Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΑΛΟΥΠΗΣ - LIVE SPORT

Ο ΠΑΟΚ πήρε το "διπλό" και έχει πλέον τον πρώτο λόγο για την πρόκριση στον τελικό. Δεν έκανε τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από όσα ξέρουμε και έχουμε συνηθίσει επί Λουτσέσκου. Είχε τις φάσεις του στο α' ημίχρονο, εκμεταλλεύτηκε την γκάφα του Καλάμπρια στο β' μέρος, έκανε και ο Τσιφτσής τη μεγάλη απόκρουση στο 72' και έφυγε με το 0-1 από τη Λεωφόρο. Μάλλον δίχως να ζοριστεί και πολύ. Και δεν ζορίστηκε πολύ διότι ο Παναθηναϊκός δεν τον στρίμωξε. Πάμε λοιπόν στους Πράσινους. Αν ήταν κανένας άλλος προπονητής, θα τον είχε διώξει ήδη ο Αλαφούζος. Διότι, κακά τα ψέματα, ο Παναθηναϊκός του Μπενίτεθ είναι ακόμα χειρότερος και από τον Παναθηναϊκό του Αλόνσο ή του Τερίμ. Ο Παναθηναϊκός του Βιτόρια, σε γενικές γραμμές, ήταν πιο υποφερτός. 

Αν, λοιπόν, αξιολογούμε μία ομάδα, να το κάνουμε κανονικά, όχι επειδή έτυχε να έρθει στην Ελλάδα ο Μπενίτεθ. Και αν θέλουμε να μιλάμε σοβαρά, ο Ισπανός δεν υπήρξε ποτέ μεγάλος προπονητής στην Ευρώπη. Στις περισσότερες ομάδες που δούλεψε, κανείς δεν κατάλαβε τι ποδόσφαιρο ήθελε να παίξει. Ο Μπενίτεθ δουλεύει στον Παναθηναϊκό κοντά 3,5 μήνες. Μπορεί να πει κανείς αν υπάρχει βελτίωση έστω και 5%    

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - SPORTDAY

Ο ΠΑΟΚ που νίκησε τον ΠΑΟ με 0-1 στη Λεωφόρο και ο Λεβαδειακός που απέσπασε ισοπαλία από τον ΟΦΗ στην Κρήτη ήταν οι κερδισμένοι των ημιτελικών. Το αβαντάζ του ΠΑΟΚ είναι πιο μεγάλο από όσο δείχνει το σκορ: η επικράτησή του ήταν απόλυτη. Ο Λεβαδειακός απέσπασε ισοπαλία τελειώνοντας με δέκα παίκτες: αυτός δεν έχει την πρόκριση στο τσεπάκι. Αλλά σίγουρα ένα προβάδισμα... Στο πρώτο ημίχρονο στη Λεωφόρο ο ΠΑΟΚ έμοιαζε να κάνει επίδειξη χαμένων ευκαιριών. Η ευκολία με την οποία οι παίκτες του έφευγαν στις αντεπιθέσεις ήταν εντυπωσιακή... Ο Μπενίτεθ στο ημίχρονο προσπάθησε να βελτιώσει και την άμυνα και την επίθεσή του ΠΑΟ με μία επιλογή που εν τέλει όχι μόνο δεν βγήκε, αλλά μκόστισε και πολύ. Έβαλε τον Σφιντέρσκι δίπλα στον Τετέι προσπαθώντας να κρατήσει τον ΠΑΟΚ στα μετόπισθεν καθώς υπήρχε ένας επιπλέον επιθετικός. Αλλά η έξοδος του Τσέριν έδινε στον ΠΑΟΚ χώρους. 

Ο Λουτσέσκου αφού είδε τον Παναθηναϊκό να ξεκινάει καλύτερα στο δεύτερο ημίχρονο, έκανε το προφανές: έριξε τον Γιακουμάκη αντί του Μύθου και τον Χατσίδη αντί του Πέλκα και κατάφερε να φρεσκάρει την επίθεσή του. Πριν καλά-καλά ο Γιακουμάκης ακουμπήσει την μπάλα ο απρόσεκτος Καλάμπρια τον κλώτσησε άγαρμπα και ο Ευαγγέλου δεν μπορούσε παρά να δώσει το πέναλτι. Το χτύπησε ψύχραιμα ο Γιακουμάκης και ο ΠΑΟΚ άνοιξε το σκορ στο 70'... Όλοι μιλάνε για τις παράξενες επιλογές του Μπενίτεθ, αλλά δεν χωρά αμφιβολία πως και η εμφάνιση των παικτών δεν ήταν εμφάνιση παικτών που κυνηγούσαν στο ματς αυτό τον τελευταίο στόχο στη χρονιά. Το σκορ δεν είναι απαγορευτικό: ο ΠΑΟ έχει κάνει νίκες στην Τούμπα. Αν πάει εκεί όμως με αυτή τη νοοτροπία, δεν έχει τύχη σε μία εβδομάδα.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ

Στην Τρίπολη εκτός από θεαματικός ο Ολυμπιακός ήταν και σοβαρός. Χωρίς να σκέφτεται το ντέρμπι που προηγήθηκε ή αυτό που ακολουθεί, δίχως να έχει στο μυαλό του Τσάμπιονς Λιγκ, Λεβερκούζεν και τέτοια. Από το ξεκίνημα μπήκε για να νικήσει, μέχρι το τέλος έβρισκε κίνητρα για να ανεβάσει κι άλλο το σκορ. Δεν θα μπορούσε να έχει παράπονα ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ούτε από τη διάθεση ούτε από την αποτελεσματικότητα των παικτών του, αλλά το πιο σπουδαίο ήταν η προσήλωσή τους. Κάτι ιδιαιτέρως σημαντικό για τους στόχους. Ο «κοντός» (Ποντένσε) έκανε τα δικά του, ο «ψηλός» (Ταρέμι) ήταν και πάλι μέσα σε γκολ και ασίστ, ενώ ο «μέτριος» (μα τόσο ποιοτικός) Ζέλσον πέτυχε στο τέλος της παρουσίας του το γκολ που άξιζε. Ήταν μια εμφάνιση και μία νίκη από αυτές που δεν έχουν λάμψη, αλλά είναι πολύ απαραίτητες για την επίτευξη του στόχου και τη διατήρηση ενός κλίματος ηρεμίας και πίστης.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Θα ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο που έδειξε και στο ντέρμπι, πως θέλει να παίξει ο Νίκολιτς. Ένα ποδόσφαιρο με χτίσιμο των επιθέσεων με πάσες από τα μετόπισθεν. Νομίζω κάπου ανάμεσα στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό και το παιχνίδι με τον Αστέρα, ο ίδιος ο κόουτς είχε πει πως η ΑΕΚ αυτό το παιχνίδι θέλει να παίξει και θα συνεχίσει να το κάνει. Εννοώντας ακόμα κι αν υποφέρει αγωνιστικά. Η πραγματικότητα που κανείς δεν την έχει αρνηθεί, είναι πως τόσο στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, που μάλλον ανέλπιστα ο αντίπαλος έκανε τόσο οργανωμένο χάι πρες, όσο και σ’ αυτό με τον Ολυμπιακό, που δεδομένα το χάι πρες είναι το δυνατό σημείο του παιχνιδιού του, η ΑΕΚ στριμώχτηκε αρκετά. 

Ζορίστηκε και υπέφερε στο πρώτο ημίχρονο. Θα μπορούσαν να είχαν συμβεί πολλά αλλά δεν συνέβησαν όμως. Και για ακόμα μια φορά θα σημειώσω ότι το ένα ντέρμπι η ΑΕΚ το κέρδισε με 4-0 και το άλλο το κέρδισε με 1-0 μέχρι και το 106’, όταν ο Μάκελι αποφάσισε διαφορετικά. Όλο αυτό δεν θεωρώ πως ήταν τυχαίο. Όμως έτσι κι αλλιώς, το να υποφέρει η ΑΕΚ ποδοσφαιρικά, μέχρι να μπορέσει να φτάσει στο παιχνίδι της εκεί που θέλει ο Νίκολιτς, είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό. Δεν είναι απλό να παίξεις μπιλντ απ. Θέλει πολλή δουλειά, θέλει πολύ χρόνο, θέλει πολλούς αυτοματισμούς και συγχρονισμούς. Δεν πατάς ένα κουμπί και βγαίνει αυτό στο γήπεδο. Δεδομένα μέχρι να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά, ο κάθε αντίπαλος της ΑΕΚ θα προσπαθήσει να τη χτυπήσει πάνω σ’ αυτή τη διαδικασία. Αλλά είναι κάτι απαραίτητο, προκειμένου να μπορέσει η ΑΕΚ να παίζει ένα ποδόσφαιρο με κυριαρχία και με την μπάλα να πηγαίνει σωστά από την άμυνα μέχρι και την επίθεση.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Είναι δυνατόν μια ολόκληρα σεζόν 38 αγώνων κανονικής περιόδου συν άλλων πέντε ή επτά, αν η ομάδα παίξει στα πλέι οφ και στο φάιναλ φορ, να χωράει μέσα σε 1-2 δευτερόλεπτα; Όσο χρόνο, δηλαδή, χρειάστηκε προχθές στο ΟΑΚΑ η μπάλα για να ταξιδέψει από τα χέρια του Τζέριαν Γκραντ προς το καλάθι της Ρεάλ. Είναι. Γιατί αν δεν έμπαινε στο καλάθι, ο Παναθηναϊκός θα βρισκόταν μπροστά στο φάσμα της καταστροφής στη φετινή Ευρωλίγκα. Βυθισμένος στη εσωστρέφεια, δίνοντας την εικόνα ότι αδυνατεί να σηκώσει κεφάλι και με ένα παιχνίδι στο Βελιγράδι απέναντι στην Παρτιζάν, που θα μπορούσε να τον αφήσει ακόμα πιο πίσω στη βαθμολογία και να κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα. Όταν το καζάνι φτάνει στο ανώτατο σημείο βρασμού, δεν θέλει και πολύ για να σκάσει και να τα καταστρέψει όλα. Η μπάλα όμως μπήκε. 

Κι αυτό το καλάθι του Γκραντ μπορεί να είναι το σημείο καμπής της φετινής σεζόν για τον Παναθηναϊκό. Η κρίσιμη τιμονιά που κάνει τη τελευταία στιγμή ο τιμονιέρης και αποτρέπει την πρόσκρουση του καραβιού στα βράχια, οδηγώντας το στη συνέχεια στην Ιθάκη (που είναι και της μόδας...). Οι έξαλλοι πανηγυρισμοί των παικτών ύστερα από αυτό το buzzer beater έδωσαν εικόνα συσπείρωσης. Το ίδιο και η δήλωση του Αταμάν ότι δεν θα επιτεθεί ξανά δημοσίως στους παίκτες του, επειδή κατάλαβε ότι αυτό τους ενοχλεί. Λίγο αργότερα ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος με ανάρτησή του χειροκρότησε τον Αταμάν που είπε πως οι δυο τους μοιάζουν, Η φουρτούνα των τελευταίων ημερών δείχνει ότι κοπάζει κι ο αποψινός αγώνας στο Βελιγράδι μοιάζει πιο βατός.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο