Από sdna.gr
Αυτά που βιώνει ο ασπρόμαυρος οργανισμός, δεν έχει προηγούμενο. Κάπου ήταν γραμμένο, τη χρονιά που ο ΠΑΟΚ συμπληρώνει 100 χρόνια από την ίδρυση του, να βιώσει τραγικές καταστάσεις σε κάθε επίπεδο.
Η ανείπωτη τραγωδία στη Ρουμανία, η εν ψυχρώ δολοφονία του Κλεομένη (ακόμα περιμένουμε την πλήρη εξιχνίαση της υπόθεση), η απώλεια του Στέφανου Μπορμπόκη, οι απώλειες προσώπων που σχετίζονται με τον ΠΑΟΚ και φυσικά η πορεία της ομάδας (χωρίς σε καμία περίπτωση να την παραλληλίζω ή να την συγκρίνω) με τις απώλειες ανθρώπινων ζωών, έχουν δημιουργήσει ένα αποκρουστικό παζλ γεγονότων, που μαύρισε την ψυχή του ΠΑΟΚτσή φιλάθλου.
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Η ψυχή του ΠΑΟΚτσή μαύρισε. Το ένα χτύπημα διαδέχεται το άλλο λες και η μοίρα αποφάσισε να «χτυπήσει» την ασπρόμαυρη οικογένεια με όλη της τη δύναμη, για να δοκιμάσει τις αντοχές της.
Ακόμα και το φινάλε της αγωνιστικής περιόδου, ήταν οδυνηρό. Ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε στη Λεωφόρο με 0-2, κρατούσε την τύχη στα χέρια του και κατάφερε (κατόρθωμα είναι απέναντι στον αδιάφορο αγωνιστικά Παναθηναικό), να δωρίσει τη 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα στον Ολυμπιακό, παρά το γεγονός ότι έμεινε στην ισοπαλία στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Σε ένα κουραστικό και βασανιστικό που επαναλαμβάνεται, έχει κουράσει και δικαίως εξοργίζει, ο ΠΑΟΚ έδειξε για άλλη μια φορά αδύναμος να διαφυλάξει το προβάδισμα στο σκορ, επιτρέποντας στον Παναθηναικό να επανέλθει στο παιχνίδι.
Το ζήσαμε πολλές φορές στην διάρκεια της φετινής σεζόν, έπρεπε να το ζήσουμε και στη Λεωφόρο για να μην ξεχνιόμαστε… Η αλήθεια είναι πώς έβαλαν το χέρι τους και ο διαιτητής με το VAR. Ποτέ κανείς δεν κατάλαβε (ούτε και θα καταλάβει), γιατί ακυρώθηκε το γκολ που πέτυχε ο Κωνσταντέλιας. Αν ακυρώνονται γκολ με την υποψία φάουλ για παρόμοιες φάσεις, πιθανότατα θα ξεχάσουμε όσα ξέρουμε.
Η εξέλιξη του αγώνα, ήρθε να επιβεβαιώσει την αγωνιστική και κυρίως πνευματική αδυναμία του γκρουπ να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις, με ευθύνη τόσο των ποδοσφαιριστών όσο και της τεχνικής ηγεσίας που είχε πολλές φορές φέτος το ίδιο έργο αλλά, δεν κατάφερε να διορθώσει την κατάσταση.
Με τον ίδιο τρόπο χάθηκε το κύπελλο, με τον ίδιο τρόπο χάθηκαν βαθμοί (καθοριστικοί για την εξέλιξη και εν τέλει απώλεια του πρωταθλήματος), στη Λάρισα και στο Βόλο. Προπονητής και παίκτες απλά παρακολουθούν χωρίς να μπορούν να αντιδράσουν. Ε, κάτι δεν πάει καλά, χωρίς αυτό που δεν πάει καλά να είναι αποκλειστικά θέμα του αγωνιστικού τμήματος. Είναι πολλά αυτά που δεν λειτούργησαν και θα έχουμε τη δυνατότητα να τα συζητήσουμε – αναλύσουμε τις επόμενες εβδομάδες.
Από αυτή τη σύντομη περιγραφή της σεζόν που ολοκληρώθηκε, προκύπτει η μαυρίλα στην ψυχή του ΠΑΟΚτσή. Καταστροφική χρονιά που στέρησε από την ομάδα και τον κόσμο το χαμόγελο. Η απάντηση στην ερώτηση «ποια είναι η επόμενη μέρα», θα απαντηθεί με σωστό τρόπο, μόνο αν αναλυθούν με σωστό τρόπο τα δεδομένα της σεζόν που ολοκληρώθηκε. Κάτι που δεν μπορεί να κάνει κανένας άλλος, εκτός από τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Ο Ιβάν Σαββίδης, καλείται να ρίξει και πάλι… φως στο σημερινό σκοτάδι Τούμπα, όπως το έκανε (με επιτυχία που κανείς δεν έχει δικαίωμα να αμφισβητήσει) και στο παρελθόν.
ΥΓ Όαση σε όσα έχει βιώσει η οικογένεια του ΠΑΟΚ, η κατάκτηση του ΝΤΑΜΠΛ από την Κ 19 (αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλους όσοι δραστηριοποιούνται στα τμήματα υποδομής του Δικεφάλου) καθώς και η κατάκτηση του πρωταθλήματος, από τη γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου. Η κατάκτηση του 20ου πρωταθλήματος, απλά επιβεβαίωσε την απόλυτη κυριαρχία του Δικεφάλου στο άθλημα. Να επισημάνω από τα 13 από τα 20 πρωταθλήματα, κατακτήθηκαν χωρίς ήττα. Εύχομαι ολόψυχα σε λίγες ημέρες να κατακτήσουν και το κύπελλο, καταγράφοντας ένα ακόμα ΝΤΑΜΠ για τον ΠΑΟΚ.