Από sdna.gr
Την περασμένη Κυριακή η Ένωση, με τη νίκη-θρίλερ επί του Παναθηναϊκού και την ισοπαλία στο Καραϊσκάκη κατακτούσε και μαθηματικά το πρωτάθλημα στήνοντας party τίτλου στη Νέα Φιλαδέλφεια. Πόσο εύκολα θα μπορούσε όλο αυτό το κλίμα να επηρεάσει το γκρουπ και να το ρίξει στο... σορολόπ; Πόσες και πόσες φορές έχουμε δει ομάδες να επηρεάζονται, να αδειάζουν μετά από μια τέτοια επιτυχία και να εμφανίζουν χαλάρωση;
Για την ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς δεν υπήρχε περίπτωση να συμβεί κάτι τέτοιο ποτέ. Και το είδαμε στην πράξη. Τρεις ημέρες μετά το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό και με νωπό ακόμα το... μεθύσι της χαράς, η ΑΕΚ ανέβηκε στην Τούμπα για να παίξει με τον ΠΑΟΚ (που καιγόταν) και η προσέγγιση της, παρα το μίνι rotation, ήταν σαν να μην είχε εξασφαλίσει τον τίτλο. Μπήκε με το μαχαίρι στα δόντια κυριαρχόντας στο πρώτο 45λεπτο πιέζοντας πολύ ψηλά και δημιούργησε όλες αυτές τις προϋποθέσεις για να προηγηθεί. Δεν το έκανε και στην επανάληψη επέλεξε να παίξει σε άλλα μέτρα, δίνοντας στοχευμένα την μπάλα στον ΠΑΟΚ που έβγαλε αντίδραση και είχε και εκείνος τις στιμές του παίρνοντας τα ρίσκα του...
Η ΑΕΚ με κορυφαίο τον Ζίνι που μοιάζει να βρίσκεται στη... ζώνη του λυκόφωτος και δεν βλέπει κανέναν εδώ και καιρό, χτύπησε με στόχευση στις μεταβάσεις. Δημιούργησε μάλιστα, την μεγαλύτερη ευκαιρία του αγώνα έχοντας δοκάρι με τη συμπλήρωση μιας ώρας με τον Ανγκολέζο φορ, ενώ λίγο αργότερα ο Νίκολιτς αποφασίσει να επέμβει στο ματς με δύο κινήσεις που άλλαξαν τις ισορροπίες δείχνοντας για πολλοστή φορά το πόσο επιδραστικός μπορεί να γίνει από τον πάγκο και το πόσο δουλεύει τα παιχνίδια στην εξέλιξη τους. Με τον Παναθηναϊκό ήταν οι Ζίνι - Ζοάο Μάριο που είχαν μπει και είχαν ανατρέψει το σκορ με δυο γκολ, με τον ΠΑΟΚ ήταν οι Γιόβιτς-Κουτέσα που ήρθαν στο τερέν και συνεργάστηκαν άψογα στη φάση του 0-1, εκεί όπου ο Σέρβος φορ κάνει ένα μαγικό πάρσιμο και ένα ακόμα πιο μαγικό τελείωμα με μια ενέργεια δείγμα της τεράστιας κλάσης του.
Μοναδικό μελανό σημείο ήταν η αδράνεια στο γκολ της ισοφάρισης καθώς ο Βίντα χάνει τον Μύθου αλλά μιλάμε για μια μεμονωμένη στιγμή. Στο σύνολο του αγώνα, η ΑΕΚ ήταν εκεί. Απόλυτα συγκεντρωμένη και αποφασισμένη για τη νίκη. Παίζοντας σχεδόν σε όλο το παιχνίδι με στυλ... πρωταθλήτριας - με την καλή έννοια και όχι την έννοια της έπαρσης και της αλαζονείας - αλλά και την κατάλληλη νοοτροπία. Αυτά τα χαρακτηριστικά έφεραν την ΑΕΚ ως εδώ και της έδωσαν τον τίτλο με μότο το Fight, Believe and Never Give up, αυτά θα την οδηγούν και στο ντέρμπι - φιέστα της τελευταίας αγωνιστικής με τον Ολυμπιακό στη Φιλαδέλφεια, στο οποίο για τον Νίκολιτς και τους παίκτες δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα από τη ΝΙΚΗ... Άλλωστε, το μέταλλο του νικητή είναι κάτι που το αποκτάς με πολύ κόπο και ιδρώτα. Και όχι πατώντας ξαφνικά ένα κουμπί. Η ΑΕΚ θυμίζω είναι αήττητη στο πρωτάθλημα εδώ και κοντά επτά μήνες. 200 ημέρες. Έχει να χάσει 23 παιχνίδια, από τα τέλη Οκτωβρίου και αυτό από μόνο του μαρτυρά τα πάντα γύρω από τη νοοτροπία που έχει προσδώσει στο γκρουπ ο Μάρκο Νίκολιτς. Μια νοοτροπία νικητή και πρωταθλητή. Και έναν χαρακτήρα, που διαχειρίζεται άψογα τις κακές στιγμές αλλά και τις καλές στιγμές, ακόμα και τις στιγμές μέγιστης ευτυχίας. Το βλέμμα του ίδιου άλλωστε και η ακραία ψύχραιμη αντίδραση του, την ώρα που την περασμένη Κυριακή ο Ζοάο Μάριο πετυχαίνει γκολ-τίτλου στη φλεγόμενη Νέα Φιλαδέλφεια για το 2-1 επί του Παναθηναϊκού είναι ο καθρέφτης αυτού που περιγράφουμε....