Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY

Ο τελικός του Κυπέλλου ολοκληρώθηκε με τον ΟΦΗ να θριαμβεύει και τους Κρητικούς να πανηγυρίζουν έναν τίτλο, που τους έλειπε για 39 ολόκληρα χρόνια. Τόσα πέρασαν απ’ την τελευταία κατάκτηση που κακά τα ψέματα είναι ο μοναδικός τίτλος που μπορεί να κερδίσει μία επαρχιακή ομάδα στην Ελλάδα σήμερα. Μπράβο του ΟΦΗ που τρύπησε το… ταβάνι του. Προχθές έγραφα ότι για τον ΠΑΟΚ το ματς δεν θα είναι καθόλου απλό. Και είδαμε όλοι το γιατί. Ο τελικός ήταν μία αναμέτρηση ανάμεσα σε μία ομάδα που έδωσε την ψυχή της, αντιμετωπίζοντάς τον ως μεγάλη ευκαιρία και σε μία ομάδα που έχει κολλήσει στα καλά λόγια που ακούγονταν γι’ αυτήν στο ξεκίνημα του περασμένου Ιανουαρίου. Ολόκληρο το ματ του ΠΑΟΚ είναι κάτι σαν τη σεζόν του. Ξεκίνησε εντυπωσιακά: άνοιξε το σκορ με ένα πολύ όμορφο γκολ του Μιχαηλίδη, που δείχνει ποιότητα και δουλειά στην προπόνηση. Στην πορεία του ματς είναι σαν ο ΠΑΟΚ να σταμάτησε και να άρχισε να κοιτάζεται στον καθρέφτη. 

Όταν βρέθηκε πίσω στο σκορ απ’ το υπέροχο γκολ του Νους, ο ΠΑΟΚ διαπίστωσε πως δεν είναι άτρωτος, όπως νόμιζε κι ότι η μοίρα δεν του χρωστάει και τίποτα για τα εκατό του χρόνια, όπως πίστευε. Προσπάθησε να σώσει τα πράγματα με μία ψυχωμένη αντίδραση, που έφερε το γκολ της ισοφάρισης απ‘ τον Γερεμέγεφ. Αντίδραση έδειξε και στην κούρσα του πρωταθλήματος, όταν μετά από τραυματισμούς και απουσίες φάνηκε να έχει τη δυνατότητα να τελειώσει πρώτος στην κανονική περίοδο. Αλλά όπως ακριβώς δεν το πέτυχε εξαιτίας μίας απρόοπτης ήττας στον Βόλο, κάπως έτσι έχασε και το Κύπελλο από ένα γκολ εντελώς απρόοπτο… Τελικά δεν ήταν έκπληξη ούτε η νίκη του ΟΦΗ. Τη λες δικαίωσε, θρίαμβο, τεράστια επιτυχία. Αλλά αν σκεφτούμε με πόσο ιδρώτα και πίστη ήρθε, έκπληξη δεν είναι.

ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ – LIVE SPORT

Ακόμη κι αν ο ΟΦΗ έφευγε χαμένος από τον Βόλο, θα άξιζε το μεγάλο χειροκρότημα. Λίγο πιο πέρα να ήταν το χέρι του Χατσίδη ή να πήγαινε το ματς στα πέναλτι, θα μπορούσε να έχει χάσει την κούπα. Θα ήταν, όμως, εντελώς άδικο. Ίσως γι’ αυτό “το σύμπαν συνωμότησε” και του τη χάρισε: επειδή έδειξε να τη θέλει πραγματικά. Παίκτες, προπονητής, κόσμος, κατέβηκαν στο γήπεδο με ένα μεγάλο κρητικό μαχαίρι στα δόντια. Με το που ισοφάρισαν, μηδένισαν αυτόματα την τεράστια διαφορά των 25 βαθμών που τους χωρίζει από τον ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα και έκαναν ολοκληρωτικά δικό τους το παιχνίδι. 

