Είναι από εκείνα τα παιχνίδια, που το αποτέλεσμα πικραίνει ιδιαίτερα. Γιατί η ΑΕΚ μπορούσε και έπρεπε κατά την κρίση μου, να κρατήσει την ανατροπή και να πάρει τη νίκη στο Περιστέρι. Αλλά είναι ξεκάθαρο, πως όταν εμφανίζεις σημαντικές μεταπτώσεις στην απόδοση σου από ημίχρονο σε ημίχρονο, ξοδεύεις εύκολα χρόνο και δεν κλειδώνεις τα ματς, θα πέφτεις στην λούμπα. Η ΑΕΚ έκανε λάθη, είχε γκαντεμιά, όλα πήγαν ανάποδα. Τουλάχιστον, δεν έπεσε, μένει ζωντανή και δεν χάθηκε για την κούρσα του πρωταθλήματος.

Ηταν ευκαιρία αναμφίβολα, αλλά επίσης είναι φανερό εδώ και καιρό πως υπάρχουν πολλοί και πολλά που επιθυμούν να μην υπάρχει βαθμολογική απόκλιση των τριών ανταγωνιστών πριν την έναρξη των πλέι οφ. Ας είναι. Η ΑΕΚ έτσι κι αλλιώς, μαθαίνει μέσα από τα λάθη της, καταλαβαίνει πόσα πρέπει να φτιάξει και να διορθώσει, ώστε να γίνει ακόμα καλύτερη από παιχνίδι σε παιχνίδι. Είναι κρίσιμο, αλλά είναι εντυπωσιακό πως η ΑΕΚ παίζοντας στο 100% όλα τα ματς, μπορεί και είναι ακόμα μέσα στο κόλπο του τίτλου και με το ενάμιση πόδι στα προημιτελικά της Ευρώπης.

Οι τρεις κινήσεις και η έλλειψη σεβασμού

Τι έγινε στο Περιστέρι; Στα δικά μου μάτια, το μέγιστο ζήτημα αφορούσε το κακό πρώτο ημίχρονο και τον τρόπο που επέλεξε ο Νίκολιτς να παρατάξει την ομάδα. Οι τρεις αλλαγές που έκανε στην 11άδα συγκριτικά με τον θρίαμβο επί της Τσέλιε (Πενράις, Μάνταλος, Λιούμπισιτς), ήταν οι χειρότεροι παίκτες της ΑΕΚ στο πρώτο 45λεπτο. Ο Σκωτσέζος κάνει τον Πήλιο να μοιάζει… όαση, με πολλά λάθη σε τοποθετήσεις και αποφάσεις. Ο Μάνταλος δυσκολεύεται πολύ να παίξει αμυντικό ρόλο στον άξονα δίχως στήριγμα στην πλάτη του. Για τον Λιούμπισιτς, είναι πρόβλημα πλέον η εμπιστοσύνη που του δείχνει ο Νίκολιτς και δεν δείχνει σε τίποτα να την αξιοποιεί.

Μοιραία, η ΑΕΚ ξεφούσκωσε μετά το φουριόζικο ξεκίνημα της και έδειχνε μπλοκαρισμένη απέναντι σε έναν μαχητικό αντίπαλο, που πάλευε κάθε φάση. Κάνω μια παρένθεση, γιατί υπάρχουν παιδιά που πέρασαν από την ΑΕΚ, προσέφεραν, αλλά και πήραν πολλά και περιμένει κάποιος να δείχνουν τον δέοντα σεβασμό προς αυτήν. Εικόνα με συνεχόμενες διαμαρτυρίες, ψευτοτσαμπουκάδες και άλλες ιστορίες, μπορεί να ικανοποιούν φίλους τους, αλλά δεν τιμούν την δική τους ιστορία. Κλείνω το θέμα και ο καθένας ας αποφασίσει πως θέλει να πορεύεται.

Το άλλαξε και το γύρισε

Η ΑΕΚ έψαχνε να βρει γκολ κυρίως μέσα από στατικές μπάλες και ήταν φανερό πως εκεί ήθελε να πάει το παιχνίδι. Τελικώς, πληγώθηκε από μια τέτοια. Που αν κρίνουμε και από το πως μπήκε το δεύτερο γκολ του Ατρόμητου (πάλι χτύπημα στο δεύτερο δοκάρι), προφανώς ήταν μια αδυναμία της ΑΕΚ που την διάβασαν σωστά οι γηπεδούχοι και την χτύπησαν σε αυτό το σημείο. Οι διορθωτικές κινήσεις από τον Νίκολιτς λίγο μετά το ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου, επανέφεραν την ΑΕΚ στα κανονικά της. Ο Πινέδα χόρευε και έφτιαξε το παιχνίδι της ΑΕΚ, ο Ζοάο Μάριο κρατούσε την μπάλα σωστά στα μεσοδιαστήματα και συνέβαλε να υπάρχει συνδυαστικό ποδόσφαιρο και να έρχεται σωστά η μπάλα στην περιοχή. Κάπως έτσι, ξύπνησε το επιθετικό δίδυμο και ο Γιόβιτς με δύο γκολάρες – αν και στην δεύτερη πρέπει να πιστώσουμε την εκπληκτική προσπάθεια του Κοϊτά, που πάλι έβγαινε συνεχώς κάτι καλό από τα πόδια του – κατάφερε να κάνει την ανατροπή και να προκαλέσει ενθουσιασμό.

Τα μαθήματα

Είναι αφύσικο για την ΑΕΚ του Νίκολιτς, που μας έχει δείξει πως δεν παίζει με αφέλεια και ξέρει να κλειδώνει παιχνίδια, πως έπεσε στην λούμπα και δέχτηκε άμεσα την ισοφάριση. Δεν μπόρεσε να κρατήσει αυτό το εξαιρετικό διάστημα, πληγώθηκε απ’ αυτό που αποτελούσε το «πυρηνικό όπλο» στα χέρια της εδώ και καιρό. Θα πει κάποιος, έτσι είναι η μπάλα. Ωστόσο, στο υψηλότερο επίπεδο που βρίσκεται η ΑΕΚ, τέτοια λάθη δεν επιτρέπονται και αυτό το κατάλαβαν και θα πρέπει να τους γίνει μάθημα για το μέλλον.

Η ΑΕΚ μπορούσε να πάρει τη νίκη, αλλά εκεί είδε και την τύχη να είναι ανάποδα. Το διπλό δοκάρι στο φινάλε με Μουκουντί και κυρίως Γιόβιτς, είναι από τις φάσεις που λες, ότι σήμερα δεν θα νικήσεις. Δεν σε θέλει. Αλλά το σημαντικό είναι πως η ΑΕΚ στραβοπάτησε, αλλά δεν έπεσε. Θα μπορούσε στο τέλος να γίνει ζημιά μεγαλύτερη. Το θέμα είναι να έμαθε απ’ αυτά, γιατί έρχεται περίοδος με συνεχόμενα παιχνίδια και ο Νίκολιτς θα πρέπει να βρει τρόπο, ώστε το ροτέισον να γίνεται με τρόπο που δεν θα αλλοιώνει την φυσιογνωμία της ομάδας. Και όπως έμαθε πλέον και έχει μια οκτάδα βασικών, πρέπει να μάθει και πως δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες ευκαιρίες.

Πρωτότυπο άρθρο