Τις ομάδες δεν τις κάνουν (μόνο) τα συστήματα

Από sdna.gr

Κόντρα σε έναν... μουντιαλικό αντίπαλο, ο οποίος επέλεξε να δώσει την πρόβα τζενεράλε του πριν ριχτεί στη μάχη του Παγκοσμίου Κυπέλλου, με επιθετικό δίδυμο που αγωνίζεται στην Άρσεναλ (Γιόκερες) και την Λίβερπουλ (Ίσακ), που κοστολογείται μαζί όσο το... μισό ρόστερ της Ελλάδας, το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα στάθηκε πολύ καλά για μεγάλο διάστημα κι έδειξε ότι έχει πολλά -ακόμα- περιθώρια βελτίωσης. 

Εδώ που έχουμε φτάσει βέβαια, αυτό δεν αρκεί. Απαιτούνται αποτελέσματα και μάλιστα άμεσα. Τα 12 χρόνια μακριά από τις μεγάλες διοργανώσεις είναι πάρα πολλά. Και η Ελλάδα θα παρακολουθήσει σε λίγες ημέρες ακόμα μία μεγάλη διοργάνωση από το... σπίτι της. Η πρόσφατη αποτυχία στα προκριματικά του Μουντιάλ ήταν τρανταχτή. Πλέον όμως αποτελεί παρελθόν κι οφείλει να κοιτάξει μπροστά. Να δει ο ομοσπονδιακός τεχνικός πώς θα βελτιώσει το εξαιρετικό υλικό που διαθέτει στα χέρια του για να παρουσιάσει την καλύτερη δυνατή έκδοσή του στην επόμενη δοκιμασία.

Κι αυτή αφορά εν προκειμένω στο Nations League, όπου η Γαλανόλευκη θα έχει εξαιρετικά δύσκολη αποστολή απέναντι σε Γερμανία, Ολλανδία και Σερβία. Ο δυσκολότερος όμιλος που θα έχει αγωνιστεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Με το βλέμμα εκεί άλλωστε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς θέλησε να δοκιμάσει κάποια διαφορετικά πράγματα στο πρώτο από τα δύο δυνατά φιλικά που προγραμματισμένα τον Ιούνιο η Ελλάδα. Το έκανε ήδη, χθες, στην "Strawberry Arena" κόντρα στη Σουηδία και πρόκειται να το ξανακάνει -όπως ο ίδιος προανήγγειλε- με την Ιταλία την Κυριακή στο Παγκρήτιο.

Τα πρώτα συμπεράσματα από τον νέο σχηματισμό της Εθνικής, με τρεις στόπερ (3-4-3), ήταν αναμφίβολα θετικά, τουλάχιστον για ένα σημαντικό διάστημα του παιχνιδιού. Η Ελλάδα έκανε το καλύτερο ημίχρονό της (και… κάτι) εδώ και σχεδόν έναν χρόνο. Αν εξαιρέσουμε βεβαίως την πεντάρα επί της αδύναμης Λευκορωσίας τον περασμένο Σεπτέμβριο. Μετά από εκείνο το παιχνίδι η Εθνική δέχτηκε τρεις απανωτές τριάρες και πήγε… σπίτι της για να δει το Μουντιάλ, μένοντας να ψάχνει τι έφταιξε και θα απουσιάσει ξανά από το σπουδαίο ραντεβού.

Στη συνέχεια ήρθαν τα φιλικά του Μαρτίου για να εντείνουν τον προβληματισμό στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, που έδειξε εμφανείς αρρυθμίες και δημιουργικά, συμπληρώνοντας τρία σερί ματς δίχως να σκοράρει. Το γεγονός ότι ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς δεν αρκέστηκε μόνο στο να βελτιώσει αυτό που ήδη δούλευε με τους παίκτες του μέχρι πρότινος, δείχνει αφενός ότι δεν είναι… κολλημένος σε συστήματα κι αφετέρου ότι αντιλήφθηκε κι ο ίδιος πως κάτι έπρεπε να αλλάξει για να διαφοροποιηθεί η εικόνα της Εθνικής. 

Κόντρα στους Σουηδούς βέβαια η Ελλάδα παρουσίασε δύο εντελώς διαφορετικά πρόσωπα. Για περίπου 50 λεπτά ήταν σχεδόν… ονειρική, στιβαρή πίσω, με εμπνεύσεις και όρεξη μπροστά. Πέτυχε ένα θαυμάσιο γκολ και είχε δύο δοκάρια για να διευρύνει το προβάδισμά της. Στη συνέχεια όμως είδαμε και το… άλλο πρόσωπο, αυτό που στοίχισε και την παρουσία της ομάδας στο Μουντιάλ. Δέχτηκε την ισοφάριση κι έπειτα την πήρε ο κατήφορος, ακολούθησε η ανατροπή κι έδειχνε ανήμπορη να αντιδράσει. Προφανώς σε αυτό οφείλεται και το γεγονός ότι έγιναν δέκα αλλαγές! Ήταν λογικό να χαθεί η όποια χημεία. Ακόμη κι έτσι βέβαια, πιστώνεται το γεγονός ότι δεν τα παράτησε μέχρι το τέλος και πάλεψε για την ισοφάριση. Κάτι που τελικά πέτυχε στην τελευταία φάση του παιχνιδιού. 

Τα έχει… σχεδόν όλα γι’ αυτόν τον σχηματισμό

Τι κρατάμε εν ολίγοις από αυτό το πρώτο δείγμα της… νέας Εθνικής; Αφενός ότι το υλικό που έχει στα χέρια του ο Γιοβάνοβιτς είναι ικανό να υποστηρίξει πολλά πράγματα και σχήματα κι αφετέρου ότι δεν είναι μόνο τα συστήματα που κάνουν τις καλές ομάδες. Πριν από ακριβώς έναν χρόνο βλέπαμε την Εθνική και… τρίβαμε τα μάτια μας με όσα έκανε. Κανείς δεν περίμενε το «βατερλώ» που θα ακολουθούσε από την ίδια ομάδα, τους ίδιους παίκτες σε… ίδιο σχηματισμό, στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. 

Στο συγκεκριμένο σύστημα πάντως που δοκίμασε ομοσπονδιακός τεχνικός, έχει κάποια σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με το ρόστερ της Εθνικής, αλλά και κάποια ερωτηματικά. Στις θέσεις των στόπερ, η Ελλάδα έχει την τύχη να διαθέτει παιδιά που αγωνίζονται στο κορυφαίο επίπεδο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Κουλιεράκης, Μαυροπάνος και Ρέτσος αποτελούν μία εξαιρετική τριάδα που αποπνέει σιγουριά. Σίγουρα πολύ υψηλών προδιαγραφών είναι και η επιθετική τριπλέτα, με παίκτες όπως οι Παυλίδης, Τζόλης, Καρέτσας, Κωνσταντέλιας, αλλά και ο Τεττέη που έκανε που είχε πολύ καλή εικόνα με τη Σουηδία. Ο συγκεκριμένος σχηματισμός όμως απαιτεί και δύο… χαφάρες, που θα κόβουν και θα ράβουν στο κέντρο. Εκεί φαίνεται να υφίστανται τα μεγαλύτερα ερωτηματικά σε σχέση με τις διαθέσιμες λύσεις και μένει να φανεί πώς θα διαχειριστεί το ρόστερ του ο Γιοβάνοβιτς.   

Πρωτότυπο άρθρο