Σαν να κουβαλούσαν μέσα τους τη μεγάλη κουβέντα του μέγιστου των Κρητικών, Νίκου Καζαντζάκη: “Να σπας τα σύνορα! Ν’ αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες, θάνατος δεν υπάρχε騔. Σε αυτό πάτησαν! Όσο κι αν ψάξουμε, δεν θα βρούμε άλλη εξήγηση για όσα συνέβησαν τη νύχτα του Σαββάτου… Γύρισαν πίσω όταν φάνηκε ότι κάποιοι είχαν ξεπεράσει τα όριά τους και δεν ήταν σε θέση για περισσότερα από το παραπάνω που είχαν δώσει. Και εκεί ήρθε το πέναλτι, ως “θεία δίκη”, για να βάλει τα πράγματα στη σωστή θέση τους. 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ

Η κατάκτηση του Κυπέλλου από τον ΟΦΗ αποτελεί από μόνη της παράσημο για την ομάδα της Κρήτης, τη διοίκησή της, το προπονητικό επιτελείο και την ομάδα. Από μόνο του το τρόπαιο, το δεύτερο στην Ιστορία του κλαμπ, είναι λόγος για όλους αυτούς τους πανηγυρισμούς από τον διψασμένο και πολύ κόσμο του «Ομίλου», γιατί πολύ απλά δεν συμβαίνει κάθε τόσο.  Όμως πάνω απ' όλα είναι το ευρωπαϊκό εισιτήριο. Και αυτήν τη στιγμή ο ΟΦΗ είναι η μοναδική ομάδα που ξέρει σίγουρα ότι θα βρίσκεται στην επόμενη σεζόν σε λιγκ φέιζ ευρωπαϊκής διοργάνωσης! Είτε στο Γιουρόπα Λιγκ εάν περάσει τα πλέι οφ είτε στο Κόνφερενς Λιγκ εάν αποκλειστεί από την ανώτερη διοργάνωση.

Για τον ΟΦΗ η ευκαιρία είναι μεγάλη. Αφετηρία εκτόξευσης αποτελεί αυτός ο τίτλος, όχι απλώς ένα ένδοξο τέλος μιας σπουδαίας διαδρομής. Και οι άνθρωποί του έχουν μπροστά τους μια ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση. Να ισχυροποιήσουν τον σύλλογο σε τέτοιον βαθμό που δεν θα έχει συμβεί ποτέ στην Ιστορία του. Με τα έσοδα από την ΟΥΕΦΑ, με τους πολλούς αγώνες στην Ευρώπη και τις μοναδικές εμπειρίες, αλλά κυρίως με την τεχνογνωσία που υπάρχει στα στελέχη της ομάδας. Αυτή ακριβώς είναι η εγγύηση ότι ο προχθεσινός θρίαμβος δεν θα μείνει ως ορόσημο, αναμένοντας τον επόμενο μετά από δεκαετίες. Όπως την προηγούμενη φορά. Αλλά ότι θα υπάρξει συνέχεια με συνέπεια σε πρωταγωνιστικό ρόλο στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Και στο διεθνές. Γιατί όχι;

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Η ΑΕΚ δεν μπαίνει σε διαδικασία να κάνει μπακαλίστικους ποδοσφαιρικούς υπολογισμούς για το θέλει ο ΠΑΟ και πώς θα είναι τα δύο παιχνίδια σε Λεωφόρο και Φιλαδέλφεια. Ούτε πώς θα είναι ο ΠΑΟΚ την προτελευταία αγωνιστική στην Τούμπα. Για τον Νίκολιτς και τους παίκτες του, το μοναδικό που μετράει και ποδοσφαιρικά και καθαρά πρακτικά, είναι να κάνουν τη δουλειά τους όπως πρέπει, και στα δυο ματς με τον Παναθηναϊκό και σ’ αυτό με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Και αν αυτό γίνει, αφού θέλετε οπωσδήποτε να κάνουμε μαθηματικά, την τελευταία αγωνιστική στη Νέα Φιλαδέλφεια, το ματς δεν θα έχει βαθμολογικό ενδιαφέρον.

