Από sdna.gr
Η τραγωδία εκτιλύχθηκε την περασμένη Πέμπτη, όταν μια ομάδα πέντε Ιταλών δυτών, ανάμεσά τους μια μητέρα και η κόρη της, δεν επέστρεψε ποτέ στην επιφάνεια μετά από κατάδυση στην σπηλιά Thinwana Kandu.
Η σπηλιά βρίσκεται σε βάθος περίπου 50 μέτρων, πολύ βαθύτερα από τα επιτρεπόμενα όρια για απλές καταδύσεις.
Το σημείο θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνο, καθώς αποτελείται από τρεις διαφορετικούς θαλάμους που ενώνονται με στενά, ασφυκτικά περάσματα, ενώ στο εσωτερικό της ζουν καρχαρίες, σαλάχια και αστακοί.
Ο πρώτος που εντοπίστηκε νεκρός ήταν ο τοπικός εκπαιδευτής κατάδυσης, Τζιανλούκα Μπενεντέτι, ο οποίος βρέθηκε μέσα σε έναν από τους διαδρόμους της σπηλιάς, σε βάθος περίπου 60 μέτρων.
Οι υπόλοιποι τέσσερις δύτες εντοπίστηκαν ημέρες αργότερα από ομάδα Φινλανδών δυτων, εγκλωβισμένοι στο τέλος ενός τούνελ, στο τρίτο και πιο επικίνδυνο τμήμα της σπηλιάς, σε ένα σημείο όπου επικρατεί απόλυτο σκοτάδι.
Ο πρώην στρατιωτικός δύτης των Ενόπλων Δυνάμεων των Μαλδίβων, Σαφράζ Ναΐμ, ο οποίος έχει εξερευνήσει αμέτρητες φορές τη συγκεκριμένη σπηλιά, περιέγραψε στη Daily Mail, τις τελευταίες στιγμές των θυμάτων ως έναν πραγματικό εφιάλτη.
«Η σπηλιά είναι αμείλικτη. Είναι κλειστή, απόλυτα σκοτεινή και βλέπεις μόνο εκεί που πέφτει ο φακός σου. Αν κάτι πάει στραβά, δεν μπορείς απλώς να ανέβεις στην επιφάνεια όπως στις ανοιχτές καταδύσεις», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος εκτιμά ότι η ομάδα παγιδεύτηκε βαθιά στον τρίτο θάλαμο της σπηλιάς, χωρίς επαρκή εξοπλισμό και χωρίς το απαραίτητο σχοινί καθοδήγησης, γνωστό στους δύτες ως «μίτος της Αριάδνης», το οποίο χρησιμοποιείται για να μπορούν να βρίσκουν την έξοδο σε συνθήκες απόλυτου σκοταδιού.
«Δεν βρέθηκαν σχοινιά μέσα στη σπηλιά. Αυτό δείχνει ότι δεν είχαν προετοιμαστεί σωστά», ανέφερε.
Σύμφωνα με τον Ναΐμ, η ομάδα φαίνεται πως χρησιμοποίησε εξοπλισμό απλής κατάδυσης αναψυχής, παρότι το συγκεκριμένο βάθος απαιτεί ειδικό τεχνικό εξοπλισμό και εφεδρικές παροχές οξυγόνου.
«Ο οδηγός βρέθηκε με μία μόνο μπουκάλα αέρα. Πού ήταν το εφεδρικό σύστημα; Σε τέτοια βάθη, χωρίς σωστή εκπαίδευση, πολλοί δύτες παθαίνουν νάρκωση αζώτου και τότε όλα αρχίζουν να καταρρέουν», εξήγησε.
Η νάρκωση αζώτου προκαλεί σύγχυση, πανικό και απώλεια κρίσης λόγω της αυξημένης πίεσης και της τοξικότητας του αέρα σε μεγάλα βάθη, με αποτέλεσμα οι δύτες να αδυνατούν να αντιδράσουν ψύχραιμα.
Ο Ναΐμ θεωρεί πιθανό τα θύματα να έχασαν τον προσανατολισμό τους μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, να ξέμειναν από οξυγόνο ή να επηρεάστηκαν από τη νάρκωση αζώτου ή ακόμη και από όλα αυτά μαζί.
Η επιχείρηση ανάσυρσης εξελίχθηκε επίσης σε τραγωδία. Το Σάββατο, ο διασώστης των Ενόπλων Δυνάμεων των Μαλδίβων, Μοχάμεντ Μαχουντί, πέθανε από νόσο αποσυμπίεσης έπειτα από συμμετοχή στις έρευνες για τον εντοπισμό των θυμάτων.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει οργή και σοβαρά ερωτήματα στις Μαλδίβες, καθώς υπάρχουν καταγγελίες ότι εταιρείες καταδύσεων διοργάνωναν επικίνδυνες βαθιές καταδύσεις παραβιάζοντας τους αυστηρούς κανονισμούς της χώρας, χωρίς ουσιαστικούς ελέγχους από τις Αρχές.
«Ήταν ένα δυστύχημα που αργά ή γρήγορα θα συνέβαινε», είπε ο Ναΐμ, περιγράφοντας τη «Σπηλιά των Καρχαριών» ως μια θανάσιμη παγίδα κάτω από τον βυθό του Ινδικού Ωκεανού.
Πηγή: ieidiseis.gr