Από την πρώτη μέρα της σεζόν, η κριτική απέναντι στον Παναθηναϊκό είναι μόνιμη. Σωστή, σκληρή, έως εξοντωτική σε κάποιες περιπτώσεις. Αναμενόμενο όμως, γιατί δεν υπάρχουν αντοχές. Σε έναν οργανισμό που είναι φτιαγμένος για να διεκδικεί – έστω – την κορυφή, όμως δεν το κάνει εδώ και πολλά χρόνια. Με εξαίρεση 1-2 σεζόν. 

Μέσα σε όλη αυτή τη διαδικασία, πριν την εποχή Μπενίτεθ και κατά τη διάρκεια αυτής, σχεδόν… επικρατεί φόβος για να αναφερθούν κάποια στοιχεία που είναι αυτονόητα. Γιατί αμέσως ξεσπά η αντίδραση του «ψάχνετε δικαιολογία». Κατά συνέπεια οι υπαρκτές δικαιολογίες, «καίγονται». 

Την ίδια στιγμή, άλλες ομάδες που έχουν την ευχέρεια της ηρεμίας και των αποτελεσμάτων, γιγαντώνουν το κάθε τους πρόβλημα, προβάλλοντάς το ως μοναδικό λόγο του όποιου «στραβοπατήματος». Π.χ. λείπει ο Κωνσταντέλιας; Δικαιολογείται ο ΠΑΟΚ να μη νικά. Δεν παίζει ο Ελ Κααμπί; Λογικό να μην σκοράρει ο Ολυμπιακός ούτε με αίτηση. Δεν φταίνε οι συγκεκριμένες ομάδες. Έχουν την ηρεμία, τα αποτελέσματα, τη βαθμολογική θέση που κανείς δεν μπορεί να τους πει κάτι. Όμως η ανάγνωση των δεδομένων δεν σχετίζεται με τη θέση του καθενός. 

Αν σε ένα ματς σου λείπουν 2-3 παίκτες, έχεις πρόβλημα είτε είσαι τέταρτος είτε πρώτος. Ο Παναθηναϊκός λοιπόν, ποτέ δεν είχε το… προνόμιο να του αναγνωριστούν ελαφρυντικά. Ίσα-ίσα πάντα δεχόταν ολοένα και εντονότερη κριτική. Ειδικά επί Μπενίτεθ, η ομάδα βιώνει μια κατάσταση με συνεχόμενα ματς, στα οποία δεν έχει υπάρξει μια αναμέτρηση έστω που να έχει διαθέσιμους τους βασικότερους παίκτες του rotation. 

Λαφόν, Καλάμπρια, Κώτσιρας, Πάλμερ-Μπράουν, Τουμπά, Κυριακόπουλος, Τσιριβέγια, Ρενάτο Σάντσες, Σισοκό, Σιώπης, Πελίστρι, Ντέσερς, μεταξύ των παικτών που έλειψαν για εβδομάδες και όχι απλά για μερικές μέρες ή 1-2 ματς. Ποτέ δεν υπήρξε ελαφρυντικό για τον Παναθηναϊκό όμως. Απλή αναφορά και πάμε παρακάτω, πάμε στην σκληρή κριτική για τους παίκτες που δεν αποδίδουν και τον προπονητή που κάνει… πειραματισμούς. 

Το ίδιο «διάβασμα» υπάρχει και στο καλό διάστημα του Τριφυλλιού. Νικά ο Παναθηναϊκός, σκοράρει ο Παναθηναϊκός, μαθαίνεις τη λέξη «αποτελεσματικότητα». Δεν είναι ικανότητα, όπως ήταν ανικανότητα και όχι αναποτελεσματικότητα, όταν χάνονταν οι ευκαιρίες με το τσουβάλι πριν μερικούς μήνες. Ποιος ξεχνά την ήττα στο Βόλο, την ισοπαλία στη Λάρισα, το εντός έδρας στην Ευρώπη με την Γκο Αχέντ Ιγκλς. Μερικά παραδείγματα μόνο. Τώρα πώς μπορεί η ομάδα να είναι… τυχερή, ενώ τότε δεν ήταν άτυχη αλλά ανίκανη; 

