Από sdna.gr
Ξέρετε, τουλάχιστον όσοι είστε τακτικοί εδώ, τη μανιώδη άρνησή μου απέναντι στον πανηγυρτζιδισμό. Τα πράγματα στο Βαγέκας, σε αυτό το διαμέρισμα (ένα από τα 21 διαμερίσματα) της Μαδρίτης με την τόσο διακριτή κοινωνική ταυτότητα, την τόσο συγγενή προς ό,τι θα λέγαμε ιδεολογία-ΑΕΚ, είναι (πολύ) δύσκολα. Τελεία. Παράγραφος.
Ολα στο ποδόσφαιρο, μήτηρ πάντων, είναι οι αρχές. Η Ράγιο είναι τυπική ισπανική ομάδα με αρχές. Οι αρχές, όχι κάποιες φίρμες στην ενδεκάδα, την κάνουν ερωτεύσιμη. Οι αρχές που μεταλαμπαδεύονται από τον δάσκαλο, στον μαθητή ο οποίος εν συνεχεία έρχεται και γίνεται δάσκαλος. Η σημασία, να μαθαίνει κανείς τα γράμματα σωστά. Σήμερα, αυτές τις αρχές ποδοσφαίρου στη Ράγιο τις υποστηρίζει ένας μαθητής του σπουδαίου Μπιέλσα (στο Μπιλμπάο), ο Ινιγο Πέρεθ. Για την ακρίβεια, ένας συμμαθητής εκείνης της εποχής. Γιατί ο Ινιγο Πέρεθ από τότε, κόλλησε με τον (τωρινό προπονητή της Μπόρνεμουθ) Ιραόλα. Η μεγάλη, των Βάσκων προπονητών, σχολή.
Τις αρχές στη σύγχρονη Ράγιο, τις δίδαξε ο Ιραόλα με ασίσταντ τον Ινιγο Πέρεθ. Επειτα η σκυτάλη πέρασε από χέρι σε χέρι, βελούδινα. Στο μεταξύ, ασίσταντ του Ινιγο Πέρεθ έγινε ο Αδριάν, ένας άλλος μαθητής που πήρε τα γράμματα όπως έπρεπε, πρωταθλητής το 2014 με την απίθανη Ατλέτικο του Σιμεόνε (Ντιέγκο Κόστα, Βίγια, Κουρτουά, Γάμπι, Γοδίν, Κόκε, Αρντά). Πάει λέγοντας.
Το δεύτερο, είναι η σημασία της υπόθεσης. Θα προτιμούσα, αντί της Ράγιο, ένα κλαμπ που παίζει κάθε χρόνο στην Ευρώπη, ακόμη καλύτερα ένα κλαμπ που το Κόνφερενς Λιγκ "δεν το βλέπει". Η Ράγιο, ατυχώς, δεν είναι κάτι τέτοιο. Η στιγμή γι' αυτούς, συνιστά ξεκάθαρο ορόσημο ζωής. Μία, όλη κι όλη στα χρονικά τους, φορά έπαιξαν UEFA Cup, πριν 25 χρόνια, έφτασαν ως τους προημιτελικούς, και η δεύτερη είναι ετούτη εφέτος. Υστερα, έρχεται το τρίτο που είναι ένα timing καλής αγωνιστικής κατάστασης. Ευεξίας. Τελευταίες οκτώ αγωνιστικές στην Πριμέρα, ήττα έγραψαν μόνο στην έδρα της Μπαρσελόνα. Με σπάνιους επαίνους, ακόμη και στη μοναδική ήττα, από τον προπονητή της Μπαρσελόνα.
Το τέταρτο...και τελευταίο, είναι το χούι να δίνω σε μερικές παραμέτρους της παρτίδας τη μέγιστη σημασία. Το ματς στο Βαγέκας είναι μεσοβδόμαδο, αλλά (στην πράξη) όχι για τη Ράγιο. Επαιξαν Παρασκευή, δίχως να ταξιδέψουν, έκτοτε έχουν ως αυτή την Πέμπτη διαθέσιμο ένα πλήρη προπονητικό κύκλο αποκατάστασης και ετοιμασίας του παιγνιδιού στην κάθε μικρή λεπτομέρειά του. Η ΑΕΚ έπαιξε Κυριακή, έκανε αποκατάσταση Δευτέρα, ταξίδεψε Τρίτη, προπονήθηκε Τετάρτη, αγωνίζεται Πέμπτη. Δεν είναι (καθόλου) το ίδιο. Και δεν ενέχει, η απλή καταγραφή της αληθινής κατάστασης, οσμή δικαιολογίας. Στη ρεβάνς, θα είναι το αντίστροφο. Ενας πλήρης προπονητικός κύκλος, στη διάθεση της ΑΕΚ. Ενόσω η Ράγιο έχει να μπει στο αεροπλάνο και να παίξει την Κυριακή στη Μαγιόρκα, να ξαναμπεί στο αεροπλάνο για να επιστρέψει στη βάση, πριν το επόμενο αεροπλάνο που θα τη φέρει στην Αθήνα.
Θυμάμαι, ποιος έχει ξεχάσει άλλωστε, τη γενικευμένη αβεβαιότητα του Ιουλίου, πώς θα τα έβγαζε η ΑΕΚ πέρα (...άσε τρεις must win διαδοχικούς θερινούς προκριματικούς γύρους, μονάχα για αρχή) με τη Χάποελ Μπε'ερ Σεβά. Fast forward στον Απρίλιο, εν συνεχεία εκείνου του πρώτου 1-0 με το γκολ του Φιλίπε Ρέλβας, ήδη η Ενωση παίζει τον 15ο αγώνα Κόνφερενς Λιγκ στη χρονιά, κατ' ελάχιστον δε θα παίξει και 16ο, που μάλιστα συμβαίνει να είναι ο πρώτος προημιτελικός της στον 21ο αιώνα. Wow, που λένε. Αν μιλάμε για ορόσημο ζωής...
Ημουν εκεί, στον αμέσως προηγούμενο ευρωπαϊκό προημιτελικό της ΑΕΚ, 1998, Λοκομοτίβ, με μισό μέτρο χιόνι στη Μόσχα. Τον μετέδιδα για τον ΣΠΟΡ FM, μαζί με ένα νεαρό Κεφαλλονίτη συνάδελφο...ονόματι Ανδρέας Δημάτος. Η, ανεξίτηλη στη συλλογική μνήμη, ευκαιρία του Ντέμη. Απέξω, να κάνει γκολ σε άδεια εστία έμοιαζε το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Μέσα, επάνω στην απέραντη λάσπη, ο Ντέμης φοβήθηκε την ισορροπία του. Κτύπησε τη μπάλα όσο πιο σιγανά γινόταν, ώστε να την κατευθύνει με βεβαιότητα στον στόχο. Να μη φύγει άουτ. Οι Ρώσοι, κάπως την πρόλαβαν. Εχουν περάσει, 28 χρόνια. Να βεβαιώσω πως ποτέ, όλα αυτά τα χρόνια, δεν διείσδυσε στη σκέψη του Ντέμη η οποιαδήποτε "δεύτερη σκέψη" για εκείνη τη φάση. Μου είπε κάποτε "εκατό φορές να με έβαζες, το ίδιο πράγμα θα έκανα".
Επίσης να βεβαιώσω πως στο Βαγέκας ή στην ΑγιαΣοφιά, αν η ζωή φέρει τον Γιόβιτς ή τον Βάργκα σε παρόμοια θέση, η πρώτη προσευχή να το κάνει/κάνουν με διαφορετική κατάληξη, θα είναι του Ντέμη...