Από sdna.gr
Μία αγωνιστική πριν από το φινάλε, ο ΠΑΟΚ κινείται με την ένδειξη «χαμηλή μπαταρία» αναμμένη. Σαν συσκευή που περνά σε λειτουργία εξοικονόμησης ενέργειας για να αντέξει λίγο ακόμη, να κρατηθεί όρθια μέχρι την τελευταία διαδρομή. Οι δυνάμεις έχουν δεδομένα λιγοστέψει, οι επιλογές είναι συγκεκριμένες, η φθορά της χρονιάς είναι εμφανής, όμως η ανάγκη παραμένει ίδια. Να μείνει τρόπον τινά «ζωντανός» μέχρι τέλους για τη δεύτερη θέση που οδηγεί στα προκριματικά του Champions League.
Με ένα ρόστερ που δοκιμάστηκε, με συνεχόμενα παιχνίδια, απουσίες και πνευματική κόπωση, ο ΠΑΟΚ μπαίνει στην τελική ευθεία ψάχνοντας απομεινάρια αντοχών. Όχι μόνο για να κάνει το δικό του καθήκον, αλλά περιμένοντας ταυτόχρονα και ένα αποτέλεσμα που θα σώσει ό,τι σώζεται από μία χρονιά που θέλει να ξεχάσει...
Μία σεζόν με ανατροπές ισορροπιών, με στιγμές που έμοιαζε να αδειάζει και άλλες που έβρισκε ξανά τρόπο να συνεχίσει. Και τώρα, στο τελευταίο κομμάτι της διαδρομής, το ζητούμενο δεν είναι η φρεσκάδα. Είναι η επιβίωση. Ακόμη και με παίκτες στο 40%, όπως είπε ο Ραζβάν Λουτσέσκου...
Απέναντι στην ΑΕΚ έκανε ό,τι μπορούσε, έβγαλε αντίδραση και ένταση στα σημεία και βρήκε το γκολ που τον κρατάει ακόμη εντός παιχνιδιού για το στόχο που απέμεινε... Φθάνουμε όμως στο φινάλε και ο ΠΑΟΚ, ξανά και ξανά, «κυνηγάει» κάτι που δεν βρίσκεται αποκλειστικά στα δικά του χέρια.
Αλλά ο ΠΑΟΚ συνολικά σου δίνει εδώ και καιρό την εικόνα αυτής της ομάδας που «παλεύει» με τον εαυτό της. Πριν ακόμη ξεκινήσουν τα playoffs. Από την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου, στο ματς με τον Βόλο, όταν «πυροβόλησε» τα πόδια της ή ίσως, όπως θα πει κάποιος άλλος, απλώς «έσκασε». Ξεμένοντας από δυνάμεις τη στιγμή που είχε ήδη ξεπεράσει τα όριά της, μπαίνοντας στο μίνι πρωτάθλημα μόλις στο -2 από την κορυφή.
Και κάπου εκεί άρχισε απλά να φαίνεται η φθορά. Σωματική, πνευματική, αγωνιστική. Σαν μία ομάδα που έτρεξε περισσότερο απ’ όσο άντεχε το σώμα της και τώρα προσπαθεί, με ό,τι έχει απομείνει, να φτάσει μέχρι το τέλος.
Δεν είναι απολύτως εύκολο, ούτε και φυσιολογικό, να τελειώνει ένα παιχνίδι αφήνοντας αυτή την αίσθηση πικρίας που περιέγραψε και ο Ραζβάν Λουτσέσκου και από την επόμενη κιόλας ημέρα να πρέπει να στρέφεις το βλέμμα σε ό,τι ακολουθεί. Σε αυτό που έρχεται για να σε κρατήσει όρθιο. Όμως εδώ που έφτασε η κατάσταση, δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί την προσεχή Κυριακή (17/5), ο ΠΑΟΚ οφείλει να έχει ήδη αρχίσει να παίρνει αποφάσεις και να χαράζει τις επόμενες κινήσεις του. Ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά. Στις 23 Ιουλίου η ομάδα θα δώσει το πρώτο επίσημο παιχνίδι της νέας σεζόν και ουσιαστικά δεν υπάρχει περιθώριο ούτε για… ανάσα.
Το επόμενο διάστημα είναι καθοριστικό.
Ποιοι παίκτες μπορούν πραγματικά να στηρίξουν την επόμενη ημέρα; Πάνω σε ποιους θα «χτιστεί» ο νέος ΠΑΟΚ; Ποιοι έκλεισαν τον κύκλο τους και ποιες προσθήκες απαιτούνται ώστε η ομάδα να σταθεί δυνατή σε τρεις διοργανώσεις, να πρωταγωνιστεί και να μην κλείνει τη χρονιά με ένδειξη «χαμηλή μπαταρία»;
Και δεκάδες ακόμη ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις, επιβάλλοντας αποφάσεις χωρίς καθυστερήσεις. Γιατί στον ΠΑΟΚ της επόμενης ημέρας δεν υπάρχει καμία πολυτέλεια χρόνου. Οι επιλογές που θα γίνουν τώρα θα καθορίσουν όχι μόνο το ξεκίνημα της νέας σεζόν, αλλά και την προοπτική ολόκληρης της χρονιάς.