Να φέρουμε πάλι κι ένα παράδειγμα κοντινό μας. Ο Παναθηναϊκός εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες του και κρατά το αποτέλεσμα άνετα, είναι τυχερός και σε καλό φεγγάρι. Ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ την περασμένη σεζόν, έκανε ακριβώς το ίδιο. Η ανάγνωση ήταν διαφορετική. 

Αυτά συμβαίνουν γιατί ο Παναθηναϊκός είναι πιο ευάλωτος με δική του ευθύνη. Λόγω της θέσης του, της αποτυχίας του να διεκδικήσει τίτλο. Ας τα έχουμε όμως κι αυτά στο μυαλό μας, γιατί πολλές φορές η εξήγηση στα όσα βλέπουμε δεν είναι αντικειμενική και ρεαλιστική. Είναι ανάλογα απ’ την πλευρά που θέλει να κάνει ο καθένας την ανάγνωσή του. 

Ερχόμαστε λοιπόν στο σήμερα. Ο Παναθηναϊκός έχει αυτοπεποίθηση. Μπροστά του έρχονται ματς με την Μπέτις, με τεράστιο κίνητρο αλλά όχι άγχος και πίεση. Αυτά είναι στην πλευρά του φαβορί που δίχως άλλο είναι οι Ισπανοί. 

Ρεαλιστικά πρέπει να θυμόμαστε πως οι Πράσινοι πάνε να πετύχουν κάτι που δεν έχουν κάνει ποτέ στην ιστορία τους. Να αποκλείσουν ισπανική ομάδα. Δεν το έχουν κατορθώσει ποτέ στην τεράστια πορεία τους στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Τυχαία γεγονός δεν μπορεί να είναι. Αυτόματα λοιπόν έχουμε το μέγεθος του εγχειρήματος. 

Σα να μην έφτανε αυτό, ο Παναθηναϊκός θα παίξει μισός. Πραγματικά μισός, αν δει κανείς τις απουσίες λόγω λίστας, τραυματισμών, τιμωριών. Κόντρα σε μια Μπέτις, η οποία είναι στη φάση που ήταν το Τριφύλλι όταν δεν πήγαινε καθόλου καλά στα εντός συνόρων παιχνίδια του. Έχει δεχτεί «χαστούκια» στην Ισπανία και θέλει να βρει σωσίβιο στην Ευρώπη. 

Κάπως έτσι ο Παναθηναϊκός ψάχνει κάτι υπερβολικά δύσκολο. Λόγω αντιπάλου, συνθηκών, απουσιών, ιστορίας. Το πρώτο ματς είναι κάτι περισσότερο από τη μισή πρόκριση. Καθώς χωρίς αποτέλεσμα στο ΟΑΚΑ, θα φαντάζει απίθανο να έρθει ανατροπή στη Σεβίλλη. Μέσα στα προβλήματα που έχει ο Παναθηναϊκός, πρέπει να «μπουκώσει» ακόμη περισσότερο άγχος την Μπέτις. Και μετά ό,τι γίνει στο Καρτούχα. 

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να υπάρχει ρεαλισμός και σωστή ανάλυση των δεδομένων. Αποτυχία απέναντι στους Ισπανούς, δεν θα είναι «πισωγύρισμα». Γιατί έχουμε κι εύκολη τη μετάπτωση στην ψυχολογία. Η ομάδα βρίσκει το δρόμο της, είναι ακόμη στα πρώτα βήματα όμως. Χωρίς καν να μπορεί να κριθεί σωστά, καθώς έχει τόσες μα τόσες πολλές απουσίες που αυτόματα αλλοιώνεται η εικόνα της. 

 

Πρωτότυπο άρθρο