα. Τη φάση αυτή ο Μάκελι την χάνει. Διότι δεν είναι εκεί που παίζεται η μπάλα. Είναι εκτός ροής αγώνα. Ξαφνικά λοιπόν, πηγαίνει πάνω στον Ποντένσε που είναι πρωταγωνιστής και του δείχνει κίτρινη κάρτα. Ας μας εξηγήσουν οι καθηγητάδες της διαιτησίας, πώς γίνεται σε μια τέτοια φάση, να αποφασίζει ξαφνικά ο διαιτητής, χωρίς να την έχει δει, να δώσει κίτρινη. Κίτρινη σε αγκωνιά εκτός φάσης. Δεν το είδε στο VAR, προφανώς το… άκουσε να του λέει να δώσει κίτρινη αντί για κόκκινη.
Εκεί κάπου είχε φανεί πού πάει το έργο. Ήταν σχεδόν σίγουρο πως θα υπήρχε το φινάλε που υπήρξε. Είναι αστείο να συζητήσουμε εάν ήταν ή δεν ήταν πέναλτι. Όσες φορές και αν δει κάποιος τη φάση, διαπιστώνει πως δεν υπήρξε καμία παράβαση. Ούτε τράβηγμα, ούτε σπρώξιμο από τον Μουκουντί, που παρεμπιπτόντως έχει κάνει πολύ καλό παιχνίδι, αλλά ποιος νοιάζεται γι’ αυτό. Νομίζω πως ο VARίστας θα ξόδευε άλλα έντεκα λεπτά ή όσα χρειαζόταν, για να βρει μια παράβαση στη συγκεκριμένη φάση, επειδή ακριβώς βρέθηκε παίκτης του Ολυμπιακού πεσμένος μέσα στη μεγάλη περιοχή.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Το τένις των δύο κόσμων. Ο τελικός στο Αυστραλιανό Όπεν. Ο ένας που έρχεται ή για να επωθεί σωστότερα, ήρθε και μάλιστα ήδη κάνει πάταγο: Κάρλος Αλκαράζ. Ο άλλος που φεύγει, για την ακρίβεια σταδιακά ξεθωριάζει η λάμψη του Νόβακ Τζόκοβιτς. Ο νέος και ο Βετεράνος. Και το τένις που επιβεβαιώνει πως για να γίνεις ο βασιλιάς των κορτ πρέπει να «σκοτώσεις» έναν αθλητή-λιοντάρι όπως είναι ο σέρβος τενίστας.
Ο Αλκαράθ, δεν έχει καν κλείσει τα 23 του και πείθει με τη φόρα που έχει πάρει πως, αν είναι υγιής, προφανώς και μπορεί να σαρώσει όλα τα ρεκόρ. Ενδεικτικά ας αναφερθεί πως ο Ρότζερ Φέντερερ χρειάστηκε 11 χρόνια από τη συμμετοχή του σε ένα πρώτο Grand Salm για να ολοκληρώσει το καρέ, ο Τζόκοβιτς το έκανε σε 12 χρόνια, ενώ ο Αλκαράθ το κατάφερε σε μόλις έξι χρόνια. Είναι ξεκάθαρο πως οι αριθμοί εδώ «μιλάνε», Το πρώτο σετ πήγε μάλλον με ξεχωριστή άνεση στον Νόλε, τον παίκτη θρύλο των σχεδόν 39 χρόνων που ερχόταν από τον θρίαμβο της Παρασκευής επί του Σίνερ και η τύχη του έγνεψε με νόημα όταν σε προηγούμενο γύρο μολονότι έχανε, εκμεταλλεύτηκε τραυματισμό του Μουζέτι και προχώρησε στα ημιτελικά. Ναι, του Ιταλού που νίκησε ο Τζόκοβιτς στο ίδιο του τουρνουά τον περασμένο Νοέμβριο στην Αθήνα! Στη συνέχεια του χθεσινού τελικού όμως, ο Αλκαράθ ήταν καταπληκτικός στα χτυπήματά του. Στο δεύτερο και το τρίτο σετ ο Τζόκοβιτς μάλλον δεν... εμφανίστηκε και στο φινάλε τα είχε με τον εαυτό του. Ίσως αυτός ο τόσο έμπειρος άσος, αυτός με τα 24 Grand Slam, μπροστά στην πιθανότητα να κάνει μια νίκη που ελάχιστοι περίμεναν, να αγχώθηκε παραπάνω από το επιτρεπτό για τον ίδιο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.