Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ – LIVE SPORT

Ο Παναθηναϊκός έπαιξε για πρώτη φορά, τον τελευταίο καιρό, χωρίς τον Τεττέη. Ακολούθησε όμως, αναγκαστικά, το ίδιο σύστημα, επειδή οι παίκτες του δεν ξέρουν να κάνουν κάτι διαφορετικό. Και όπως ήταν φυσιολογικό, αποδείχθηκε πως… “άλλα τα μάτια του λαγού και άλλα του… Σφιντέρσκι”! Ανούσιος ο Πολωνός στα 80 λεπτά που έπαιξε, αλλά στο τελευταίο δεκάλεπτο που μπήκε στη θέση του ο νέος “killer”, πρόλαβε με το που πάτησε τα πόδια του στο γρασίδι να κλέψει την μπάλα μέσα από τα χέρια του αντίπαλου τερματοφύλακα, του Αθανασιάδη, και να μπει μαζί της στα δίχτυα, δίνοντας πάλι πανηγυρικό τόνο με την όλη παρουσία του, καθώς δήλωσε, για ακόμη μία φορά, αναντικατάστατος! Αυτή είναι η διαφορά του να έχεις σέντερ φορ, από το… να μην έχεις. 

Δεύτερος σε ουσιαστική προσφορά (ποιος άλλος;) ο Ταμπόρδα. Ήρθε και αυτός από τον πάγκο, αλλά κατά την προσφιλή συνήθειά του, σκόραρε πάλι, ξεκόλλησε τον Παναθηναϊκό από το “επικίνδυνο” αρχικό 1-0 και γενικότερα μετέδωσε σιγουριά με την παρουσία του, σε ένα σημείο που είχαν αρχίσει να ζώνουν τα φίδια την κερκίδα αλλά και τον πάγκο. Είναι άλλωστε φανερό και διά γυμνού οφθαλμού, πια, ότι η “πράσινη ανάπτυξη” έχει τεράστιο πρόβλημα χωρίς τον Τεττέη και αυτό παραμένει θέμα, το οποίο δε υπάρχει τρόπος να λυθεί, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή. 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY

Όταν πας στον Βόλο με 20.000 οπαδούς και δεν κερδίζεις την τοπική ομάδα, κάτι έχεις κάνει λάθος. Η ΑΕΚ είχε δύο δοκάρια και ο Νίκολιτς γκρινιάζει γιατί ο διαιτητής Τσιμεντερίδης έδωσε ένα πέναλτι στο 45’ στην ομάδα του αλλά μετά από παρέμβαση του VAR το πήρε πίσω, νομίζω δικαίως. Η μεγάλη εκδρομή έκανε μεγάλο κακό στην Ένωση αφού οι παίκτες υποτίμησαν τη δυσκολία του ματς και έκαναν δύο γκολ δώρα στον γηπεδούχο. Το πρώτο το έκανε ο Ρότα στο 14’ επιτρέποντας στον Ουρτάδο να βρει τον Κόμπα και αυτός να κάνει ανενόχλητος το 1-0 και το δεύτερο ο Πήλιος στο 64’, υποπίπτοντας σε πέναλτι. Η ΑΕΚ μπορεί να αισθάνεται ως και τυχερή καθώς ο Ρέλβας σκόραρε στο 8ο λεπτό των καθυστερήσεων με ένα εκπληκτικό σουτ εκτός περιοχής και διαμόρφωσε το τελικό 2-2 όταν το ματς έμοιαζε τελειωμένο. Η ΑΕΚ κράτησε πολύ την μπάλα, έκανε ευκαιρίες, αλλά οι επιπολαιότητες στην άμυνα που είχαν καιρό να εμφανιστούν της στοίχισαν.

Ο ΠΑΟΚ κέρδισε τον Αστέρα ακριβώς γιατί δεν ήταν επιπόλαιος στα μετόπισθεν. Ένα πολύ γρήγορο γκολ των φιλοξενούμενων με τον Μακέντα που ορθώς ακυρώθηκε γιατί ήταν οφσάιντ, έκανε κατανοητή τη δυσκολία του παιχνιδιού. Το γκολ του Χατσίδη στο 7 έμοιαζε ότι θα βοηθήσει τον ΠΑΟΚ να βρει χώρους για να τρέξουν οι σολίστες του με την μπάλα, όπως αγαπάνε. Η αλήθεια είναι ότι φάσεις υπήρξαν ωστόσο δεν ολοκληρώθηκαν σωστά και ο Λουτσέσκου υποχρεώθηκε να ρίξει τον Κωνσταντέλια που φυσικά αποθεώθηκε. Το γκολ του τελικού 2-0 ήρθε πάντως αργά και το έφτιαξε μία άλλη αλλαγή: ο νεαρός Μύθου. Ο ΠΑΟΚ βρήκε επιτέλους μία νίκη κι αν κάνει μία δεύτερη με την Κηφισιά η μίνι κρίση μένει πίσω. 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ

Στις Σέρρες ο Ολυμπιακός βρήκε ξανά τον Ελ Κααμπί που είχε... χάσει εδώ και καιρό και με τα δικά του γκολ (με τη συμβολή του πάντα φορμαρισμένου Ζέλσον) πήρε μία νίκη εντός προγράμματος, τα αλλά σε αγώνα-παγίδα. Στην οποία πήγε ο ίδιος να πέσει μέσα στο τέλος, πιστεύοντας ότι με τα δύο γκολ του Μαροκινού είχε πάρει το παιχνίδι. Και μπορεί να μην απειλήθηκε με ισοφάριση, αλλά σίγουρα δεν αισθανόταν άνετα απέναντι σε μία ομάδα κατώτερης ποιότητας και ουραγού στη βαθμολογία, αλλά με απρόσμενη πίστη στα τελευταία λεπτά πως θα μπορούσε να κάνει ζημιά.

Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ήταν δικαίως θυμωμένος με την αντίδραση χαλάρωσης της ομάδας του και τον κίνδυνο που διέτρεξε να μη νικήσει σε ένα παιχνίδι με πο σοστά κατοχής υπερβολικά μεγάλα, όπως και τελικές προσπάθειες. Και με τον Πανσερραϊκό να κάνει πρώτη φάση στο 80΄. Όλα γίνονται στο ποδόσφαιρο, αλλά αυτό δεν θα καταπινόταν. Ένα άλλο πρόβλημα, μέχρι να βρει τη λύση ο Μαροκινός, είχε να κάνει με το ότι για μία ώρα αφόρητης πίεσης στην κλειστή και μαζική άμυνα των γηπεδούχων ο Ολυμπιακός πάλι δυσκολευόταν. Και είναι επίσης κάτι που αξίζει να μείνει στο μυαλό για όσα αντίστοιχης μορφής παιχνίδια απομένουν μέχρι τα πλέι οφ, Πάντως το επόμενο δεν θα είναι τέτοιο.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Τα ματάκια της ΑΕΚ φέτος έχουν δει πολλά. Αυτό όμως που είδαν στον Βόλο, τους φέρνει τρόμο. Και τους φέρνει τρόμο διότι είναι η απόδειξη η απτή, για το πόσο πολύ πλέον την «τρέμουν» την ΑΕΚ. Εξ ου και αυτό που έγινε στο Πανθεσσαλικό, δεν έχει καμία σχέση μ’ ο,τιδήποτε έχει συμβεί φέτος. Ήταν ένα στεγνό… καθάρισμα. Και ήταν και ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Είναι αστείο να προσπαθήσει ο οποιοσδήποτε καθηγητής διαιτησίας, να πείσει πως στη φάση του πέναλτι υπέρ της ΑΕΚ, υπήρχε χέρι στήριξης. Χέρι στήριξης με απόκρουση αλά τερματοφύλακα, είναι κωμικό να συζητάμε πως υπάρχει. Τη μάζεψε κανονικά την μπάλα με το χέρι του ο παίκτης του Βόλου. Το πιο ξεκάθαρο μήνυμα όμως στους παίκτες της ΑΕΚ στη συγκεκριμένη φάση, δεν ήταν καν το πέναλτι που δεν δόθηκε. Ήταν πως αντί για κόρνερ υπέρ της ΑΕΚ, δόθηκε η μπάλα στα πόδια του τερματοφύλακα του Βόλου. Δηλαδή με λίγα λόγια, ο Τσιμεντερίδης την τιμώρησε την ΑΕΚ. Ακόμα και την κατοχή της πήρε.

Και φυσικά δεν θα έπρεπε να γίνει καμία συζήτηση για τη φάση που δόθηκε υπέρ του Βόλου, όταν έχει προηγηθεί η φάση του Βίντα με τον Ουρτάδο. Αλήθεια, δεν επρόκειτο να φωνάξω ποτέ για τέτοιο επιθετικό φάουλ, αν στο ίδιο ματς ο Τσιμεντερίδης δεν είχε χρεώσει άλλα δέκα ίδια στον Κροάτη. 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΙΡΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ

«Fly Manolo, fly». Το συγκεκριμένο μήνυμα ήταν γραμμένο σε αρκετά πανό που κρατούσαν μικροί και μεγάλοι φίλοι του στίβου ευρισκόμενοι στις εξέδρες στο στολίδι της Παιανίας, το σπίτι του στίβου που (επιτέλους) λειτουργεί και έχει ανοίξει τις πύλες του για τέτοιες μοναδικές παραστάσεις σαν του Μανόλο. Ο Εμμανουήλ Καραλής το... τερμάττισε (ή μήπως όχι) ξεπερνώντας σε ρυθμό προπόνησης τα 6.17 μέτρα, η δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, πίσω μόνο (πλέον) από τον καλό του φίλο και συνοδοιπόρο τόσα χρόνια στους μεγάλους αγώνες Μόντο Ντουπλάντις. 

Ναι, ο Καραλής «πετάει» όλο και πιο ψηλά, κάνει κάθε πήχη να φαντάζει χαμηλός για τις προσδοκίες του και κυρίως για τα όνειρά του. Τα οποία εδώ και αρκετό καιρό δεν έχουν πλέον... ταβάνι. Το περίφημο «Impossible is nothing» δεν είναι απλά το μότο του, είναι ο κανόνας στους αγώνες του αφού όπου και αν αγωνίζεται περιμένεις πια τα πάντα. Εδώ έβαλε τον πήχη στα 6.31 μ. για παγκόσμιο ρεκόρ, τι να λέμε τώρα. Με την ψυχολογία στα ύψη, τη συνεργασία με τον πατέρα του Χάρη, τον Γιώργο Πομάσκι και τον Μάρτσιν Στσεπάνσκι να τον έχουν απογειώσει δεν βλέπει εμπόδια μπροστά του, αλλά μόνο προκλήσεις για ακόμα πιο ψηλά, ακόμα πιο δυνατά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο