Ηταν πραγματικά, ότι χρειαζόταν όλο αυτό. Επειτα από την τελευταία διακοπή ως τις γιορτές, εν μέσω τρομερών καταστάσεων με την ανοιχτή ρήξη που καταγράφεται πλέον ανάμεσα σε ΑΕΚ και Λανουά/ΕΠΟ, ήρθε η 11η αγωνιστική. Η μπάλα κύλησε ξανά στο χορτάρι και αυτό που είδαν τα ματάκια μας, μας φανέρωσαν όλη την αλήθεια. Από την μία πλευρά είναι η ΑΕΚ που δεν παίρνει ούτε τον…πυρετό των διαιτητών και από την άλλη, το δίπολο της ευτυχίας που έχει ένα αδιόρατο δίχτυ προστασίας γύρω του.

Το ακόμα πιο εντυπωσιακό απ’ αυτήν την αγωνιστική και όσα φάνηκαν μέσα στα γήπεδα, είναι πως σώνεται και το αφήγημα πως οι άλλοι παίζουν καλύτερο ποδόσφαιρο από την ΑΕΚ. Γιατί έχοντας την δυνατότητα να παρακολουθήσω επισταμένως και τις τέσσερις αναμετρήσεις των διεκδικητών, μπορώ να σας πω μετά βεβαιότητας πως η ΑΕΚ έπαιξε πολύ καλύτερα από κάθε άλλη ομάδα που εμφανίζεται διεκδικήτρια και δεν υπάρχει κανένα σημείο που να αισθάνεται πως μειονεκτεί.

Το λέω αυτό, γιατί υπάρχει αυτή η κλασική μουρμούρα μέσα στην κοινωνία της ΑΕΚ, που τροφοδοτείται βέβαια από διάφορους στημένους ή απλά άσχετους στην ζούγκλα του διαδικτύου. Εκείνους που μπορεί να βλέπουν ακόμα και το 2025, να κοιτούν και να παραμυθιάζονται μόνο από το σκορ. Νίκησαν οι άλλοι τρεις με 3-0, η ΑΕΚ πάλι με 1-0. Βέβαια, το πώς γράφτηκε η ιστορία του κάθε αγώνα, είναι μια άκρως ενδιαφέρουσα ιστορία να συζητήσουμε.

Τι έγινε στα άλλα ματς

Το Σάββατο στο Καραϊσκάκη είχαμε ρεσιτάλ από Σιδηρόπουλο και κυρίως Τζήλο. Υπάρχει η φάση του Ορτέγκα που πέφτει με δύναμη πάνω στα πόδια του αντιπάλου του και χρεώνεται με… φάουλ υπέρ του. Μικρό το κακό, μπροστά στην ανακάλυψη του πέναλτι υπέρ του Ελ Κααμπί στα αλληλοτραβήγματα με τον Τσακμάκη. Κάποιος θα πει, ας μην έπιανε φανέλα. Είναι κι αυτό μια άποψη. Άλλος μου είπε, πως θα νικούσε ούτως ή άλλως ο Ολυμπιακός. Βέβαια, ως εκείνη την ώρα δεν είχε φάση παρά ένα σουτ με κόντρα του Ποντένσε. Και όταν στο φινάλε ο Ατρόμητος ανοίχτηκε, βρήκε ο Ταρέμι δύο γκολ σε άδεια εστία.

Ο ΠΑΟΚ είχε μια άλλη κατάσταση, που δείχνει ξεκάθαρα τα δύο μέτρα και δύο σταθμά στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Εβγαλε το ματς άκαρτος ο Μειτέ, που κάποιες στιγμές έπαιζε με χέρια, πόδια και ό,τι άλλο είχε. Η φάση του Λόβρεν με τον Τετέι στο φινάλε έχει τεράστιο ενδιαφέρον αλλά ο Κόκκινος έκρινε πως δεν είχε λόγο να χαλάσει καρδούλες βράδυ Κυριακής και πέρασε ως μη γενόμενη, με τον εν δυνάμει φορ του Παναθηναϊκού να τεντώνει από τα νεύρα.

Ο Παναθηναϊκός από την άλλη πέρασε καθαρά από τις Σέρρες, αν και τα χρειάστηκε στην αρχή. Όχι για να χάνει με 3-0 όπως είπε ο προπονητής του Πανσερραϊκού, αλλά είναι εντυπωσιακή η επέμβαση που κάνει ο Λαφόντ πάνω στην γραμμή. Στην πρώτη φορά που μπήκε στην περιοχή των Σερρών ο Παναθηναϊκός μπόρεσε να σκοράρει και έπειτα όλα έγιναν πολύ πιο απλά κι εύκολα για εκείνον, μια εβδομάδα πριν το ντέρμπι με την ΑΕΚ.

