Ισχύει ακόμα και στις ημέρες μας. Στην Ελλάδα, ότι δηλώνεις είσαι. Μέχρι βέβαια να χρειαστεί να το αποδείξεις, οπότε εκεί αλλάζει η ιστορία. Αλλά όσο το πράγμα πηγαίνει στην κουβέντα, στην ανάλυση, στο τι λέω εγώ και τι λες εσύ, μετρά περισσότερο εκείνος που φωνάζει περισσότερο. Και όταν έρχεται η Κυριακή, όπως έλεγε και ο μακαρίτης, καλώς τα παιδιά, 3-0. Αλλά αυτά πέρασαν. Πάμε στη συνέχεια και κυρίως, σε εκείνους που χαλάστηκαν επειδή νίκησε ο Ολυμπιακός τον Παναθηναϊκό στην Λεωφόρο. Σημαντική νίκη, έδειξε την πίεση που αισθάνονταν και τα πολλά ζητήματα του Παναθηναϊκού.

Παρένθεση, αλλά μοιάζει απίθανο πως με μια ήττα βγήκαν στην φόρα όλα αυτά για τον Μπενίτεθ και σε κάθε παρατηρητή, δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για τα δομικά θέματα που έχουν οι «πράσινοι». Και προξενεί μεγάλη εντύπωση, πως σε ένα ματς που έχουν τόσο εχθρική διαιτησία, αντί να στραφούν και προς αυτήν την κατεύθυνση, βρίσκουν την αφορμή για να τελειώσουν με τον προπονητή. Ξέρετε, σε ματς που κρίνονται σε λεπτομέρειες και λεπτές ισορροπίες, ένα γκολ που η μπάλα έχει βγει άουτ, μια κάρτα που χαρίζεται σε σκληρό μαρκάρισμα και άλλα μικρά «σποράκια», μπορούν να καθορίσουν το νικητή.

Ο καθείς με τα θέματα του, αλλά επανέρχομαι στο βασικό ζήτημα. Νίκησε ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ δεν άνοιξε κι άλλο την διαφορά με την ομάδα του Πειραιά και μερικοί συνεχίζουν να πέφτουν θύματα μιας ακραίας προπαγάνδας. Σέρνονται δηλητηριώδη σενάρια για τα ματς με τον ΠΑΟΚ, που είναι ντροπιαστικό και να σκέφτεται κάποιος πως μπορεί να μην υπάρξει πλήρως ανταγωνιστικός σε αυτές τις διπλές αναμετρήσεις. Μπορεί κάποιοι μέσα τους να θέλουν ενδόμυχα να γίνουν εκείνοι που θα δυσκολέψουν το πρωτάθλημα της ΑΕΚ ή ακόμα καλύτερα να της το στερήσουν, αλλά δεν μπορεί μια μεγάλη ομάδα όπως ο ΠΑΟΚ να λειτουργεί με τις εμμονές περίεργων.

Βέβαια, αυτή είναι μια «αρρώστια» που κατατρώει τις σάρκες του ελληνικού ποδοσφαίρου επί χρόνια. Εχουν γαλουχηθεί γενιές και γενιές με παραμύθια για μικρά παιδιά, για ομάδες που τάχα μου ήθελαν να δώσουν τίτλο στον ένα ή στον άλλον, για κόσμο που σε κάποια αρρωστημένη φαντασία ενωνόταν για τον κοινό εχθρό. Τα είδαμε και πρόσφατα: παραφιλολογία για το πρωτάθλημα του ΄23, αλλά η πραγματικότητα τους διέψευσε όλους και ο καλύτερος νίκησε εκεί που κρίνονται συνήθως τα πάντα: μέσα στο γήπεδο και μόνο.

Τότε ο Παναθηναϊκός πήγε στο Φάληρο και δεν έκανε φάση, ο Ολυμπιακός χωρίς να φορτσάρει με ένα γκολ του Ρέαμπτσουκ. Το δεύτερο που έβαλε στην Ελλάδα, το πρώτο ένα χρόνο πριν, πάλι στα πλέι οφ, στην ήττα του Ολυμπιακού από τον ΠΑΟΚ. Βέβαια, όλοι όσοι αναπαράγουν φληναφήματα, λησμονούν πως την αμέσως επόμενη σεζόν, στο ίδιο γήπεδο η ΑΕΚ δεν εμφανίστηκε ποτέ στο παιχνίδι και έχασε σε μια βραδιά που έδινε ρέστα ο Ορτα. Είπαμε, στην προπαγάνδα κάποιοι είναι άπαιχτοι.

Το ζήτημα για όλους αυτούς, είναι πως στο γήπεδο δεν μπορείς να πεις πολλά, αλλά πρέπει να κάνεις. Ο Ολυμπιακός νίκησε τον Παναθηναϊκό, αλλά όποιος έκανε τον κόπο να δει το παιχνίδι, θα διαπίστωσε πως ελάχιστα πράγματα βελτίωσε στην εικόνα του. Να πεις, πως ήταν πιο μαχητικοί και πιεσμένοι οι παίκτες του. Φάνηκε. Εγιναν πολλά, που έφεραν Μεντιλίμπαρ και παίκτες με την πλάτη στον τοίχο. Αλλά έλυσε τα βασικά αγωνιστικά ζητήματα που τον ταλανίζουν σε όλη τη σεζόν; Σαφώς και όχι.

Ετσι πιεσμένος ήταν ο Ολυμπιακός και στην πρεμιέρα των πλέι οφ. Ήρθαν έτσι τα πράγματα μάλιστα, που είχε την ευκαιρία από ένα πρόγραμμα που θαρρείς και βγήκε από ιδανικό σενάριο, να νικήσει την ΑΕΚ και να την προσπεράσει, να μην απαιτηθεί ποτέ ξανά να κοιτάξει προς τα πίσω. Τι συνέβη, το γνωρίζετε καλά. Η ΑΕΚ δίχως να φορτσάρει, χωρίς καν να φτάσει σε καλά επίπεδα απόδοσης, νίκησε εύκολα μέσα στο Φάληρο και έφυγε πολύ μπροστά στον βαθμολογικό πίνακα. Αυτήν την διαφορά που θα μπει να παίξει και τα ματς που απομένουν.

Τι μας έδειξε αυτή η 2η αγωνιστική; Πως η ΑΕΚ είναι η καλύτερη. Νίκησε σε ακόμα ένα μεγάλο παιχνίδι, έβαλε και γκολ (τρία για την ακρίβεια) στην ομάδα που μέχρι τώρα δεν είχε σκοράρει, επέβαλε απόλυτα το δικό της σχέδιο. Το ίδιο έπραξε και απέναντι στον Ολυμπιακό, που τον νίκησε μέσα στην έδρα του και θα τον είχε νικήσει στα Φιλαδέλφεια, αν δεν είχαμε ζήσει το φαινόμενο Μάκελι και της ομάδας των Ολλανδών. Μέσα στο γήπεδο, η ΑΕΚ είναι μια ομάδα που ξέρει τι θέλει και πως θα το πάρει.

Γι’ αυτό σας λέω, ειδικά προς όσους προβληματίζονται. Ας περιμένουμε να δούμε τι θα συμβεί στα ματς που ακολουθούν και ιδιαίτερα σε αυτά τα ζευγαρώματα της 3ης και 4ης αγωνιστικής. Αλλά όποιο και εάν είναι το σενάριο που θα προκύψει βαθμολογικά, αυτό που εμφανίζεται μέχρι τώρα εντός του γηπέδου, δεν αφήνει πολλά περιθώρια αμφιβολίας, πως αν η ΑΕΚ συνεχίσει να είναι συγκεντρωμένη, σοβαρή και αποφασισμένη, δεν μπορεί παρά στο τέλος της σεζόν να είναι πρωταθλήτρια. Όπως είπε και ο Ηλιόπουλος, εάν παίξει όπως με την Ράγιο Βαγιεκάνο, δεν υπάρχει ομάδα στην Ελλάδα να την σταματήσει. 

Πρωτότυπο άρθρο