Από sdna.gr
Ο ΠΑΟΚ υποδέχεται τον Ολυμπιακό στη Τούμπα. Μόνο αυτός, η Μπαρτσελόνα και η Άρσεναλ τον έχουν κερδίσει εκτός έδρας. Είναι η προτελευταία ευκαιρία να μπει στη μάχη της δυάδας. Με ισοπαλία θα έχει μία τελευταία στο Καραϊσκάκη, εκεί που αισθάνεται μάλλον πιο άβολα ο αντίπαλός του.
Δεν είναι η πρώτη φορά που στη τελευταία ή προτελευταία προπόνηση ο ΠΑΟΚ χάνει ποδοσφαιριστή. Σήμερα έχασε τον Χατσίδη. Παραμονές του αγώνα είχε χάσει τον Ζίφκοβιτς, παραμονές αγώνα τον Γιακουμάκη, τον Μιχαηλίδη και πολλούς άλλους. Ο Παβλένκα χτύπησε δύο φορές από χτύπημα αντιπάλου στα πλευρά, ο Μεϊτέ έχει ένα μυικό που στις τρεις δεκαετίες ρεπορτάζ δεν το είχα ξαναζήσει. Ο Κωνσταντέλιας αποβλήθηκε στο Λυόν και επιλέχθηκε να παίξει επειδή δεν ήταν κουρασμένος στο παιχνίδι με τον Πανσερραϊκό που ακολουθούσε. Θλάση… Ο Ιβάνουσετς τραυματίστηκε στο πεντικιούρ, ο Κένι στο τελευταίο άλμα ενός αγώνα. Το βαρύ διάστρεμμα του Γιακουμάκη ήρθε με το πόδι στον αέρα, με το που πάρθηκε ρίσκο από τον Λουτσέσκου να βάλει τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι τον Πέλκα μετά από τραυματισμό, ήρθε νέος.
Δεν προσθέτω – αναλύω τα σκηνικά με τους ανθρώπους που χάθηκαν. Οπαδούς, συγγενείς εμπλεκομένων κτλ. Θυμάμαι μία μέρα πήγα για κούρεμα και πέτυχα τον Τάισον. Ήταν λίγο μετά τον χαμό του Μιρτσέα. «Τι γίνεται φέτος» αναρωτήθηκε. Έλα ντε…
Συναντήσεις κόντρα συναντήσεις. Ο Ράζβαν έχει φωνάξει πόσους παίκτες σε τετ α τετ, ο Ιβάν τον Ράζβαν σε τετ α τετ, οι παίκτες μεταξύ τους. Όλοι αναζητούν μία αντίδραση. Η καλύτερη ομάδα της χώρας μέσα σε τρεις μήνες έχει γίνει η πιο φοβική. Ξεκινάει τους αγώνες, παίζει καλά, συνήθως βάζει γκολ και μετά πάει βόλτα. Επηρεασμένη από το όλο κλίμα, από την απογοήτευση, από τον φόβο του τι άλλο θα συμβεί. Παρανοϊκό.
Ο Ράζβαν κλήθηκε να διαχειριστεί πως οκτώ βασικοί του χτύπησαν σχεδόν παράλληλα και μετά το προσωπικό του δράμα. Προφανώς και δεν υπάρχει ομάδα που μπορεί να ανταποκριθεί χωρίς οκτώ βασικούς στον πλανήτη. Όταν άρχισαν να επιστρέφουν αυτοί, είχαν λυγίσει οι υπόλοιποι. Χωρίς ρυθμό αυτοί που ερχόντουσαν, χωρίς ρυθμό αυτοί που έπαιζαν συνεχώς, τέλος και η φρεσκάδα.
Δεν είναι προφανώς μόνο καρμικό το θέμα. Υπάρχουν ζητήματα που αναδείχτηκαν μέσα από αυτό. Για δεύτερη σερί χρονιά το χάνει ο Ράζβαν και δεν υπάρχει κάποιος να τον συνεφέρει. Από ποιον να πάρει μία καθοδήγηση για τα θέλω του κλαμπ, για τις ανάγκες του κλαμπ, από που θα βρει ένα στήριγμα να πάρει ένα ρίσκο; Ποιος είναι ο φυσικός του προϊστάμενος που μπορεί να του επιβάλλει κάτι έτσι ώστε να φύγει πίεση από πάνω του;
Πολλοί ήταν αυτοί που αντέδρασαν στην συνέντευξη Παπαμιμίκου. Προφανώς είναι οι ίδιοι που έλεγαν για βουβή ΠΑΕ μετά το τέλος του τελικού. Το ότι βρέθηκε κάποιος να αλλάξει την ατζέντα, να αποφορτίσει μία πιεσμένη ομάδα και να παρουσιάσει κάτι θεωρητικό που ελπίζουμε να γίνει πράξη, είναι στα θετικά του. Όπως και το ότι γνώριζε πως θα φάει όλο το μπινελίκι αλλά δεν κρύφτηκε. Το ότι ο συγκεκριμένος ενεργοποιήθηκε, είναι μάντης πραγματικών αλλαγών, όπως έγινε και σε άλλες εταιρίες του Ιβάν από πέρυσι.
Όμως το σημαντικότερο όλων, είναι πως έχει ενεργοποιηθεί ο Γιώργης σε μεγάλο βαθμό. Σε μία φάση που δείχνει ώριμος και έτοιμος να βγει μπροστά παίρνοντας σημαντικές αποφάσεις.
Ο ΠΑΟΚ την Κυριακή παίζει με τον Ολυμπιακό. Τον μοναδικό μεγάλο αντίπαλο που μπορεί να τον αναστήσει γιατί και αυτός δείχνει να είναι μπλοκαρισμένος εδώ και καιρό. Σε τρεις αναμετρήσεις ο ΠΑΟΚ δεν έχασε καμία. Έχει δύο νίκες, μία ισοπαλία και το τελευταίο αποτέλεσμα ήρθε με οκτώ σημαντικές απουσίες.
Όλοι όσοι πάμε στη Τούμπα, δεν πρέπει να είμαστε επιθετικοί με την ομάδα. Οφείλουμε να κατανοήσουμε το επίπεδο απογοήτευσης που έχουν όλα τα στελέχη της και να συμβάλουμε θετικά απέναντί της. Θα μου πει κάποιος, τα δικά μας επίπεδα απογοήτευσης ποιος θα τα κατανοήσει; Εδώ που φτάσαμε, νομίζω πως άπαντες έχουν αντιληφθεί πως δεν υπάρχουν περιθώρια για πίσω βήματα. Ή δημιουργείς μία διοικητική ομάδα που μπορεί να τρέξει παράλληλα γήπεδο, προπονητικό κέντρο και αγωνιστικό τμήμα ή ο ανταγωνισμός σε καταπίνει και γκρεμίζεις ότι έχτισες εδώ και 14 χρόνια.
Αυτές είναι οι δύο διαδρομές που υπάρχουν τη δεδομένη χρονική στιγμή και δεν χρειάζεται να είσαι ο Αινστάιν για να κατανοήσεις ποια θα διαλέξει η οικογένεια.