Αυτά τα ντέρμπι της Θεσσαλονίκης ποτέ δεν μας κουράζουν. Άρης - ΠΑΟΚ, ΠΑΟΚ - Άρης είναι μια μικρογραφία της ζωής στη συμπρωτεύουσα. Ίσως και σε όλη τη χώρα... Αυτή τη φορά όμως η πόλη ήταν οριακά αδιάφορη για ένα τόσο σπουδαίο παιχνίδι. Γιατί όμως; 

Αυτή τη φορά οι κιτρινόμαυροι έψαχναν νίκη ψυχολογίας, δίχως να έχουν ξεκαθαρίσει ακόμη στο μυαλό τους το τι κυνηγούν στη σεζόν και αν υπάρχει κάποια συνταγή, ώστε να το πετύχουν. Η αλήθεια είναι πως άλλη σεζόν με τόσο "φρενάρισμα" δε θυμάμαι, προσωπικά. Το "φρενάρισμα" που ξεκίνησε από τον Ιούλιο και συνεχίζεται (με μερικά διαλείμματα) ως και (τα) σήμερα. Αυτό δεν επιτρέπει στον Άρη να διεκδικήσει το παραμικρό και του μπλοκάρει τον ορίζοντα, ως και το σημείο που λες "Ε, ας τελειώσει αυτή η σεζόν, μπας και δούμε με καθαρή ματιά την επόμενη". Σας έχω γράψει άλλωστε πως, ίσως, η μόνη ελπίδα για αγωνιστική βελτίωση να είναι το να μην βγει η ομάδα στην Ευρώπη, ώστε να έχει όλο τον χρόνο και τον χώρο για να σκεφτεί, να πάρει τις αποφάσεις της και να χτίσει με ψυχραιμία την επόμενη μέρα. Όσο περνούν οι εβδομάδες βεβαιώνομαι επ' αυτού. 

Τι συμβαίνει όμως όταν έχεις να αντιμετωπίσεις τον ΠΑΟΚ του πρωταθλητισμού και της...ταχύτητας; Μια ομάδα που, and I quote mr Jimenez: "Μια ομάδα που παίζει πλέον στον αυτόματο και είναι 100% έτοιμη"; Τι μπορείς να κάνεις όταν ο αντίπαλος έρχεται για το διπλό και εσύ δεν είσαι καν κοντά στο "έτοιμος";

Μπορείς να την ρίξεις στη λούπα του δικού σου ρυθμού και να την υπνωτίσεις!

Για να μην παρεξηγηθώ, ο ΠΑΟΚ είχε ευκαιρίες,  είχε τις στιγμές για να πάρει το ματς, όμως οι περισσότερες εξ αυτών ήταν, όντως, από λάθη του Άρη στο κέντρο. Ο ΠΑΟΚ σε κανένα σημείο του αγώνα δεν έπαιξε τη γάτα με το ποντίκι με τον Άρη, δεν τον έκλεισε στα καρέ του και δεν τον πολιόρκησε, τουλάχιστον όχι όσο άλλες ομάδες. Σε αυτό οι κιτινόμαυροι παίρνουν άριστα. Αν δε, είχαν πιο καθαρό μυαλό και δεν έκαναν τα αβίαστα λάθη που έκαναν, τότε ίσως η εικόνα τους να ήταν σαφώς καλύτερη. Μάλιστα θα μπορούσαν να είχαν πάρει την νίκη στο φινάλε, όμως η κεφαλιά του Φαμπιάνο έπεσε πάνω σε ...Παβλένκα. Με xgoals κάτω από 0.4 όμως δεν μπορείς να γκρινιάζεις. 

Ξαναλέω, ο ΠΑΟΚ ειχε τις ευκαιρίες, όμως δεν το έκανε τόσο πολύ σε δικές του κατοχές και σίγουρα δεν έπιασε τα γκάζια που θα ήθελε ο Λουτσέσκου, για ένα τέτοιο ματς.

Να σημειώσω, δε, πως ο Χιμένεθ με εξέπληξε στα μισά του δευτέρου ημιχρόνου, όταν έριξε μέσα επιθετικούς και δεν προτίμησε φοβικές λύσεις. Εκεί, όντως, τσιμπιόμουν... 

Στα σημαντικά όμως... 

