Από sdna.gr
Ο ΠΑΟΚ έκαψε όλα τα πυραυλάκια του. Έχασε και το κύπελλο, αφού πρώτα έχασε το μυαλό του.
Ο Λουτσέσκου ισχυρίστηκε πως είναι δική του η ευθύνη. Όχι τόσο στο τακτικό όσο στο πνευματικό κομμάτι. Μέσα στη σεζόν και κυρίως στο δεύτερο μισό, υπάρχουν πολλά ίδια παιχνίδια. Ο ΠΑΟΚ προηγείται και ξαφνικά φεύγει από το γήπεδο. Λάρισα, Βόλος, στη Νίκαια με την Κηφισιά παραλίγο να το πάθει, στον τελικό. Ίδια εικόνα.
Η ανασφάλεια, η φοβία, έχει κυριαρχήσει. Από το δυστύχημα της Ρουμανίας και μετά, ο ΠΑΟΚ δεν επανήλθε ποτέ. Το μαύρο σύννεφο, οι τραυματισμοί, έπαιξαν τον ρόλο τους. Όμως δεν είναι μόνο αυτά, υπάρχουν και ευθύνες.
Η χρονιά τελείωσε για τον ΠΑΟΚ; Υπάρχουν τέσσερα παιχνίδια που μπορούνε να του δώσουν τη δεύτερη θέση και ουσιαστικά είναι ένα μπραντ ντε φερ με την άλλη προβληματική ομάδα της τετράδας. Προσωπικά δεν βλέπω φως και αυτό γιατί ο Λουτσέσκου δείχνει καταβεβλημένος. Η προσωπική του απώλεια τον επηρεάζει, φαίνεται στο πρόσωπό του και στις αποφάσεις του.
Αυτό είναι και το θέμα όταν υπάρχει ένα τόσο προσωποκεντρικό γκρουπ. Όταν ο ηγέτης λυγίζει, οι παίκτες πρέπει να βγούνε μπροστά. Στη περίπτωση του φετινού ΠΑΟΚ ψάχνεις να δεις ποιος θα βγει. Δεν εμφανίστηκε κάποιος διαθέσιμος.
Τόσες φορές ο Ράζβαν κάλυψε τους παίκτες του, τους έβαλε πλάτη. Τώρα; Σιωπή. Φαντάσματα του καλού τους εαυτού, οδηγούν το κοινό σε μία φάση απόλυτης απαξίωσης ενός ρόστερ που πριν τρεις μήνες έκανε παπάδες. Και αυτό είναι το πλέον επικίνδυνο.
Η εικόνα του τελικού δεν ήταν για να χάνει ο ΠΑΟΚ. Απλά ο ΟΦΗ το ήθελε περισσότερο και έκανε ότι περνούσε από τα χέρια του για να το κατακτήσει. Και οι στιγμές, ήταν όλες με τους Κρητικούς.
Καμιά φορά η αποτυχία ίσως να είναι καλύτερα που είναι εμφατική. Γιατί έτσι μπορείς να οδηγηθείς σε πιο σωστές αποφάσεις. Η εξέλιξη μίας ομάδας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τρόπο που σε έχει πονέσει. Στη περίπτωση του ΠΑΟΚ υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείς να προσπεράσεις.
Δεν μπορείς να προσπεράσεις το γεγονός πως ένα ρόστερ πολλών δεκάδων εκατομμυρίων δεν μπορεί να κερδίσει την ΑΕΛ, τον Βόλο, τον Ατρόμητο και τον ΟΦΗ. Στη συνέχεια, δεν μπορείς να αμελήσεις τα θέματα αποκατάστασης, φυσικής κατάστασης που προέκυψαν τελευταία. Τρίτον, δεν μπορείς να εθελοτυφλείς για αθλητές που έχουν μέτρια ποιοτικά χαρακτηριστικά, κατώτερα της πραγματικής ανάγκης που έχει η ομάδα.
Θέλω να πιστεύω πως το στραπάτσο θα ενεργοποιήσει τα σωστά ένστικτα. Όχι μόνο στο αγωνιστικό τμήμα, αλλά γενικά. Στον ΠΑΟΚ μάθαμε να λειτουργεί το αγωνιστικό τμήμα με αυτόματο πιλότο. Πέφτει μόνο του, σηκώνεται μόνο του, παλεύει μόνο του. Δεν πάει έτσι το πράγμα. Οι κρίκοι στην αλυσίδα πρέπει να είναι ενωμένοι.
Υπάρχουν ακόμα τέσσερα παιχνίδια και εκτιμώ πως η ηγεσία έχει τον χρόνο για να πάρει τις σωστές αποφάσεις. Θεωρώ αδιανόητο να είναι ικανοποιημένη από την απόδοση που έχουν τα λεφτά που έχουν επενδυθεί. Και η πίεση που θα ασκηθεί αν δεν γίνουν πειστικές κινήσεις και όχι εντυπώσεων, θα είναι τεράστια.
Και πειστικές κινήσεις σημαίνει έλευση ανθρώπων με γνώσεις, ενσυναίσθηση και όραμα. Όχι αυτό το κρύο πράγμα που ζούμε και είναι μακρινό όσον αφορά στα συναισθήματα που έχουμε για τον σύλλογο.