Από sdna.gr
Πάντα ο ορισμός των διαιτητών ήταν ένα ακανθώδες ζήτημα. Ο τρόπος επιλογής διέφερε από εποχή σε εποχή. Η κλήρωση θεωρήθηκε αναχρονιστική, ο επιλεκτικός ορισμός δημιουργούσε καχυποψία και όλο το βάρος έπεσε στον αρχιδιαιτητή. Οσο είμαστε σε διεθνή επιτροπεία, υπάρχει το άλλοθι ενός ξένου διαιτητικού παράγοντα που έχει και τη συναίνεση των υπερεθνικών ομοσπονδιών. Όμως αρκεί;
Το ερώτημα δεν είναι αν θα μείνει ή όχι ο Λανουά. Το ερώτημα είναι αν η ΚΕΔ θα συνεχίσει να συνδιοικεί με τους Big 4. Οσο συμβαίνει αυτό, η αυτονομία του εκάστοτε αρχιδιαιτητή και των συνεργατών του πάει περίπατο.
Η στήλη ποτέ δεν κατάλαβε γιατί πρέπει να συναινέσουν οι παράγοντες στον τρόπο με τον οποίο θα κυβερνά τη διαιτησία η ΚΕΔ. Υποτίθεται ότι πρόκειται για ένα ανεξάρτητο όργανο που υπάγεται στην ΕΠΟ, αλλά δεν μπορεί κάθε τρεις και λίγο να λογοδοτεί για τους χειρισμούς του. Ασφαλώς και δεν είναι ασύδοτο, ασφαλώς και εντάσσεται στο συνολικό πλαίσιο του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά διατηρεί την αυτονομία του.
Πριν από επτά χρόνια αμφισβητήθηκε ο τότε αρχιδιαιτητής Περέιρα. Ζητήθηκε η άμεση αντικατάστασή του. Η UEFA μας διαμήνυσε ότι δεν είναι δική μας δουλειά να επιλέγουμε τους ξένους της ΚΕΔ και πως ο Περέιρα θα παραμείνει στη θέση του.
Όταν αποχώρησε η διοικητική διεθνής επιτροπεία, τα πράγματα άλλαξαν. Αρχικά για τα μέλη της ΚΕΔ ψήφιζαν οι Big 4 και στη συνέχεια συστάθηκε ένα όργανο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου εντός της ΕΠΟ που είχε (και έχει) αποφασιστική αρμοδιότητα: Η Επιτροπή Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου της Ομοσπονδίας. Σε αυτήν εναποτίθεται η τελική συζήτηση για την τύχη του Λανουά, του Βαλέρι και του Αλόνσο.
Είναι κατανοητό ότι με κάποιον τρόπο (και από κάποιους ανθρώπους) πρέπει να γίνει ο ορισμός των μελών της ΚΕΔ. Όμως από αυτό το σημείο μέχρι το να αξιώνουν οι ποδοσφαιρικοί παράγοντες να συνδιοικούν την ελληνική διαιτησία υπάρχει ένας παραλογισμός.
Είναι αδύνατον ο ελεγχόμενος να θέλει να ελέγχει τον ελεγκτή του. Ο διαιτητής είναι ο δικαστής του ποδοσφαίρου και οι παράγοντες υποχρεούνται να υπακούουν. Όχι να κάνουν τα κουμάντα.
Αν δεν ξεκαθαρίσει το τοπίο με το ρόλο της ΚΕΔ και αν δεν κατανοήσουν οι πρόεδροι των ομάδων τη διάκριση των εξουσιών, τότε πολύ φοβόμαστε ότι θα κάνουμε την ίδια συζήτηση και την επόμενη δεκαετία για τη διαιτησία.