Ο Άρης ήταν και πάλι άτολμος. Όχι αναφορικά με τα πρόσωπα και την διάταξη του, αλλά στην ψυχολογία των παικτών του. Στο πόσο έβλεπαν εστία οι ποδοσφαιριστές του. Το γήπεδο ήταν ανοιχτό, οι αντεπιθέσεις προσφέρθηκαν, όμως κάπου χαλούσε το πράγμα. Κάπου ο Άρης βρίσκει εμπόδια και κολλάει. 

Κολλάει στις προσπάθειες του Πέρεθ, ο οποίος ακόμη ψάχνει γκολ και δεν το βρίσκει. 

Κολλάει στις κάθετες μπαλιές που δεν βγαίνουν ποτέ, παρόλο που η ομάδα έχει χώρους και ταχύτητα.

Κολλάει στα αβίαστα λάθη στο κέντρο, πριν τις αντεπιθέσεις, που αντί να δημιουργούν κίνδυνο για τον αντίπαλο, φέρνουν πονοκέφαλο στο κιτρινόμαυρο μισό.

Ο Άρης κολλάει σε πολλά σημεία, όμως το πιο ανησυχητικό είναι πως κολλάει στο πνευματικό. Ο Μορόν πάλι κλωτσούσε μπουκάλια, όμως παραμένει η μόνη αξιόπιστη επιλογή για τα φορ. Ως τη μέρα που θα είναι έτοιμοι οι καινούριοι, ο Ισπανός θα παίζει - θα βγαίνει και θα νευριάζει. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Άρα βασιζόμαστε πως ένας εκ των Αλφαρέλα, Καντεβέρε, Κουαμέ, Γκαρέ θα "πιάσει" και θα μείνει μακριά από τραυματισμούς. Όχι μόνο για φέτος, αλλά, κυρίως, για την επόμενη σεζόν, την οποία εγώ, προσωπικά, δεν μπορώ να την φανταστώ με Μορόν... 

(Μας) Άρεσαν... 

Σούντμπεργκ, Φαντικά και Αθανασιάδης έδειξαν πως έχουν σταθερή απόδοση, διαύγεια και μπορούν να αποτελέσουν μια σταθερά για την ενδεκάδα. Ειδικά ο Σουηδός κόντεψε να πάει ως και την... τουαλέτα τον Γιακουμάκη, βγαίνοντας στις περισσότερες φάσεις πρώτος, με σωστές τοποθετήσεις και αποτελεσματικότητα. 

Δεν (μας) άρεσαν... 

Γένσεν, Τεχέρο και Πέρεθ δεν ήταν σε καλή μέρα. Θα έβαζα και Φαμπιάνο, όμως στο δεύτερο ημίχρονο ο Βραζιλιάνος το "έστρωσε" λίγο και την "γλυτώνει". Για τον Γένσεν συγκεκριμένα θα ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας'  Ως και απόψε ο Φινλανδός είχε δείξει πολύ θετικά στοιχεία. Βελτίωση, ανταπόκριση σε πολλούς ρόλους, μέχρι και... αριθμούς (τι ζούμε!). Κόντρα στον ΠΑΟΚ όμως χάθηκε (πάλι) ανάμεσα στις γραμμές. Τεχέρο και Πέρεθ από την άλλη συνεχίζουν να έχουν πτωτική πορεία και δεν αποδίδουν αυτά για τα οποία αποκτήθηκαν το καλοκαίρι. Μπορούν; Ναι! Αποδίδουν; Οχι! 

Η επόμενη μέρα...

Στο ντεμαράζ της σεζόν ο Άρης καλείται να βρει τα ψυχικά αποθέματα, να πείσει τον εαυτό του πως υπάρχει κίνητρο και να κλείσει με θετικά αποτελέσματα μια εντελώς χαμένη χρονιά. Βγει - δεν βγει Ευρώπη πρέπει να ανακαλύψει ένα κέρδος από την σεζόν 2025-26 και να πατήσει πάνω του, ώστε να χτίσει (με λίγες μεταγραφές αυτή το φορά, να χαρείτε...) την επόμενη. Ο κόσμος έκανε και απόψε το καθήκον του. Ενώ η ομάδα δεν το αξίζει (αγωνιστικά).

ΥΓ Δώνη - Γκαρέ στα εξτρέμ στο επόμενο. Έχω vision. 

Πρωτότυπο άρθρο