Μόνο με… αίμα

Την ίδια στιγμή, στα Φιλαδέλφεια βρεθήκαμε στο ίδιο έργο θεατές. Η φάμπρικα Ελλήνων – Γερμανών – διότι δεν υπάρχουν πια ξένοι διαιτητές και πολύ περισσότερο δεν υπάρχουν elite διαιτητές, αλλά μόνο Γερμανοί που μας στέλνει ο φίλος του Λανουά – συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο. Η ΑΕΚ δέχεται κάρτες για ψύλλου πήδημα, ο Πινέδα που μάλλον θα είναι ένα κράμα χορευτή/χασάπη, έφτασε ήδη τις κάρτες. Αν μάλιστα μου μετέφεραν σωστά και η καλοντυμένη καρικατούρα ονειρεύτηκε ακόμα και αποβολή του Πινέδα. Why not που λένε και στο χωριό μου.

Πέναλτι μόνο αν βγει αίμα. Ο Αλβαρο παίρνει το πόδι του Γιόβιτς, οι άνθρωποι καταργούν και το VAR για να κάνουν την δουλειά τους. Απίθανα πράγματα. Αλλά η ΑΕΚ ήταν καταιγιστική. Θα το έβρισκε το γκολ και θα την έκανε την δουλειά ξανά. Με 1-0; Με 1-0. Για να σκίζουν τα διπλώματα της στατιστικής οι ειδικοί, για το πώς μια ομάδα που έχει σκοράρει μόνο 12 φορές σε 11 παιχνίδια, βρίσκεται στην 3η θέση της βαθμολογίας, τρεις βαθμούς πίσω από την κορυφή. Και αν δεν είχαν βγει και οι «χειρουργοί» στο ενδιάμεσο, μπορεί να ήταν και πιο ψηλά.

Οι μεταγραφές και η νέα εποχή

Για να μην χαθούμε πάλι, γιατί έχουμε και τους περίεργους. Πρέπει η ΑΕΚ να ενισχυθεί τον Γενάρη; Αναφανδόν. Πρέπει να πάρει φορ, παίκτη ή παίκτες για την άμυνα, ενδεχομένως μια ακόμα κίνηση στην μεσαία γραμμή. Αλλά αυτοί στο καλύτερο σενάριο θα είναι εδώ σε 40 μέρες. Ως τότε, την ιστορία θα γράψουν οι παρόντες. Αυτοί που κάθε ματς εμφανίζονται καλύτεροι και έκαναν ακόμα μια ομάδα, να παίζει ταμπούρι για να κρατήσει.

Κάποιοι ακόμα κάνουν συγκρίσεις με το παρελθόν. Θυμούνται μόνο τις καλές μέρες του Αλμέιδα, θαρρείς και την τελευταία διετία υπήρξε άλλος. Η ΑΕΚ γύρισε σελίδα και σε αγωνιστικό επίπεδο. Παίζει άλλο στυλ ποδοσφαίρου, που είναι πιο ρεαλιστικό, ψάχνει περισσότερο την επιβολή. Πολλοί εστιάζουν στην αδυναμία στα τελειώματα φάσεων, αλλά δεν βλέπω να αναδεικνύεται πως αυτή η ομάδα ανακτά αυτοπεποίθηση, νοοτροπία νικητή και… αλλεργία στην αποτυχία. 

Μεγάλο συν η επιστροφή του Ζίνι, ειδικά μάλιστα στην κατάσταση που βρίσκεται. Ο άνθρωπος τους έπαιρνε αμπάριζα και έκανε εκπληκτικά πράγματα μέσα στο γήπεδο. Για τον Μάνταλο δεν θέλω να πω άλλα, μιλάμε για ηγέτη και σημείο αναφοράς. Ο Πινέδα είναι λόγος για να πληρώνεις εισιτήριο και να βλέπεις θέαμα. Τρομερές οι φορές που ο Ρότα πατά στην αντίπαλη περιοχή. Με προβληματίζει πολύ η αριστερή πλευρά και η επάρκεια των μπακ. Αλλά ο Νίκολιτς, βρίσκει λύσεις σε όλα.

Πρωτότυπο άρθρο