Κλείνει ο πρώτος κύκλος των ευρωπαϊκών αγώνων για όσους είχαν παιχνίδια σε αυτήν την ενδιάμεση φάση. Η ΑΕΚ έτσι και αλλιώς, είχε δουλέψει μεθοδικά εδώ και καιρό για να πάρει το δικαίωμα να παρακολουθεί με χαλαρότητα όλη αυτήν την διαδικασία. Η ΑΕΚ έτσι κι αλλιώς, μπορεί να λογαριάζει πως μπορεί να πάει πολύ πιο μακριά στην σεζόν από κάθε άλλη ελληνική ομάδα που συμμετείχε στα ευρωπαϊκά κύπελλα φέτος. Πλέον, το ενδιαφέρον στρέφεται κυρίως στα ματς που απομένουν ως το φινάλε της κανονικής περιόδου.

Το πρόγραμμα λίγο πολύ το ξέρετε όλοι. Η ΑΕΚ δεν έχει πλέον ματς με κάποιων εκ των ανταγωνιστών, αλλά έχει να αντιμετωπίσει εντός Λεβαδειακό (και κεκλεισμένων), Λάρισα και Κηφισιά και να πάει σε Βόλο και Περιστέρι. Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ έχουν το μεταξύ τους παιχνίδι, με τους μεν Πειραιώτες να έχουν επίσης εντός Παναιτωλικό και Λάρισα και εξόδους σε Σέρρες και Κρήτη, ενώ ο ΠΑΟΚ δυο εξόδους στην θεσσαλική γη (Λάρισα και Βόλο) και δύο εντός με Λεβαδειακό και Αστέρα Τρίπολης.

Μου έλεγε άνθρωπος του ποδοσφαίρου που εμπιστεύομαι πολύ την γνώμη του, πως εκτιμά πως ουδείς θα καταφέρει το απόλυτο. Για τους δύο ανταγωνιστές, είναι εκ των ουκ άνευ, με δεδομένο πως έχουν και την μεταξύ τους αναμέτρηση. Αλλά πέραν αυτού, το κρίσιμο είναι πως μπορεί να χαλάσει αυτήν την εκτίμηση η ΑΕΚ. Δεν θα είναι εύκολο, αλλά σκεφτείτε: τι υπήρξε εύκολο για την ΑΕΚ μέχρι τώρα στην πορεία της; Τίποτα είναι η απάντηση, αλλά χάρη στην σκληρή δουλειά η ομάδα του Νίκολιτς βρήκε τον τρόπο να έχει φτάσει ως εδώ ούσα πρώτη και καλύτερη.

Αν κάτι έγινε απόλυτα σαφές στην εποχή του Νίκολιτς και σε όσα έχει δώσει σε επίπεδο νοοτροπίας στην ομάδα του, είναι η σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει παιχνίδια τέτοιου ύφους και είδους. Για να κατανοήσετε την αλλαγή, αρκεί να προσμετρήσετε το εξής. Αφαιρουμένων των τεσσάρων αγώνων με Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, η ΑΕΚ έχει σχεδόν το απόλυτο στα υπόλοιπα ματς της σειράς. Σε όλη αυτήν την μακρά πορεία, οι «γκέλες» είναι εκείνη η ανέλπιστη και άδικη ισοπαλία στην Λάρισα και η ισοπαλία με τον Αρη στην Θεσσαλονίκη στο ξεκίνημα του 2026.

Μοιραία, όλο αυτό φανερώνει πως η ΑΕΚ έχει σοβαρευτεί σε απόλυτο βαθμό. Βρήκε μέσα από τα παιχνίδια τον χρόνο που απαιτούνταν για να βελτιωθεί ως ομάδα και να τηρήσει ψηλά την αυτοπεποίθηση της. Και μοιραία, οδηγεί το μυαλό σε μεγάλες στιγμές του παρελθόντος, όταν και πάλι η ΑΕΚ είχε όπλο την σοβαρότητα, την μεθοδικότητα και πετύχαινε να κατακτά τίτλους καθαρίζοντας χωρίς απώλειες τα ματς με τους μικρομεσαίους, έστω κι αν σε κάποιες περιόδους δεν είχε απόλυτο επιτυχιών στα μεγάλα ραντεβού.

Αναλογιστείτε επί παραδείγματι πως ο Ολυμπιακός δεν νίκησε φέτος τον Παναθηναϊκό, έστω και αν βρίσκεται σε αυτήν την προβληματική περίοδο. Οι «πράσινοι» δε, κατάφεραν να νικήσουν και τον ΠΑΟΚ στην Λεωφόρο, με ό,τι μπορεί να σηματοδοτεί αυτό για την σημασία της παρουσίας τους στα επικείμενα πλέι οφ. Επίσης, ο Ολυμπιακός δεν νίκησε εκτός έδρας τον Αρη και τον Λεβαδειακό, ούτε την Κηφισιά στο Φάληρο, ενώ ο ΠΑΟΚ άφησε βαθμούς στην Τούμπα με τον Παναιτωλικό, έφερε ισοπαλία στην Τρίπολη και είχε επίσης ισοπαλία με τον Αρη.

Η ΑΕΚ πρέπει να συνεχίσει με την ίδια σοβαρότητα, ώστε να πάει με την ίδια ή και μεγαλύτερη διαφορά στην διαδικασία των πλέι οφ. Θα είναι σημαντικό για την ΑΕΚ να έχει το πλεονέκτημα της βαθμολογικής άνεσης, αλλά παράλληλα και να μπορεί να έχει την δυνατότητα να γεμίσει με ακόμα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Γιατί, όσο κλισεδιά κι αν ακούγεται, είναι αλήθεια πως κάθε νίκη, δίνει στο τέλος τρεις βαθμούς και αυτό είναι που μετρά και περισσότερο σε έναν «μαραθώνιο», όπως είναι το πρωτάθλημα.

Οσο για τα πλέι οφ, κάθε πράγμα στον καιρό του. Εγινε φανερό, έστω και αν επιχείρησαν με προπαγανδιστικές μεθόδους να αλλοιώσουν την εικόνα, πως η ΑΕΚ έκανε άλματα βελτίωσης από τα ματς του πρώτου γύρου, συγκριτικά με εκείνα που έδωσε μέχρι και την περασμένη εβδομάδα. Είναι μια ομάδα που για να μην κερδίσει, χρειάστηκε να βρει απέναντι της σε ένα παιχνίδι τον καμικάζι από την Ολλανδία και στο άλλο την γκαντεμιά. Και για τους περίεργους, κανείς δεν πανηγύρισε την ισοπαλία. Ισως να το έπραξαν εκείνοι που τους κόπηκε η ανάσα στην κεφαλιά του Γιόβιτς. 

Πρωτότυπο άρθρο