Από sdna.gr
Και μαθηματικά τέταρτος ο Παναθηναϊκός. Γνωστό ήταν πριν αρχίσουν τα πλέι οφ. Αποτυχημένη η σεζόν. Γνωστό κι αυτό πριν τα Χριστούγεννα καλά-καλά, τότε που το… τρένο του πρωταθλήματος είχε χαθεί. Παρακολουθούμε πλέον τα ματς, μετρώντας αντίστροφα τα λεπτά μέχρι να τελειώσει η σεζόν.
Το Τριφύλλι δεν κυνηγά τίποτα, δεν έχει κάτι να κερδίσει. Άντε τις εμπειρίες κάποιων νέων παιδιών. Σε ποιο ακριβώς επίπεδο όμως; Στο να διαχειρίζονται αγώνες χωρίς το παραμικρό βαθμολογικό κίνητρο, γιατί η σεζόν τους απέτυχε και δεν έχουν στόχο μπροστά τους; Να τις βράσουμε αυτές τις εμπειρίες. Ας τις διαγράψουν απ’ τη μνήμη τους όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Ακόμη και σε επίπεδο προπονητή, κάνει δηλώσεις ο Μπενίτεθ, αλλαγές στο παιχνίδι, παίζει με την όποια τακτική επιλέγει – με τριάδα δηλαδή – ενώ εσύ που παρακολουθείς, από τα ρεπορτάζ που γράφονται και λέγονται παντού, ξέρεις πως σε λίγες εβδομάδες δεν θα είναι στην ομάδα.
Η χαρά της συμμετοχής λοιπόν. Τίποτα περισσότερο. Η χαρά του να δεις ένα ακόμη ματς του Παναθηναϊκού κόντρα σε κάποιον απ’ τους σημαντικούς αντιπάλους στη χώρα. Εκεί όμως σου βγαίνει αυτή η… κακομοιριά, θέλοντας και μη: Οι άλλοι πάνε για πρωτάθλημα ή έστω για τη δεύτερη θέση κι εσύ στην ελπίδα πως ίσως του χρόνου να κυνηγάς κι εσύ κάτι.
Ποδοσφαιρικά για την προσπάθεια των 10 παικτών κόντρα στην πιο φορμαρισμένη ομάδα στην Ελλάδα, είναι άδικο. Όμως ως συνθήκη δεν μπορεί να αφαιρεθεί απ’ το μυαλό. Καθιστά ματαιότητα το κάθε αγωνιστικό λεπτό. Το οποίο έρχεται να προστεθεί στην υπάρχουσα περίεργη ψυχολογία.
Δυναμίτης ο Τετέι, πάλι μόνο με ξύλο προσπάθησαν να τον αντιμετωπίσουν. Και τσαμπουκάδες. Γιατί αλλιώς δεν μπορούν να τον αντιμετωπίσουν. Ηγέτης ο Ίνγκασον, «νευρόσπαστο» με την καλή ποδοσφαιρική έννοια ο Αντίνο, εξαιρετική παρουσία Κοντούρης και Τσέριν. Μην ξεχνάμε πως τα αντίπαλα χαφ δεν μπορούσε κανείς να τα αντιμετωπίσει εύκολα, αυτά τα δύο παιδιά τα πήγαν σούπερ κόντρα σε παίκτες όπως ο Πινέδα και ο Μαρίν.
Αυτά σε επίπεδο ατομικό. Τίποτα το «τρελό». Ούτε να σταθεί κανείς στο μηδέν στην επίθεση σε αυτό το ματς. Λόγω των συνθηκών με τους 10 παίκτες. Ίσα-ίσα στο δεύτερο μέρος με την ΑΕΚ συγκριτικά με το αντίστοιχο διάστημα κόντρα στον Ολυμπιακό, περισσότερες ευκαιρίες δημιούργησε ο Παναθηναϊκός. Αλλά κι αυτό προσβλητικό είναι. Γκολ δεν βάζεις και μετράς τις καλές στιγμές; Δεν είναι σωστό, δεν είσαι μικρομεσαία ομάδα.
Ενδιαφέρουσες και οι δηλώσεις του κόουτς μετά. Μεταγραφές, στόχοι κτλ. Περισσότερο ως προσπάθεια υπεράσπισης του εαυτού του, από έναν πανέξυπνο άνθρωπο και επαγγελματία. Αυτό μας φάνηκε τουλάχιστον. Μη με σκοτίζετε δεν έκανα εγώ τις μεταγραφές, ήρθαν οι νέοι (6 παίκτες κάτω των 25) αλλά τώρα θα ήθελα 10-12 φτασμένους, αν με αφήνατε του χρόνου θα το διεκδικούσαμε.
Σε τι βοηθούν αυτά για το αύριο του Παναθηναϊκού; Επειδή μόνο εκείνο ενδιαφέρει. Το σήμερα είναι «σκοτωμένο». Σαν μια μέρα με καταιγίδες, που δεν μπορείς να βγεις απ’ το σπίτι σου, έρχεται και μήνυμα απ’ το 112. Ευελπιστείς πως θα φτιάξει ο καιρός αύριο για να το απολαύσεις. Μόνο που εδώ τον «καιρό» τον φτιάχνεις μόνο σου. Με τις δικές σου επιλογές και τη δική σου δουλειά.
Ακόμη κι αν είχε νικήσει 3-0 με 8 παίκτες ο Παναθηναϊκός, αυτό δεν θα άλλαζε. Η μόνη ουσία είναι το αύριο. Κατάλληλος προπονητής, ικανός να οδηγήσει και να δημιουργήσει με αυτό το υλικό, συν τις αρκετές και σημαντικές προσθήκες που χρειάζεται να γίνουν.
Τα ίδια θα ισχύουν και στη Νέα Φιλαδέλφεια. Και στο Φάληρο. Και στο εντός με τον ΠΑΟΚ. Οι άλλοι κάτι κυνηγούν. Εσύ είσαι κομπάρσος με επιβράβευσή σου το «δείτε με εγώ δεν είμαι σαν τον Άρη ή τον Βόλο ή όποιον άλλο ήταν στα πλέι οφ χωρίς ουσιαστικό στόχο». Πρακτικά εκεί είναι όλη η ματαιότητα. Άντε απλά πρόσεχε μη ρεζιλευτείς. Τα υπόλοιπα, ούτε κρύο ούτε ζέστη.
Η δουλειά, η ενέργεια, τα πάντα πρέπει να εστιάζουν στο αύριο. Έχει ξεκινήσει, δεν θα περιμένει κανείς το πέρας των τριών αγωνιστικών.
Υ.Γ. Ο Λαφόν έκανε σούπερ εμφάνιση με την ΑΕΚ και μπράβο του. Τον έχουμε δει όμως στην πορεία ολόκληρης της σεζόν. Δεν είναι ο τερματοφύλακας πάνω στον οποίο θα βασιστείς ως βασική σου λύση κάτω απ’ τα δοκάρια. Ας πιάσει και τα άπιαστα και στα τρία επόμενα, αυτό δεν αλλάζει.