Τους θεωρώ ίσως την πιο ιστορική περιφερειακή ομάδα, ενώ είναι από εκείνους που δεν χρειάστηκε να σκύψουν το κεφάλι ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές τους. Το ξεκαθαρίζω, γιατί δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα χρειαζόταν να ασκήσω κριτική σε μια ομάδα με τα δικά τους χαρακτηριστικά. Πριν αναπτύξω το σκεπτικό μου, είναι σημαντικό να αναλύσουμε λίγο το μομέντουμ πριν τον τελικό. Από τη μια πλευρά έχουμε τον ΟΦΗ που όχι μόνο νίκησε τον Λεβαδειακό άνετα, όχι μόνο παίζει τον τρίτο του τελικό σε λιγότερο από 12 μήνες, αλλά αντιμετωπίζει μια ομάδα καταρρακωμένη, πληγωμένη, "συννεφιασμένη". Από την άλλη λοιπόν ο ΠΑΟΚ, που πάει σχετικά ξενερωμένος και αποσυσπειρωμένος σε έναν τελικό Κυπέλλου, απέναντι σε μια ομάδα που δεν του ξυπνάει ένστικτα σφοδρής αντιπαλότητας, με το κίνητρο που πάντα δίνει αυτό. Και τι κάνει ο ΟΦΗ; Αρχικά με τις δηλώσεις Κόντη για το πόσο πιστεύει στην κατάκτηση, ξυπνάει έναν ζαλισμένο "γίγαντα". Φυσικά δεν λέω ότι ένας προπονητής δεν πρέπει να πορώσει την ομάδα του, να δώσει κίνητρο στον κόσμο να πιστέψει. Πολύ καλά κάνει ο Κόντης και πιστεύει στην κατάκτηση του Κυπέλλου, γνώμη μου είναι ότι δεν πρέπει να το κάνει με τρόπο που μπορεί αναλόγως να πορώσει και τους αντιπάλους του. Αλλά αυτό δεν είναι το μεγαλύτερο λάθος. Ο ΟΦΗ έβγαλε ανακοίνωση διαμαρτυρίας γιατί ο τελικός θα διεξαχθεί με πλήρως ελληνική σύνθεση διαιτητών. Προσπερνάω το γεγονός ότι όλα τα ματς του ΟΦΗ τα παίζουν Έλληνες διαιτητές. Με Παπαπέτρου πέρασε την ΑΕΚ στα προημιτελικά. Με Παπαπέτρου απέκλεισε τον Λεβαδειακό. Με Παπαπέτρου έπαιξε τον περυσινό τελικό Κυπέλλου, με Έλληνες διαιτητές παίζει όλα του τα ματς στο πρωτάθλημα. Η αιχμή ότι μια ελληνική σύνθεση θα μπορούσε να επηρρεάσει το αποτέλεσμα υπέρ του ΠΑΟΚ, δείχνει και κακή ανάλυση των πραγμάτων. Με Έλληνες διαιτητές ο ΠΑΟΚ έχασε από Βόλο, Ατρόμητο, βαθμούς με Λάρισα και Παναιτωλικό και όλα όσα "εκτός προγράμματος" κακά αποτελέσματα είχε. Επιπλέον δεν καταλαβαίνω από που προκύπτει πως μια διάθεση της ΚΕΔ να αποσύρει ομαλά από φέτος τις πλήρως ξένες συνθέσεις διαιτητών στα ματς των big4 και του Άρη, με μόνο ξένο VAR, εκλήφθηκε από τον ΟΦΗ ως δέσμευση ότι το ίδιο θα συμβεί στα ματς όλων. Θεωρώ αυτοκτονικό για την ομάδα της Κρήτης και τον κ. Μπούση να ανοίξει θέματα εκεί που δεν υπάρχουν, να λειτουργήσει ως μεγάφωνο διαμαρτυριών "πολιτικής" που κάνουν για δικούς τους λόγους άλλοι. Με έδρα εκτός Κρήτης… Χαλάει δίχως λόγο την εικόνα που έχουμε στο μυαλό μας για τον ΟΦΗ. Ο ΟΦΗ μπαίνει με τις καλύτερες συνθήκες που θα μπορούσε να βρει στον τελικό Κυπέλλου, που τον διοργανώνει μια ΕΠΟ που έχει φτιάξει έναν θεσμό που όλο και περισσότερο γίνεται φιλικότερος προς τις ομάδες πλην του big4 να φτάνουν ως τον τελικό. Που είναι πια υπέρ του νέου Έλληνα ποδοσφαιριστή και πεδίο δόξης λαμπρό για τους έλληνες διαιτητές να επανακτήσουν την πλήρη αξιοπιστία. Που οι φίλοι του ΟΦΗ ταξιδεύουν με ελπίδες και όνειρα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και που αναδεικνύουν το μεγαλείο της κερκίδας τους. Που βρίσκει έναν αντίπαλο αποσυσπειρωμένο και κακοδιάθετο. Και εδώ έρχομαι στα δικά μας. Μπορεί ο ΠΑΟΚ να πάει ξενερωμένος σε έναν τελικό Κυπέλλου; Μπορεί να πάει αποσυσπειρωμένος σαν να έχει χορτάσει τρόπαια στα 100 του χρόνια; Μπορεί να πάει σκεπτόμενος ότι δεν κατακτά το πρωτάθλημα άρα όλα τα άλλα είναι μάταια; Ας σοβαρευτούμε... Δεν είναι δυνατόν να φαίνεται ότι αυτό το Κύπελλο το θέλει περισσότερο ο ΟΦΗ από τον Δικέφαλο. Που πρέπει να κάνει τα πάντα για να μη μείνουν άδεια τα χέρια της ομαδας αυτή τη γενέθλια χρονιά, της τόσο μαύρης και πένθιμης. Καλά είναι τα λόγια, αλλά το μεγαλείο του Συλλόγου θέλει πράξεις. Θέλει λύσσα, συσπείρωση και τρέλα για το τρόπαιο, που θα κουβαλήσει τα κεράκια των γενεθλίων. Όποιος νιώθει ξενερωμένος, άδειος, εκνευρισμένος, δεν έχει θέση σ΄αυτή τη μάχη. Είτε εντός, είτε εκτός αγωνιστικού χώρου.

Πρωτότυπο άρθρο