Είναι και βλακώδη και εκ του πονηρού πολλές φορές, όλα αυτά τα σενάρια που άρχισαν να εξυφαίνονται μετά το τέλος του τελικού του Κυπέλλου. Ναι, καταλαβαίνω πως η ποδοσφαιρική λογική λέει, πως ο ΠΑΟΚ δεν είναι καλά. Το βλέπουμε και στο γήπεδο. Νομίζω όμως, πως την ίδια εικόνα δείχνει και ο Παναθηναϊκός. Και επουδενί δεν πρόκειται να υποστηρίξω πως οπωσδήποτε αυτή την κακή εικόνα θα δείξει και στα δύο ματς με την ΑΕΚ. Αλίμονο. Δεν υπάρχει κανείς στην ΑΕΚ που να πιστεύει κάτι τέτοιο. Δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα όλα αυτά τα σενάρια. Στα δικά μου μάτια μετράει μόνο αυτό που δείχνει πως μπορεί να κάνει η ΑΕΚ. Και το γεγονός πως αν το κάνει, καθορίζει μόνη της, την τύχη της. 

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Προ διετίας, ο Κόντης βρέθηκε στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Λίγο πριν από τον τελικό του Κυπέλλου στον Βόλο, αντικατέστησε τον Φατίχ Τερίμ και με το 1-0 επί του Άρη ένιωσε να «ψηλώνει». Κι όμως, η επιτυχία δεν ήταν δική του – δεν εξαργύρωσε εκείνη την κατάκτηση της κούπας. Όταν απολύθηκε πέρυσι το φθινόπωρο ο Βιτόρια από τον Παναθηναϊκό, ο Κόντης έβαλε ξανά πράσινη φόρμα, λέγεται πως θέλησε να «περάσει» πως θα συνέχιζε, οι Μπακασέτας - Σιώπης έλεγαν για τον προπονητή τα καλύτερα, όταν όμως εμφανίστηκε η περίπτωση Μπενίτεθ, έγινε ξανά παρελθόν. Αναλώσιμος για τους «ισχυρούς»; Ίσως. Αλλά διέξοδος υπήρξε: ήταν ο ΟΦΗ.

Εκεί, ο συμπαθής τεχνικός έδειξε να προσαρμόζεται στην πραγματικότητα. Λες και προσγειώθηκε. Ο ΟΦΗ ήταν στα δικά του κυβικά. Η αρχή έγινε. Απέκλεισε την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Το πρώτο μπόνους. Μετά, νέα εύσημα όταν πέταξε έξω τον Λεβαδειακό και ουσιαστικά δημιούργησε μέγα πρόβλημα στην ομάδα της Λιβαδειάς που έκτοτε δεν σηκώνει κεφάλι με τίποτα. Το σαββατόβραδο, ο Κόντης είχε πολλούς άσους και ο Λουτσέσκου κανέναν! Το Κύπελλο στον ΟΦΗ και ο Κόντης είδε να εισπράττει την άδολη εκτίμηση όλων. Των διοικητικών αλλά και των ποδοσφαιριστών του. Ο Κόντης, ναι, τώρα μπορεί να αισθάνεται έμπλεος υπερηφάνειας για όσα πολλά κατόρθωσε. Αυτός ο ΟΦΗ που έγινε σύνολο γερό μετά την άγονη θητεία Ράσταβατς, είναι δικό του δημιούργημα. Και μπράβο στον κόουτς. Πήγε πίσω, σε λιγότερο ηχηρό όνομα, αλλά μπορεί πλέον να ονειρεύεται γιατί όντως έδωσε ταυτότητα στους Ασπρόμαυρους του Ηρακλείου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο