Από sdna.gr
Είχε μια φορά τον σεβασμό μου, ως ποδοσφαιριστής, όχι μόνο επειδή φέτος ήταν ΑΠΙΘΑΝΟΣ αλλά και γιατί νίκησε τον εις βάρος του "κανιβαλισμό" όντας μέσα στη λίστα των τριών παικτών (Πινέδα και Γιόβιτς οι άλλοι δύο) που αναδεικνύονται οι πολυτιμότεροι παίκτες της ΑΕΚ μέσα από ένα πλήθος πολύτιμων στη σεζόν!
Από το βράδυ της Κυριακής όμως, ο Λάζαρος Ρότα, θαρρώ πως μπήκε σε όλα τα ελληνικά σπίτια ως πολύ μεγαλύτερη αξία απ΄ότι ένας καλός ποδοσφαιριστής: Ως ένας πραγματικά σπουδαίος άνθρωπος! Ένα γκολ, μια σημαντική απόκρουση, ακόμη κι ένα πρωτάθλημα, όλα έχουν μια εφήμερη αξία. Η ανθρωπιά όμως, η δυνατότητα να προσφέρεις έστω κι ένα μικρό λιθαράκι σε ένα κόσμο που βάλλεται πανταχόθεν και πολλές φορές αποτελεί, δυστυχώς, αγχόνη για τα νέα παιδιά, είναι αξία ανεκτίμητη.
Ο Ρότα πάλεψε έναν ολόκληρο χρόνο, παίζοντας σχεδόν μόνος του τη θέση του δεξιού μπακ στην ΑΕΚ, και κέρδισε μαζί με όλο τον οργανισμό ένα πρωτάθλημα που θα μνημονεύεται για χρόνια, ως το "πιο μάγκικο της Ενωσης", ως το πρωτάθλημα "Του Ευ Αγωνίζεσθαι".
Μέσα σε λίγα λεπτά όμως, ο διεθνής αμυντικός ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕ και κέρδισε ένα "πρωτάθλημα" ακόμη σπουδαιότερο. Άγγιξε τις καρδιές όλων μιλώντας με έναν τρόπο αληθινό κι ευαίσθητο για το δράμα της αυτοκτονίας των δύο κοριτσιών στην Ηλιούπολη που έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο κι έχει βάλει όλες τις οικογένειες σε βαθιά σκέψη.
Ο Ρότα είχε μπροστά του τις κάμερες και θα μπορούσε, εύκολα, να μιλήσει για τη φετινή επιτυχία της ομάδας του αλλά και για τη δική του προσωπική δικαίωση. Δεν έχει ακούσει και λίγα, ε; Πόσα μάλλον από οπαδούς της ΑΕΚ.
Όμως προτίμησε αυτά τα λίγα λεπτά να τα μετατρέψει σε σπόρο ελπίδας, όχι σε άσκοπες θριαμβολογίες. Θέλησε να περάσει στα σπίτια όχι ως πρωταθλητής, αλλά να μιλήσει στις ψυχές ως ένα νέος πατέρας η σκέψη του οποίου είναι σε όλα τα παιδιά.
"Μια συζήτηση ή ακόμα και μια αγκαλιά μπορεί να γίνει η αιτία να σωθούν ζωές" είπε. Πόσο δίκιο είχε. Πόσες φορές όλοι μας δεν έχουμε σηκώσει το δάχτυλο, δεν έχουμε υψώσει τη φωνή, δεν έχουμε λησμονήσει να ακούσουμε τα πραγματικά "θέλω" των παιδιών μας, λειτουργώντας αποκλειστικά ως κρίκοι της αλυσίδας ενός συστήματος που αντί να βοηθά συνήθως κανιβαλίζει πάνω στις ψυχούλες των εφήβων.
Ο Λάζαρος γνωρίζει ότι εκεί έξω χιλιάδες παιδιά βλέπουν τους ποδοσφαιριστές ως πρότυπα. Και ονειρεύονται να ακολουθήσουν την καριέρα τους, γνωρίζοντας βέβαια μόνο τα καλά, αυτά που φαίνονται, όχι τα άσχημα, τα δύσκολα που πολλές φορές αναγκάζουν παίκτες όπως ο Ρότα να περάσουν από τις μυλόπετρες και να σταθούν έχοντας βιώσει πριν όλη τη σκληρότητα του κόσμου και του Τύπου στο πετσί τους. Όμως ξέρει ότι αυτά τα παιδιά, που ζητάνε τη φανέλα τους στα γήπεδα, που τρέχουν να πάρουν ένα αυτόγραφο, που φοράνε γεμάτα καμάρι τη εμφάνιση της ομάδας με το όνομά τους στην πλάτη, κρέμονται πολλές φορές από μια τους λέξη.
Κι αυτές οι λέξεις δεν βγήκαν από το στόμα του Ρότα για αποθέωση στην πρωταθλήτρια, αλλά για αποθέωση στη ζωή και τις αξίες της. Ακόμη ΚΙ ΕΝΑ παιδί να επηρέασε θετικά ο Λάζαρος με όσα είπε, δεν μετριέται ούτε με δέκα πρωταθλήματα.
Για όσους πιστεύουν ότι οι ποδοσφαιριστές, οι αθλητές είναι καλοκουρδισμένες μηχανές που αμείβονται με εκατομμύρια και είναι υποχρεωμένοι να πνίγουν το συναίσθημα, δόθηκε μια αφοπλιστική απάντηση για το αντίθετο. Τούτα τα λίγα λόγια του διεθνούς αμυντικού της ΑΕΚ είναι ακράδαντη απόδειξη πως υπάρχει ακόμα ελπίδα για την κοινωνία. Και ΑΝΘΡΩΠΟΙ με αξίες, ιδανικά και ήθος.