Η συζήτηση που, φαντάζομαι ότι, θα... κλέψει την παράσταση επικεντρώνεται στο ερώτημα: Τελικά η ΑΕΚ είναι κερδισμένη επειδή πήγε στο +6 ή "χαμένη" καθώς δεν μπόρεσε να νικήσει τον Παναθηναϊκό των 10 παικτών, κάτι που θα την έφερνε στο +8 και ουσιαστικά ένα φύσημα από τον τίτλο; Και οι δύο πλευρές δίκιο έχουν! 

Η ΑΕΚ του Νίκολιτς τρεις αγωνιστικές πριν από το τέλος αύξησε τη διαφορά της από ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό. Αυτό από μόνο του είναι πολύ σημαντικό. Κι αν νικήσει την ερχόμενη Κυριακή τον Παναθηναϊκό στην Allwyn Arena και στο Φάληρο οι ανταγωνιστές της έρθουν ισόπαλοι θα πανηγυρίσει το πρωτάθλημα. Προφανώς μόνο απίθανα δεν είναι να συμβούν τα δύο αποτελέσματα. Κι εδώ που τα λέμε όταν μια ομάδα βρίσκεται στο +6 τρεις αγωνιστικές πριν το φινάλε το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να απλώσει τα χέρια και να πάρει αγκαλιά την κούπα. 

Η Ένωση, παρότι δεν έπιασε υψηλή απόδοση, θα μπορούσε να κάνει "διπλό" στη Λεωφόρο, παίζοντας με παίκτη παραπάνω από το 17ο λεπτό, αλλά έπεσε πάνω στον εκπληκτικό Λαφόν που σε 4 περιπτώσεις της απαγόρευσε να πανηγυρίσει. Ειδικά στο τετ α τετ του Βάργκα: ο Ούγγρος θα το βλέπει στο βίντεο και δεν θα πιστεύει πως δεν σκόραρε. 

Κινδύνευσε όμως και να χάσει στο φινάλε η ΑΕΚ καθώς οι πράσινοι είχαν δύο σπουδαίες ευκαιρίες. Ουδέποτε "παράτησε" το ματς ο Παναθηναϊκός, αντίθετα έβγαλε μεγάλο πάθος και ανταγωνιστικότητα παίζοντας με 10 παίκτες. Ηταν μια απάντηση του Μπενίτεθ και των παικτών του σε όσους τους είχαν χαμένους από χέρι.

Η ομάδα του Νίκολιτς μετά την αποβολή του Χάβι Ερντάντες είχε τον δρόμο στρωμένο προς τη νίκη. Όμως οι πράσινοι δεν "μάσησαν", πολέμησαν με πάθος για το γόητρο και τη φανέλα τους και είναι εντυπωσιακό ότι δεν φάνηκε χάρη την προσπάθειά τους το αριθμητικό χάντικαπ. Με πολύ τρέξιμο, δείγμα καλής φυσικής κατάστασης, και με τον Τεττέη να ταλαιπωρεί τους Ενωσίτες αμυντικούς, ο Παναθηναϊκός δεν ήθελε να χάσει και 2ο σερί ντέρμπι με ιστορική αξία στη Λεωφόρο. Και στο φινάλε έφυγε με το κεφάλι ψηλά. 

Από την άλλη πλευρά ο προπονητής της ΑΕΚ "φόρτωσε" την ενδεκάδα, με τις αλλαγές, φουλ επιθετικότητα, αλλά θαρρώ ότι έκανε λάθος βγάζοντας από το ματς τον Ζίνι. Ο νεαρός είχε φοβερή ενέργεια, σε αντίθεση με τον Γιόβιτς που ήταν εκτός ρυθμού. 

Είχαμε καιρό να θυμηθούμε κάτι από την "κανονικότητα" του ΠΑΟΚ. Το είδαμε στο β' ημίχρονο κόντρα στον Ολυμπιακό. Με αποφασιστικότητα, ρεαλισμό αλλά πάνω απ' όλα εντυπωσιακή αποτελεσματικότητα η ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου "απάντησε" πρωτίστως στον εαυτό της, στο ερώτημα "αν μπορεί". Κρατήθηκε όρθια στο πρώτο ημίχρονο, σκόραρε στις τρεις από τις 4 φάσεις που δημιούργησε, είδε τον έξοχο Αντρίγια Ζίβκοβιτς να ηγείται της επιστροφής, τον Γερεμέγεφ να "σκοτώνει" τους ερυθρόλευκους και τον Παβλένκα να κάνει τη μεγάλη απόκρουση στο 2-1, δύο λεπτά πριν ο ΠΑΟΚ κλειδώσει το ματς με το τρίτο γκολ.

Ο Ολυμπιακός ακόμα... ψάχνει να βρει πως του συνέβησαν όλα τα στραβά στην Τούμπα. Στο α' ημίχρονο ήταν ανώτερος αλλά βρέθηκε πίσω στο σκορ. Μετά κυριάρχησε αλλά έφτασε μέχρι το 1-1. Και στο β' τα τεράστια αμυντικά κενά του και η επιστροφή του ΠΑΟΚ σε ένα ημίχρονο που θύμιζε κάτι από τα παλιά του, τον έριξε στο καναβάτσο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ολυμπιακός δημιούργησε 8 φάσεις για γκολ και σκόραρε μόλις μία! Η εικόνα του πάντως συνολικά στο παιχνίδι (το οποίο δεν διαρκεί 45 αλλά 90+ λεπτά) δεν ήταν ομάδας που πήγε στην Τούμπα για να παίξει τα ρέστα της για τον τίτλο. Στον ΠΑΟΚ αποδείχθηκε ευεργετική η διαχείριση της κατάστασης μετά τον χαμένο τελικό κυπέλλου. 

Η ακαριαία αντίδραση του Ιβάν Σαββίδη, το άμεσο κάλεσμα σε Λουτσέσκου και αρχηγούς, η ξεκάθαρη οριοθέτηση του στόχου της 2ης θέσης για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, ήταν μια συνολική αφύπνιση του οργανισμού που έχει ταλαιπωρηθεί πολύ το τελευταίο δίμηνο. Και απέδειξε ότι ακόμη έχει απόθεμα ψυχής στο ντεπόζιτο.

Πρωτότυπο άρθρο